Κατακλυσμός σκανδάλων

Αν το 1998 από πλευράς σεξουαλικών σκανδάλων ήταν η χρονιά του Κλίντον, το
1999 φαίνεται ότι θα είναι η χρονιά των Ρεπουμπλικανών. Ο Λάρι Φλιντ θα
φροντίσει γι’ αυτό.

Μπομπ Λίβινγκστον. Δεν πρόλαβε να χαρεί την εκλογή του, η θύελλα ξέσπασε αμέσως

Η ΧΙΟΝΟΣΤΙΒΑΔΑ έχει αρχίσει κιόλας να κυλά. Πρώτος και καλύτερος «πλήρωσε» για
τις αταξίες του ο Μπομπ Λίβινγκστον, ο βουλευτής που πανηγυρικά το
Ρεπουμπλικανικό κόμμα προωθούσε στην προεδρία του Σώματος, μετά την άδοξη
έξοδο του Νιουτ Γκίνγκριτς.

Ο Μπομπ ετοιμαζόταν ως γνωστόν να αναλάβει τα καθήκοντά του την περασμένη
εβδομάδα, όταν ξαφνικά ο Λάρι Φλιντ, ο εκδότης του σκανδαλοθηρικού, «σοφτ
πορνό» περιοδικού «Χάσλερ», δημοσίευσε στοιχεία για παλιές εξωσυζυγικές του σχέσεις.

Ο Λίβινγκστον επιχείρησε αρχικά να κάνει καλή εντύπωση στο αμερικανικό κοινό ­
να διαφοροποιήσει τη στάση του από εκείνη του Κλίντον στην υπόθεση της Μόνικας
Λιουίνσκι ­ και ομολόγησε περίπου τα πάντα.

Η παρρησία του όμως δεν τον έσωσε. Ακόμη και αν δεν ψευδόρκησε, όπως είχε
κάνει ο πρόεδρος, το κόμμα του έκρινε ότι το αμάρτημά του παραήταν βαρύ, και
επομένως ότι ο Μπομπ δεν θα μπορούσε πια να γίνει πρόεδρος της Βουλής. Έτσι,
40 ώρες μετά την αποκάλυψη, ο Λίβινγκστον λύγισε τελικά και δήλωσε ότι
παραιτείται από τη θέση του προέδρου της Βουλής στην οποία είχε μόλις εκλεγεί.

«Αν συνέβαλα σ’ αυτή την εξέλιξη, είμαι πολύ ευτυχής», δήλωσε παγερά ο Φλιντ,
«αυτά τα καθάρματα είναι απειλή για τη δημοκρατία».

Σε ερώτηση του CNN αν θεωρεί σωστή τη δημόσια συζήτηση για τη σεξουαλική ζωή
διάσημων προσώπων, ο Φλιντ απάντησε, ακόμη πιο παγερά:

«Θεωρώ το σεξ ιδιωτική υπόθεση. Αλλά σε καιρούς απόγνωσης, όπως αυτοί που
ζούμε, χρησιμοποιούμε και μέσα απόγνωσης. Κοιτάξτε τι κάνουν στον πρόεδρο».

Τη δημοκρατία, την ηθική και άλλες υψηλές αξίες επικαλούνται, φυσικά, όλοι
σχεδόν οι διευθυντές εντύπων που βγάζουν τα άπλυτα των πολιτικών στη φόρα.

ΒΡΟΧΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

Κατά σύμπτωση, οι περισσότερες αποκαλύψεις των τελευταίων μηνών αφορούν
Ρεπουμπλικανούς. Πολλοί πιστεύουν ότι ορισμένοι Δημοκρατικοί έχουν κινήσει γη
και ουρανό για να ανακαλύψουν σκάνδαλα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα ώστε να
«αντισταθμίσουν» τις επιθέσεις που δέχεται ο Κλίντον για τη δική του ερωτική ζωή.

Έτσι η «Ινδιανάπολις Σταρ» διατυμπανίζει καιρό τώρα κάθε είδους λεπτομέρειες
για τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Νταν Μπάρτον και την ερωμένη του, με την οποία,
όπως αποκαλύφθηκε, έχει αποκτήσει και ένα αγόρι.

Η εφημερίδα «Αϊνταχο Στέιτσμαν» τα έβαλε με τη βουλευτή Έλεν Τσένοετ, της
οποίας η σχέση με ένα παντρεμένο γέμισε κάμποσα πρωτοσέλιδα με πηχυαίους τίτλους.

Το αριστερίζον περιοδικό του Ίντερνετ «Σαλόν» έπιασε μεγαλύτερο λαβράκι:
Δημοσίευσε λεπτομέρειες για εξωσυζυγικό δεσμό που ο πρόεδρος της Δικαστικής
Επιτροπής της Βουλής, Χένρι Χάιντ, είχε με μια γυναίκα επί τριάντα χρόνια.

Τις μεγάλες βόμβες όμως ετοιμάζεται, όπως λέγεται, να τις πυροδοτήσει ο Λάρι
Φλιντ. Από ανθρώπους του «Χάσλερ» έγινε γνωστό ότι ο εκδότης του έχει
εξασφαλίσει ήδη στοιχεία και φωτογραφίες για περισσότερα από δέκα στελέχη της
πολιτικής ζωής των ΗΠΑ, όλους Ρεπουμπλικανούς.

«Θα τα δημοσιεύσουμε όλα σιγά σιγά, μην ανησυχείτε», δήλωσε ο Φλιντ σ’ αυτούς
που αδημονούν (ή τρέμουν). «Η χρονιά που έρχεται θα είναι συναρπαστική».

Ο ΛΑΡΙ ΦΛΙΝΤ, που είναι ημιπαράλυτος και διευθύνει το περιοδικό του από
αναπηρική καρέκλα, μετά τον τραυματισμό του από ένα μανιακό, δεν κρύβει τη
συνταγή του για τη συλλογή στοιχείων για τα θύματα του. «Τίποτα δεν γίνεται δωρεάν».

Το ποσό που πληρώνει σε κάθε πληροφοριοδότη που θα «ξεσκεπάσει για τα καλά»
έναν πολιτικό είναι, σύμφωνα με τις φήμες που κυκλοφορούν, αλλά και με
ορισμένες δηλώσεις του ίδιου, ένα εκατομμύριο δολάρια.

«Είναι ένα θέατρο του παραλόγου», παρατήρησε ο πρώην σύμβουλος του Λευκού
Οίκου Μάρλιν Φιτζέραλντ, «έχουμε φθάσει στο τελευταίο σκαλί του ηθικού ξεπεσμού».

Κατά τον Σάμ Άνγκαρ, κοσμήτορα της σχολής Επικοινωνίας του αμερικανικού
Πανεπιστημίου, πολλές από τις ενοχοποιητικές πληροφορίες για πολιτικούς τις
διοχετεύουν στον Τύπο και στο Ίντερνετ συνάδελφοί τους που θέλουν «να τους κάψουν».

Η Μάργκαρετ Κάρλσον, του περιοδικού «Τάιμ», διεκτραγωδεί την κατάσταση. Το
περιοδικό της είναι αρκετά σοβαρό, δεν κυνηγά τις ροζ ιστορίες, αλλά δεν
μπορεί και να τις αγνοήσει όταν αποκαλύπτονται δεξιά και αριστερά.

«Έχει καταντήσει να ξεπλένουμε εμείς τα ρεπορτάζ του Φλιντ», λέει, «ελπίζω να
φθάσουμε σε τέτοιο επίπεδο αηδίας που κάποια στιγμή να σταματήσουμε ν’
ασχολούμεθα μ’ αυτά τα πράγματα».