30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, πριν από 43 χρόνια.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στην Καλλιθέα, τον Καρέα και τα Εξάρχεια, το Βαρβάκειο και το
Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

ΑΓΑΠΗΣΕ: Τους γονείς του, τα Μαθηματικά και… το ποδόσφαιρο.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Διαρκώς.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τους μονόχνωτους, τους «γλείφτες» και τους «δήθεν».

ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ: Πολύ συχνά, το γέλιο ομορφαίνει και μακραίνει τη ζωή.

«Προοπτική ανοιχτή στο μέλλον» θεωρεί τη συνεργασία ΣΥΝ-ΠΑΣΟΚ ο εκπρόσωπος
Τύπου του Συνασπισμού Δ. Παπαδημούλης, αλλά καταλογίζει στην ηγεσία του
κυβερνώντος κόμματος «εμμονή σε λάθος δρόμο». Ο ίδιος εκτιμά ως «λάθος
τακτικής» το «βρώμικο ’89». Διερωτάται, όμως, «ακόμη με το ’89 θα
ασχολούμαστε;». Συνεχίζει να «ονειρεύεται» και σημειώνει ότι η Μαρία Δαμανάκη
βρίσκεται σε «ώρα περισυλλογής, με την ΣΥΝ-βοήθεια όλων».

ΕΡ.: Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ. Μήπως επιστρέψατε στον… δημοκρατικό συγκεντρωτισμό;

ΑΠ.: Όχι βέβαια. Το ζητούμενο όμως είναι η συλλογική πρόταση του ΣΥΝ και όχι
απλώς μια Βαβυλωνία προσωπικών απόψεων.

ΕΡ.: Καθημερινή σχέση με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μια σχέση…

ΑΠ.: Πολύ ενδιαφέρουσα. Δύσκολες καθημερινές εξετάσεις και αγώνας, ιδιαίτερα
για την Αριστερά που δεν έχει… μπάρμπα στην Κορώνη.

ΕΡ.: Πόσο… γκρινιάζουν τα στελέχη του ΣΥΝ για τη δουλειά σας;

ΑΠ.: Δεν έχω παράπονο.

ΕΡ.: Πώς κρίνουν το αποτέλεσμα;

ΑΠ.: Μπορούμε ακόμη καλύτερα. Επιζητώ και αξιοποιώ την κριτική και τη βοήθεια
για να βελτιώνεται διαρκώς.

ΕΡ.: Ο πιο δύσκολος δημοσιογράφος είναι αυτός που…

ΑΠ.:… ψάχνει κάτω από την επιφάνεια. Είναι όμως και ο πιο καλός.

ΕΡ.: Και το πιο δύσκολο στέλεχος αυτό που…

ΑΠ.:… αντί να παράγει έργο στον τομέα της ευθύνης του, αναλώνεται σε
σχολιασμό των άλλων.

ΕΡ.: Οι τάσεις στον ΣΥΝ, μια ενδοοικογενειακή υπόθεση;

ΑΠ.: Ένας αναγκαίος και δύσκολος δρόμος εκδημοκρατισμού για όλα τα κόμματα.
Εμείς ωριμάζουμε… περπατώντας. Οι άλλοι απλώς… στρουθοκαμηλίζουν.

ΕΡ.: Πώς νιώθετε όταν σας λένε «προεδρικό»;

ΑΠ.: Χαμογελώ, αν και απεχθάνομαι τις ταμπέλες. Όσοι πάντως γνωρίζουν την
25χρονη διαδρομή μου στην ανανεωτική αριστερά, δεν το λένε.

ΕΡ.: Η σχέση σας με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο είναι…

ΑΠ.: Άριστη, πολύχρονη και πολιτικά παραγωγική σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης
και εκτίμησης.

ΕΡ.: Θα αλλάζατε κάτι στην επικοινωνιακή πολιτική του ΣΥΝ;

ΑΠ.: Αρκετά ακόμη. Αυτό όμως συμβαδίζει με την ωρίμανση της συλλογικής μας βούλησης.

ΕΡ.: Συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ. Μια προοπτική…

ΑΠ.: Ανοιχτή στο μέλλον και τις άλλες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού
χώρου. Όσοι την πιστεύουν ειλικρινά, θέτουν… απλές και λογικές προϋποθέσεις
για να προχωρήσει. Δυστυχώς η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ εμμένει σε λάθος δρόμο.

ΕΡ.: Πήγατε στην πορεία του Πολυτεχνείου;

ΑΠ.: Φέτος ναι και για πρώτη φορά με τον δεκατετράχρονο γιο μου.

ΕΡ.: Η «γενιά του Πολυτεχνείου» βρίσκεται…

ΑΠ.: Παντού. Στο σπίτι της, στην εξουσία, στις επιχειρήσεις, στην πολιτική.

ΕΡ.: Ποια συμβουλή σας θα θέλατε να ακούσει ο Κώστας Σημίτης;

ΑΠ.: Να νοιαστεί περισσότερο για το βαρύ κοινωνικό τίμημα που προκαλεί το
μονόπλευρο κυνήγι των αριθμών. Αν και δεν ακούει ούτε κορυφαίους υπουργούς του…

ΕΡ.: Δύο λέξεις για τον ­ συνομήλικο ­ Κώστα Καραμανλή…

ΑΠ.: Μιμείται υπερβολικά τον θείο του και δεν του πάει.

ΕΡ.: Και δύο για τη Μαρία Δαμανάκη…

ΑΠ.: Ώρα περισυλλογής, με την ΣΥΝ-βοήθεια όλων.

ΕΡ.: Έχετε «στόχο» το Κοινοβούλιο;

ΑΠ.: Δεν μου αρέσουν οι υπεκφυγές. Ναι, εφόσον φυσικά το θελήσουν και οι
ψηφοφόροι της Β’ Αθηνών.

ΕΡ.: Ο Λεωνίδας Κύρκος είναι για σας…

ΑΠ.: Αγαπημένος σύντροφος, ιστορικός ηγέτης. Μας συνδέουν από το 1975
εγκάρδιοι δεσμοί, ακόμη και όταν δεν συμπίπτουμε πλήρως.

ΕΡ.: Πώς αποτιμάτε το ­ «βρώμικο» ­ ’89;

ΑΠ.: Λάθη τακτικής ναι, «βρωμιές» όχι, εκτός αν εννοείτε το σκάνδαλο Κοσκωτά.
Αλλά, ακόμη με το ’89 θα ασχολούμαστε;

ΕΡ.: Με ποιον υπουργό της κυβέρνησης θα θέλατε να συζητήσετε δύο ώρες τετ-α-τετ;

ΑΠ.: Με Βενιζέλο, Λαλιώτη, Πάγκαλο, Τσοχατζόπουλο από… μισή ώρα, για να
διαμορφώσω μια πληρέστερη εικόνα.

ΕΡ.: Νάντια Σουμπασάκη. Σύζυγος…

ΑΠ.: Και όχι μόνο. Είκοσι πέντε χρόνια μαζί, αγαπημένοι.

ΕΡ.: Ο «μπαμπάς» Παπαδημούλης είναι…

ΑΠ.: Ρωτήστε καλύτερα τον Φαίδωνα και τη Νεφέλη. Πάντως εγώ νιώθω πολύ δεμένος
και καμαρώνω…

ΕΡ.: Εάν δεν είσαστε άνθρωπος της πολιτικής, τι θα είσαστε;

ΑΠ.: Ένας καλός πολιτικός μηχανικός, με κρυφή αγάπη τις πολιτικές και
οικονομικές επιστήμες.

ΕΡ.: Εξακολουθείτε να έχετε ουτοπίες;

ΑΠ.: Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν ονειρεύονται.

ΕΡ.: Η Αριστερά, τι είναι;

ΑΠ.: Διαρκής ευαισθησία για μείωση των ανισοτήτων σε πλούτο και δικαιώματα.