Το αλκοόλ δεν είναι φάρμακο, αλλά φαρμάκι

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πνίγουν απλώς τον πόνο τους σε μία γουλιά κρασί,
αλλά πνίγονται και οι ίδιοι μέσα σ’ αυτό. Κι όταν αδειάσουν το ποτήρι, που δεν
είναι ποτέ το τελευταίο, βλέπουν ξαφνικά πως έπιασε… πάτο και η ζωή τους.

Συγκέντρωση. Κοινές εμπειρίες από το… μεθυσμένο παρελθόν τους, ενώνουν τα μέλη των Ανώνυμων Αλκοολικών, που σήμερα πια είναι «καθαροί» και έτοιμοι να βοηθήσουν και όσους το έχουν ανάγκη

ΕΚΕΙ που συνειδητοποιούν ότι το αλκοόλ δεν είναι το φάρμακο, αλλά το φαρμάκι
που δηλητηριάζει το αίμα και την ψυχή τους, αρχίζουν να αναζητούν διέξοδο στο
αδιέξοδό τους.

Οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί είναι μία ομάδα ανδρών και γυναικών, που μοιράζονται
την εμπειρία τους, τη δύναμη και την ελπίδα τους για να μπορέσουν να λύσουν το
κοινό τους πρόβλημα και να βοηθήσουν άλλους να αναρρώσουν από τον αλκοολισμό.

Ο Τάκης, η Όλγα, η Στέλλα, ο Δημήτρης, η Λίτσα και η μικρότερη της παρέας, η
Ελένη, είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας των Ανώνυμων Αλκοολικών. Δεν
απορρίπτουν το παρελθόν τους, δεν ξεχνούν το πρώτο και το τελευταίο μεθύσι
τους, αλλά νιώθουν πια ευτυχισμένοι γιατί κατάφεραν μέσα από τη συμμετοχή τους
στην ομάδα αυτή να είναι σήμερα πια «καθαροί».

Όταν πριν από μερικά χρόνια αποφάσισαν να περάσουν το κατώφλι των Ανώνυμων
Αλκοολικών, δεν πίστευαν ότι μπορούσαν να γίνουν καλά. Ζούσαν μέχρι τότε με
την αγωνία της… καβάτζας, γιατί αλλιώς δεν μπορούσαν να ευχαριστηθούν τη
γουλιά που έπιναν. Κι όμως, από την πρώτη κιόλας επαφή μέσα από τις διηγήσεις
άλλων ανθρώπων που βρίσκονταν στην ίδια θέση με αυτούς αναγνώρισαν κομμάτια
του διαλυμένου εαυτού τους. Τα «μοιράσματα» των κοινών συναντήσεων έμοιαζαν
σαν κομμάτια από τον ίδιο σπασμένο καθρέφτη. Τους ένωνε το μεθυσμένο παρελθόν
τους, αλλά και η επιθυμία τους να σταματήσουν να πίνουν.

Η ομάδα των Ανώνυμων Αλκοολικών, που λειτουργεί στην περιοχή του Νέου Φαλήρου,
αριθμεί περίπου τριάντα άτομα. Το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου, έξι από
αυτούς τους ανθρώπους που είναι «καθαροί» δέχθηκαν να ανοίξουν την καρδιά τους
και να περιγράψουν στιγμές του χθες, για να δείξουν σε όλους πως στο πρόβλημα
του αλκοολισμού υπάρχει λύση. Και η απόδειξη είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που
έχουν ξαναβρεί τον εαυτό τους και τη χαρά της ζωής.

Ο Τάκης, 57 ετών, είναι ο μεγαλύτερος στην ομάδα και έχει να πιει περισσότερο
από τρία χρόνια. «Ήρθα στους Ανώνυμους Αλκοολικούς ­ θυμάται ­ σκεπτόμενος
πονηρά. Ύστερα από ένα τρακάρισμα έξω από το σπίτι μου, ήρθα εδώ για να πάρω
πιστοποιητικό άφεσης αμαρτιών. Όταν, όμως, άκουσα τις εμπειρίες που
μοιράζονταν πίστεψα ότι ήμουν ένας από αυτούς. Βλέποντάς τους να είναι καλά,
κάτι μέσα μου μού είπε “ξαναέλα”. Μετά ερχόμουν για μένα και όχι για να καλύψω
τις πράξεις μου. Ένιωθα καλύτερα. Και σιγά-σιγά βγήκα από τη χειμερία νάρκη.
Άρχισα να έχω επαφή με τη ζωή, να αισθάνομαι τι γίνεται γύρω μου».

Η Όλγα, 42 ετών, «χρωστάει» την ανακάλυψη της Ομάδας στην κόρη της, που δεν
άντεχε να τη βλέπει μεθυσμένη και ζήτησε τη βοήθεια μίας καθηγήτριάς της στο σχολείο.

«Στην αρχή ήμουν σφιχτή, παραδέχεται χαμογελώντας. Δεν ήξερα τι σημαίνει
αλκοολικός. Τα μοιράσματα των άλλων ήταν που με άγγιξαν. Μου έδειξαν ότι δεν
είμαι μόνη με το πρόβλημά μου». Τώρα έχουν περάσει δεκαεννέα μήνες που δεν
νιώθει την ανάγκη να βάλει γουλιά στο στόμα της. Είναι χαρούμενη και αυτό
φαίνεται μέσα στα μάτια της που λάμπουν. Και όσο κι αν ακούγεται παράδοξο,
είναι ευχαριστημένη που ήταν αλκοολική…

Έξι χρόνια πριν, η Στέλλα, 48 ετών, πίστευε ότι θα πέθαινε από αλκοολισμό,
όπως και ο πατέρας της. Είχε κάνει και επτά απόπειρες αυτοκτονίας. Σήμερα
είναι «καθαρή» και ευτυχισμένη. «Έπινα 17 χρόνια και τα τελευταία δύο άρχισα
να παραδέχομαι ότι ήμουν αλκοολική. Πήγα σε γιατρούς. Έκοβα το ποτό για λίγο
και ξανάρχιζα. Έδινα υποσχέσεις στον εαυτό μου. Με έτρωγαν οι ενοχές, γιατί
είχα χάσει τον αυτοσεβασμό μου. Είχα φτάσει 47 κιλά. Δεν έτρωγα, μόνο έπινα
και κάπνιζα. Τότε κάποια φίλη μού είπε ότι ο σύζυγός μου επρόκειτο να με
εγκαταλείψει. Τυχαία διάβασα για τους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Πηγαίνοντας εκεί
ένιωσα εξοικείωση. Όσα άκουγα ήταν καρμπόν των δικών μου εμπειριών. Οι
Ανώνυμοι Αλκοολικοί είναι το άλφα και το ωμέγα της ζωής μου».

Το μυστικό της επιτυχίας αυτής της Ομάδας είναι η αλληλοβοήθεια και η
αλληλοστήριξη. «Πριν σηκώσεις το πρώτο ποτήρι, σήκωσε το τηλέφωνο»,
συμβουλεύουν οι παλιότεροι ένα νέο μέλος.

«Είμαι η Λίτσα και είμαι αλκοολική», έλεγε πριν από 2.985 ημέρες η 40χρονη
γυναίκα που μετά το τελευταίο μεγάλο μεθύσι της είχε ξεχάσει τα πάντα, όχι
όμως και το μέρος που είχε φυλάξει το τηλέφωνο των Ανώνυμων Αλκοολικών. Δεν το
θεωρεί τυχαίο. «Δεν ήθελα ­ λέει ­ να παραδεχθώ το μεγάλο μου πρόβλημα.
Ακούγοντας τις μαρτυρίες των άλλων, τινάχτηκα από την καρέκλα μου. Ήταν ο
καθρέφτης του εαυτού μου. Όταν έφυγα αμφιταλαντεύθηκα. Το σημαντικό, όμως,
ήταν ότι δεν υπήρχε καμία δέσμευση. Ήταν φιλικοί. Δεν μου έβαλαν όρους, δεν
είχαν απαιτήσεις. Έσκυβαν στο πρόβλημά μου».

Ο Δημήτρης, 31 ετών, όταν μπήκε στην Ομάδα δεν ήξερε τι θα συναντήσει. «Νόμιζα
­ λέει ­ ότι θα εύρισκα επίσημα πράγματα και γιατρούς. Ακούγοντας τους άλλους
μου λύθηκε ο μύθος της μοναδικότητας. Έλεγαν λεπτομέρειες που με έκαναν να
ντρέπομαι. Με κράτησε κοντά τους το γεγονός ότι δεν μου ζήτησαν ταυτότητα, δεν
με ρώτησαν από πού προέρχομαι. Μοναδικό προσόν ήταν η επιθυμία μου να
σταματήσω να πίνω». Και το έχει καταφέρει εδώ και 5 χρόνια.

Η Ελένη, 31 ετών, δεν ήξερε το πρόβλημά της πριν γίνει μέλος των Ανώνυμων
Αλκοολικών. «Εδώ, λέει, με έμαθαν να βρω λύση. Μου στάθηκαν με αγάπη. Με το
αλκοόλ έσβηναν όλα. Κοντά τους βρήκα αυτό το κάτι που αναζητούσα, γιατί
πήγαινα από το κακό στο χειρότερο». Σήμερα είναι καλά. Έχουν περάσει
περισσότερα από 3 χρόνια που σταμάτησε να χάνει τον εαυτό της στο αλκοόλ.

Το ερωτηματολόγιο. Δώδεκα ερωτήσεις που οι απαντήσεις τους μπορούν να βοηθήσουν έναν αλκοολικό να κάνει το πρώτο βήμα για να ξεπεράσει το πρόβλημά του

ΠΡΙΝ ΑΠΟ εξήντα τρία χρόνια ο Μπιλ και ο δρ Μπομπ, δύο άτομα αλκοολικά, που
ζούσαν στις ΗΠΑ, δημιούργησαν τους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Από τότε έχουν
επεκταθεί και λειτουργούν τέτοιες ομάδες σε 181 χώρες ανά τον κόσμο.

Ο αλκοολισμός, που κατατάσσεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, ως τρίτη
αιτία θανάτου στον κόσμο, θεωρείται ασθένεια ψυχοσωματική και πνευματική. Οι
Ανώνυμοι Αλκοολικοί δεν συνδέονται με καμία ομάδα, οργάνωση ή θρησκευτική
αίρεση. Είναι αυτοσυντήρητη ομάδα, που δεν δέχεται καμία προσφορά.

Τα μέλη της ομάδας πιστεύουν ότι υπάρχει λύση στο πρόβλημά τους. Έχουν
ανθρώπους να τους συμπαρασταθούν 24 ώρες το 24ωρο. Νιώθουν τυχεροί που μπορούν
να χρησιμοποιούν το πρόγραμμα των Ανώνυμων Αλκοολικών. Και μέσα από τα 12
βήματα ανάρρωσης που προτείνουν, δείχνουν το δρόμο της λύσης. Το μόνο που
χρειάζεται είναι η προσωπική θέληση. Κανένας δεν μπορεί να πάρει το ποτήρι από
τα χείλη ενός αλκοολικού. Γι’ αυτό είναι σημαντική η βοήθεια και η
συμπαράσταση που προσφέρουν οι Ομάδες Αλληλοβοήθειας στις οικογένειες των
αλκοολικών που βιώνουν το πρόβλημα των δικών τους ανθρώπων.

Αν κάποιος θέλει να έρθει σε επαφή με τους Ανώνυμους Αλκοολικούς μπορεί να επικοινωνήσει:.

* ΟΜΑΔΑ «ΑΘΗΝΩΝ»: Ιπποκράτους 159, Τηλ.:64.52.972.

* ΟΜΑΔΑ «ΕΛΠΙΔΑ» Ν. ΦΑΛΗΡΟΥ: Υπόγειο όπισθεν Ιερού Ναού Παναγίας
Μυρτιδιώτισσας, δίπλα στο Δελφινάριο, τηλ.:42.24.142.

* ΟΜΑΔΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Τηλ: 031-304.717.