Οι οπαδοί του τον αποκαλούν «Άπο» και οι εχθροί του «Ατακούρντ»

Οι εκδηλώσεις απόγνωσης και διαμαρτυρίας των Κούρδων σε ολόκληρη την Ευρώπη,
οι καταλήψεις των πρεσβειών και οι αυτοπυρπολήσεις δίνουν την εντύπωση ότι ο
Αμπντουλάχ Οτζαλάν είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης των 25 εκατομμυρίων Κούρδων
που είναι διεσπαρμένοι σε πέντε χώρες. Κάτι τέτοιο απέχει όμως πολύ από την αλήθεια.
Αμφιλεγόμενος
Οι οπαδοί του στο ΡΚΚ τον αποκαλούν «Άπο» (Θείο) και τον θεωρούν
«αδιαμφισβήτητο αρχηγό της κουρδικής εθνικής επανάστασης». Πολλοί Κούρδοι
διανοούμενοι, όμως, τον αποκαλούν ειρωνικά «Ατακούρντ» (Πατέρα των Κούρδων),
μια παράφραση του Κεμάλ Ατατούρκ, λόγω των αντιδημοκρατικών και μεγαλομανών
μεθόδων του.
Ο Οτζαλάν είναι μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Πολλοί τού καταλογίζουν ότι
δεν πολέμησε ποτέ στα βουνά της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, αφήνοντας στους
μαχητές του αυτό το έργο. Άλλοι θυμούνται ότι μετά τον γάμο του, στα τέλη της
δεκαετίας του ’70, αποφάσισε ότι η σύζυγός του ήταν πράκτορας των τουρκικών
υπηρεσιών. Από τότε, απαιτούσε από τους μαχητές του την αγνότητα.
Η Λιμπερασιόν
«Πρόκειται για μια περίεργη προσωπικότητα», λέει στη «Λιμπερασιόν» ένας
Κούρδος συγγραφέας, που προτιμά να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Έχει μια
πλευρά χωριάτη, σχεδόν αμαθούς, ψεύτη και πολύ σκληρού, αλλά υπάρχει χωρίς
αμφιβολία πάνω του μια διάσταση σχεδόν πνευματική. Το βέβαιο είναι ότι δεν
είναι ένας πολιτικός άνδρας για τη δεκαετία του ’90».
Όπως είναι επίσης βέβαιο ότι όσα στελέχη του ΡΚΚ τόλμησαν να αμφισβητήσουν τις
στρατηγικές επιλογές του αρχηγού τους, το πλήρωσαν κατά κανόνα με τη ζωή τους.
Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν δεν είναι έτσι ένας «Μαντέλα» των Κούρδων. Και οι
Ευρωπαίοι ηγέτες, όσο και αν υποστήριζαν (θεωρητικά τουλάχιστον) τις
πολιτιστικές διεκδικήσεις των Κούρδων, κρατούσαν πάντα τις αποστάσεις τους από
τις μεθόδους του ΡΚΚ.
Για τον ίδιο λόγο, η σύλληψη του Οτζαλάν δεν σημαίνει και το τέλος του αγώνα
των Κούρδων. «Είναι το τέλος μιας εποχής για του κουρδικό κίνημα, της εποχής
του ένοπλου αγώνα», λέει ο Κεντάλ Νεζάν, πρόεδρος του Κουρδικού Ινστιτούτου
στο Παρίσι, ο οποίος επικρίνει τις μεθόδους του Οτζαλάν. «Δεν είναι όμως και
το τέλος του κουρδικού αγώνα, της επιθυμίας των Κούρδων να αποκτήσουν τους
δικούς τους θεσμούς. Η περιοχή των Κούρδων έχει φιμωθεί λόγω της τρομερής
καταστολής, της εκκένωσης χωριών, των φόνων διανοουμένων. Η σιωπή των ανθρώπων
όμως δεν θα διαρκέσει πολύ».
Οι Κούρδοι του Ιράκ
Ο Οτζαλάν δεν ήταν επίσης αποδεκτός από τους Κούρδους του Ιράκ και η συμφωνία
που υπέγραψαν τον περασμένο μήνα δύο κουρδικές οργανώσεις υπό την αιγίδα των
Ηνωμένων Πολιτειών στρεφόταν ουσιαστικά εναντίον του.
Οι Κούρδοι του Ιράκ ελπίζουν τώρα ότι οι επιθέσεις του τουρκικού στρατού
εναντίον των βάσεων του ΡΚΚ στην περιοχή τους θα σταματήσουν. «Η πολιτική του
Οτζαλάν έχει κάνει κακό στην κουρδική υπόθεση», λέει ο Ντιλσάντ Μιράν,
εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (KDP) στο Λονδίνο. «Ίσως
με τη σύλληψή του να ανοίξει μια νέα σελίδα στο Κουρδικό και να ξεκινήσει
επιτέλους μια πολιτισμένη συζήτηση».












