ΠΡΟΣΩΠΑ Το γέλιο ρίχνει κυβερνήσεις

Χρησιμοποιούν ως όπλο τους το γέλιο και μάχονται κατά της παγκοσμιοποίησης.
Ινδοί αγρότες έρχονται στην Ευρώπη να μας ενημερώσουν για έναν πλανητικό εφιάλτη.

Καθηγητής Σουάμι. Βασικός διοργανωτής του «διηπειρωτικού καραβανιού» των Ινδών χωρικών κατά του νεοφιλελευθερισμού

Μερικές μορφές μη βίαιης διαμαρτυρίας είναι αποκλειστικά ινδικές. Για
παράδειγμα το «γεράο»: ένας εργοστασιάρχης βγαίνει από τη λιμουζίνα του και
οργισμένοι εργάτες τον περικυκλώνουν. Δεν τον χτυπούν, απλώς τον ακινητοποιούν
για ώρες ή ακόμη και για μέρες, μέχρι να ενδώσει. Στο ίδιο πνεύμα, ο
Ναντζούντα Σουάμι επινόησε το 1992 τη «γελαστή διαμαρτυρία». Οι καταλήψεις, τα
κλεισίματα δρόμων, η άρνηση καταβολής φόρων, οι πικετοφορίες είχαν απλώς
οδηγήσει σε συλλήψεις και τραυματισμούς αγροτών. Όταν όμως ο Σουάμι
συγκέντρωσε 50.000 χωρικούς κάτω από τα γραφεία της κυβέρνησης του ομόσπονδου
ινδικού κρατιδίου Καρνατάκα και επί μία ολόκληρη ημέρα 50.000 άνθρωποι
γελούσαν με την κυβέρνηση, η αστυνομία δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Μερικές
μέρες αργότερα, η κυβέρνηση παραιτήθηκε. «Το γέλιο μπορεί να γίνει ένα πολύ
ισχυρό όπλο εναντίον μιας κυβέρνησης», τονίζει ο Σουάμι.

Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και πρώην βουλευτής του Καρνατάκα, ο
Ναντζούντα Σουάμι, 62 χρόνων, έχει φυλακιστεί επανειλημμένα εξαιτίας των
αγώνων του υπέρ των φτωχών αγροτών. Είναι από τα βασικά στελέχη του KRRS, της
Ένωσης Αγροτών του Κρατιδίου Καρνατάκα, η οποία έχει 10 εκατομμύρια μέλη και
είναι από τους βασικούς διοργανωτές του «διηπειρωτικού καραβανιού»: από τις 22
Μαΐου ως τις 20 Ιουνίου, 500 αγρότες από την Ινδία, εκλεγμένοι από τα χωριά
τους, θα διατρέξουν την Ευρώπη για να καταθέσουν τη μαρτυρία τους για τις
καταστροφές που επιφέρει ο νεοφιλελευθερισμός. Είναι, πιστεύουν, ένας
πλανητικός εφιάλτης και θέλουν να συμβάλουν σε μια πλανητική αφύπνιση, να
κάνουν φίλους ανάμεσα σ’ αυτούς που, σε άλλα μέρη του κόσμου, αγωνίζονται
εναντίον των ίδιων δυνάμεων. «Σκεφτόμαστε αυτό το καραβάνι εδώ και πέντε
χρόνια», λέει ο Σουάμι, όταν η Ινδία είδε να καταφθάνουν μαζικά οι
αγροτοβιομηχανικές πολυεθνικές των διαγενετικών σπόρων και των «ανοικτών
αγορών». «Πώς να ανταγωνιστείς την Cargill ή την Pepsi-Co όταν τσαπίζεις ένα
κομμάτι γης;» αναρωτιέται ο καθηγητής. Οι τιμές των ντόπιων προϊόντων
εξευτελίστηκαν, το 1998 πεντακόσιοι αγρότες αυτοκτόνησαν στο κρατίδιο Ουτάρ
Πραντές. Τον Οκτώβριο, στο κρατίδιο Χαριάνα, η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον
πεινασμένων χωρικών: 23 νεκροί. Το KRRS ηγείται της αντίστασης των αγροτών
εναντίον αυτής της φρίκης και έχει καταφέρει να αφυπνίσει την κοινή γνώμη ­
είναι το πρώτο κίνημα στον κόσμο που οργάνωσε μαζική διαδήλωση (500.000
άνθρωποι) κατά της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT). «Ο Τύπος και
τα συνδικάτα ήταν εντελώς αγράμματοι», λέει χαμογελώντας ο Ναντζούντα Σουάμι.
«Αλλά, λίγο-λίγο, οι χωρικοί κατάφεραν να τους εκπαιδεύσουν…».