Θα αφαιρέσει τα ονόματα γιατρών από τον τάφο!

Από τα… σύννεφα έπεσαν οι τέσσερις γιατροί του Γενικού Κρατικού
Νοσοκομείου της Νίκαιας, όταν τυχαία πληροφορήθηκαν ότι τα ονόματά τους είναι
γραμμένα σε μαρμάρινη πλάκα στον τάφο ενός νεαρού, που είχε πέσει θύμα τροχαίου.

ΤΙ ΕΙΧΕ συμβεί; Ο πατέρας του 30χρονου Διονύση Αντύπα, Απόστολος, θεωρώντας
τους υπεύθυνους για τον θάνατο του παιδιού του, είχε γράψει σε μια μαρμάρινη
πλάκα με χρυσά γράμματα τα ονόματά τους, αποδίδοντάς τους «εγκληματική αμέλεια».

Πίστεψε ίσως μέσα στον πόνο του ότι με τον τρόπο αυτό θα έπαιρνε την…
εκδίκησή του για την άδικη, όπως θεωρούσε, απώλεια του γιου του. Δεν παρέλειψε
μάλιστα να ζητήσει την τιμωρία τους από την Δικαιοσύνη, καταθέτοντας μήνυση
εναντίον τους.

Οι γιατροί έπειτα από καιρό έμαθαν τι είχε συμβεί. Δεν μπορούσαν να το
πιστέψουν. Με τη σειρά τους προσέφυγαν στα δικαστήρια και με αίτηση
ασφαλιστικών μέτρων που επρόκειτο να συζητηθεί χθες στο Μονομελές Πρωτοδικείο
της Αθήνας, ζητούσαν να υποχρεωθεί ο πατέρας τού θανόντος να αφαιρέσει τα
ονόματά τους από το μνήμα του γιου του.

ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ

Οι τέσσερις γιατροί, που επέλεξαν τη δικαστική οδό για να επιλύσουν την
ασυνήθιστη αυτή διαφορά τους, είναι οι κ.κ. Γρηγόρης Μπαλάνης, χειρουργός –
επιμελητής Α’ της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου της
Νίκαιας, Γιώργος Κατσάρης, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, Γιώργος
Λεπτίδης, επιμελητής στην Εντατική και Χρήστος Χριστόπουλος, επιμελητής της
πρώτης χειρουργικής κλινικής.

Χθες ήταν παρόντες οι δύο αντίδικες πλευρές, που τελικά τα βρήκαν, αφού ο
πατέρας του 30χρονου Διονύση δεσμεύθηκε ότι θα αφαιρέσει τα ονόματα των
γιατρών.

Ο κ. Απόστολος Αντύπας φώναζε ότι οι γιατροί είναι αυτοί που ευθύνονται για
τον χαμό του παιδιού του, αλλά όταν ήρθε η ώρα, δέχθηκε να αφαιρέσει την
επίμαχη επιγραφή. Όπως είπε, η τοποθέτησή της ήταν επιθυμία της γιαγιάς του παιδιού.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Στο σημείο αυτό σημαντικός ήταν και ο ρόλος που έπαιξε ο πρόεδρος του
δικαστηρίου, ο οποίος έκπληκτος διάβασε την αίτηση που είχε μπροστά του. Είχε
να κάνει με μια αληθινή ιστορία ζωής και θανάτου και όχι με σενάριο κάποιου
ευφάνταστου συγγραφέα.

Ζήτησε λοιπόν από τους γιατρούς, σεβόμενοι τον πόνο του χαροκαμένου πατέρα, να
προσπαθήσουν να βρουν μια γέφυρα επικοινωνίας και να μην επιδιώξουν την
τιμωρία του. Εξάλλου γι’ αυτόν μεγαλύτερο κακό από τον χαμό του παιδιού του,
δεν μπορούσε να υπάρξει.

Από την πλευρά τους πάντως, οι γιατροί στην αίτησή τους αναφέρουν ότι από τις
6 Αυγούστου 1997, που μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας
βαριά τραυματισμένος ο Διονύσης Αντύπας μέχρι και την 1η Οκτωβρίου που έχασε
τη μάχη με τον θάνατο, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον σώσουν. Ο ασθενής
όμως, είχε υποστεί βαρύτατο τραυματισμό των ζωτικών του οργάνων και παρά τις
πολλές χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υπεβλήθη, δεν έζησε.

Για τον λόγο αυτό θεώρησαν συκοφαντικά όσα αναφέρονται στη μαρμάρινη πλάκα.

Συγκεκριμένα, πάνω σε αυτήν αναγράφονται τα ονόματά τους με την επισήμανση ότι
ο Διονύσης Αντύπας «πέθανε από εγκληματική αμέλεια των γιατρών της Μονάδας
Εντατικής Θεραπείας του Κρατικού Νοσοκομείου της Νίκαιας την 1.10.1997».