ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ευχαριστώ, αλλά δεν θα δοκιμάσω…

ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΕΣ ντομάτες δοκίμασα… Εν αγνοία μου, βέβαια. Είχαν ένα
έντονο κατακόκκινο χρώμα, βρίσκονταν πάντα «σε πρώτο πλάνο» στα σούπερ μάρκετ
της Αγγλίας και ήταν αρκετά φτηνότερες. Διατηρούνταν, όντως, για αρκετό καιρό,
ήταν όμως άγευστες κι όταν τις άφηνες για δυο τρεις μέρες στο ψυγείο, η
«καρδιά» τους γινόταν παγάκι.

Κι από αυτά τα σοκολατένια μπισκοτάκια έχω φάει και μάλιστα ­ ναι, το
παραδέχομαι ­ ουκ ολίγα. Χωρίς, φυσικά, και πάλι να ξέρω ότι η λεκιθίνη σόγιας
που περιείχαν ήταν γενετικά μεταλλαγμένη. Για να είμαι ειλικρινής, η γεύση
τους καθόλου δεν με ενόχλησε. Κάθε άλλο.

Ενοχλήθηκα όμως πολύ όταν έμαθα ότι μερικές από αυτές τις ντομάτες και αυτή η
σόγια (η γενετικά τροποποιημένη σόγια της Monsanto) δεν μεταλλάχθηκαν για να
μεγαλώνουν τα φυτά πιο γρήγορα, για να έχουν καλύτερη γεύση ή καλύτερο χρώμα,
αλλά για να αντέχουν σε κάποια φυτοφάρμακα, τα οποία χωρίς τις ντομάτες, τη
σόγια και τα άλλα μεταλλαγμένα φυτά σε λίγο καιρό δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης.

Κι όσο κι αν προσπαθήσουν να με πείσουν ότι η γενετική μηχανική τροφίμων έχει
ως στόχο να βελτιώσει την ποιότητά τους, ποτέ δεν θα καταλάβω για ποιο λόγο θα
πρέπει (με το έτσι θέλω) να καταναλώνω τρόφιμα με συστατικά ανθεκτικά σε μια
(όποια) χημική ουσία… Ακόμη κι αν με διαβεβαιώσουν πως δεν υπάρχει κανένας
απολύτως κίνδυνος για την υγεία (κάτι που φαντάζομαι ότι, αν ίσχυε, θα ήταν το
πρώτο που θα διαφήμιζαν οι εταιρείες), επιμένω πως δεν θέλω να δοκιμάζω
τρόφιμα ανθεκτικά σε χημικά και φυτοφάρμακα. Έτσι, χωρίς επιχειρήματα και
χωρίς επιστημονικές εξηγήσεις. Από πείσμα. Από μια φυσική απέχθεια προς τα
φυτοφάρμακα. Από μια «φυσική απέχθεια» προς τον καρκίνο ­ την αρρώστια που
θερίζει τους καλλιεργητές πολύ πριν αρχίσουν να χρησιμοποιούν διπλάσιες
ποσότητες φυτοφαρμάκων, επειδή τα «καινούργια» φυτά τους θα είναι περισσότερο ανθεκτικά.