Σαν ένα σίριαλ παρακολουθούν οι Αμερικανοί τον πόλεμο από τις οθόνες τους

ΑΥΤΟ που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση τις τελευταίες μέρες των
βομβαρδισμών κατά του Ιράκ είναι η απίστευτα θετική ανταπόκριση του κόσμου
στην επιθετική αυτή πολιτική των ΗΠΑ.

Και η παντελής αδιαφορία του αμερικανικού λαού για το ότι με τους
βομβαρδισμούς αυτούς σκοτώνονται άμαχοι πολίτες στο Ιράκ.

Οι Αμερικανοί συνεχίζουν τις καθημερινές ασχολίες τους και γυρίζουν το
βράδυ σπίτι τους για να παρακολουθήσουν τον πόλεμο από τις οθόνες των
τηλεοράσεών τους, λες και βλέπουν ένα κινηματογραφικό έργο ή ένα σίριαλ.

Λες κι οι βόμβες δεν πέφτουν σε μια πόλη όπου ζουν άνθρωποι ή λες κι οι
άνθρωποι του Ιράκ δεν είναι σαν όλους τους ανθρώπους του πλανήτη αυτού.

ΟΙ βομβαρδισμοί έχουν αρχίσει από την Τετάρτη το βράδυ και οι μοναδικοί
Αμερικανοί πολίτες της Ουάσιγκτον που διαμαρτυρήθηκαν για τις πολεμικές
επιχειρήσεις ήταν καμιά πενηνταριά ειρηνιστές, που μαζεύτηκαν με πανό έξω από
τον Λευκό Οίκο, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Το Ιράκ θέλει νερό κι όχι βόμβες»,
«Χρειαζόμαστε φάρμακα κι όχι όπλα», «Κάντε έρωτα κι όχι πόλεμο».

Ούτε ένας, όμως, πολιτικός δεν βγήκε να εκφράσει την αντίθεσή του με την
επίθεση.

Οι μοναδικές αντιρρήσεις που ακούστηκαν ήταν για τον χρόνο που επελέγη από
αμερικανικής πλευράς και όχι για τις βόμβες (1.000 κιλών η μία, παρακαλώ) που
πέφτουν σαν βροχή στην ιρακινή πρωτεύουσα.

Οι τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί μάλιστα φιλοξενούν τις απόψεις πολιτών οι
οποίοι μιλούν κυρίως για την υπόθεση καθαίρεσης του προέδρου κι όχι για το Ιράκ.

Και όσοι μιλούν για το Ιράκ εκφράζουν την αγανάκτησή τους που ο πρόεδρος
Μπους δεν «έβγαλε από τη μέση» τον Σαντάμ Χουσεΐν το 1991 και έτσι
αναγκάζονται και σήμερα να ασχοληθούν πάλι μ’ αυτόν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις!

ΑΥΤΟ το φαινόμενο της ομαδικής πολεμικής υστερίας και της ανικανότητας του
μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης να νιώσει κάποιο συναίσθημα ανθρωπισμού για
τους Ιρακινούς είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν από την αμερικανική κοινή γνώμη εξαρτάται σε
μεγάλο ποσοστό η τύχη πολλών λαών αυτού του πλανήτη.