ΣΗΜΑΤΑ

… ζευγάρι!». Έτσι ειρωνεύτηκε ο Κον Μπεντίτ αυτούς που κάποτε ήταν οι
στενότεροί του φίλοι. Όμως, η γαλλική «κόκκινη αριστερά» δεν έχει πια κόμπλεξ:
έχει τη σιγουριά ότι οι ψηφοφόροι της δεν είναι λιγότεροι από τους ψηφοφόρους
των ορθόδοξων κομμουνιστών. Πάντα μιλάει αυτή πρώτη. Αυτός το βρίσκει
φυσιολογικό. Η Αρλέτ Λαγκιγιέ εξηγεί, ο Αλέν Κριβίν διευκρινίζει. Οι δυο τους
εναντίον όλων. Γι’ αυτούς, η πολιτική του Ζοσπέν δεν διαφέρει σε τίποτα από
την πολιτική τού Ζιπέ. Στο μικρό σαλόνι ενός παρισινού ξενοδοχείου, οι δύο
σύντροφοι συμφώνησαν σε κοινές θέσεις «για την Ευρώπη των ανέργων, των
ανισοτήτων, της εξαθλίωσης και του ρατσισμού». Η Αρλέτ και ο Αλέν βρίσκονται
στο ίδιο τρένο, αλλά σε χωριστά κουπέ. Καθένας διατηρεί την κομματική του
αυτοτέλεια. Όμως, ο προορισμός είναι ο ίδιος: οι ευρωεκλογές.

… της Εργατικής Πάλης (Λαγκιγιέ) και του Κομμουνιστικού Επαναστατικού
Συνδέσμου (Κριβίν) ανακοίνωσαν κοινή λίστα. Έτσι, ελπίζουν να ξεπεράσουν το
φράγμα του 5% και να μπουν στο Ευρωκοινοβούλιο. Οι δημοσκοπήσεις τους φέρνουν
να ακολουθούν σε απόσταση αναπνοής του κομμουνιστές του Ρομπέρ Υ. Μια μικρή
λεπτομέρεια, που ίσως ο Κον Μπεντίτ δεν έχει εκτιμήσει σε όλη της τη σημασία.
Γιατί αν η ευρύτερη αριστερά αλλάξει πρόσωπο στη Γαλλία το βράδυ των
ευρωεκλογών, αυτό θα οφείλεται λιγότερο στους Πράσινους και περισσότερο σε
ενδεχόμενη εκλογική επιτυχία της τροτσκιστικής παράταξης της Λαγκιγιέ και του
Κριβίν, που θα φτάσουν σε δύναμη τους παραδοσιακούς κομμουνιστές.

… έρχεται η όρεξη. Για πολύ καιρό, η «κόκκινη αριστερά» βολευόταν με
ψίχουλα. Βέβαια, δρούσε, παρατηρούσε, κατήγγελλε… Και ήλπιζε ότι μια μέρα το
κοινωνικό κίνημα και η ανάπτυξη της λαϊκής πάλης… κ.λπ. Σιγά σιγά, οι καιροί
άλλαξαν. Το παιχνίδι «χόντρυνε». Πρώτα με τις προεδρικές εκλογές του 1995:
5,3% για την Αρλέτ Λαγκιγιέ. Ύστερα, οι περυσινές περιφερειακές εκλογές, όπου
τα ποσοστά της άγγιξαν το 10% σε μερικές περιοχές. Η αλήθεια είναι ότι ο Αλέν
Κριβίν ποτέ δεν τα κατάφερε τόσο καλά στις κάλπες. Γι’ αυτό, άλλωστε,
αποφάσισε να προχωρήσει και στη συνεργασία με την Λαγκιγιέ.

… της 13ης Ιουνίου είναι σημαντικό για τους δύο συνεργάτες. Εκτιμούν ότι το
Κομμουνιστικό Κόμμα του Ρομπέρ Υ, με τη σημερινή του μορφή, παρεμποδίζει και
στειρώνει την ανάπτυξη των λαϊκών αγώνων. Γι’ αυτό, βασικός στόχος της
Λαγκιγιέ και του Κριβίν (φωτ.) είναι να αποσταθεροποιήσουν τον Υ και το κόμμα
του, να τους σπείρουν τον πανικό, σε μία εκλογική αναμέτρηση όπου κατά
παράδοση το Κομμουνιστικό Κόμμα φέρνει απογοητευτικά αποτελέσματα. Οι
ειρωνείες του Κον Μπεντίτ τους αφήνουν αδιάφορους. Όμως, ο Κριβίν το ξέκοψε
από την αρχή στην Λαγκιγιέ: «Τις απαντήσεις στον Ντάνι θα τις δίνεις εσύ. Δεν
έχω καμιά διάθεση να τα βάζω με παλιούς εξηνταοκτάρηδες». Όπως και να έχει το
πράγμα, ύστερα από τριάντα ολόκληρα χρόνια, ο Μάης του ’68 εξακολουθεί να
βαραίνει στις πλάτες των Γάλλων αριστερών. Έστω και αν δεν βλέπουν πια μπροστά
τους τα οδοφράγματα εκείνης της ηρωικής εποχής, αλλά τα εκλογικά φράγματα
(έστω του 5%) που η κατάκτησή τους θα τους επιτρέψει να αλώσουν την Ευρωβουλή.
Άλλωστε, είναι ήδη κάπως αργά για την άλωση της Βαστίλλης.