Η παροχή ασύλου στον Οτζαλάν εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των ΗΠΑ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ του Αμπντουλάχ Οτζαλάν από τις ιταλικές αρχές (και η παροχή
πολιτικού ασύλου που αναμένεται να ακολουθήσει σύντομα) είναι μία πολιτική
κίνηση, η οποία, αντίθετα απ’ ό,τι φαίνεται, βρίσκει σύμφωνη την αμερικανική πλευρά.

Επισήμως, βέβαια, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τάχτηκε υπέρ της έκδοσης του κ. Οτζαλάν
στην Τουρκία. Μία τοποθέτηση, ωστόσο, που μοιάζει περισσότερο σαν ένας
ρητορικός τρόπος ψυχολογικής υποστήριξης της Άγκυρας παρά σαν μία προσπάθεια
άσκησης πραγματικών πιέσεων στην Ιταλία, να μη δώσει πολιτικό άσυλο στον «Απο».

Άλλωστε, όπως έλεγε στα «ΝΕΑ» αμερικανική διπλωματική πηγή, η παροχή ασύλου
στον ηγέτη των Κούρδων κ. Οτζαλάν ­ ο οποίος ήδη με δηλώσεις του στην Ιταλία
απαρνήθηκε την τακτική της τρομοκρατίας ­ εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα
αμερικανικά συμφέροντα. Ο ίδιος ο Αμερικανός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών
Στρομπ Τάλμποτ μόλις πριν από έναν μήνα είχε ασκήσει σκληρή κριτική στο
κατεστημένο της Τουρκίας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το Κουρδικό,
τασσόμενος ­ εμμέσως πλην σαφώς ­ υπέρ μιας πολιτικής λύσης στο θέμα.

«Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν το δικαίωμα της Τουρκίας να αμυνθεί εναντίον τρομοκρατών.
Αλλά πιστεύουν ακόμη, όπως και πολλοί Τούρκοι, ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση
στο Κουρδικό με αποκλειστικά και μόνο στρατιωτικά μέσα. Και οποιαδήποτε σοβαρή
απάντηση στο κουρδικό ερώτημα θα εξαρτηθεί από την προθυμία της τουρκικής
κυβέρνησης να σεβασθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Τούρκων», είχε πει ο
κ. Τάλμποτ.

Η παροχή, λοιπόν, πολιτικού ασύλου στον κ. Οτζαλάν από την Ιταλία και η
αυτόματη αναγόρευσή του στον επικεφαλής ενός κουρδικού κινήματος που διεκδικεί
με νόμιμα μέσα την αναγνώριση του ανεξάρτητου κράτους του Κουρδιστάν αποτελεί
ασφαλώς ένα βήμα προς την κατεύθυνση της πολιτικής λύσης.

Γι’ αυτό, εξάλλου, και η «Ουάσιγκτον Ποστ», που διατηρεί στενές σχέσεις με τη
γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον, σε κεντρικό της άρθρο σημειώνει μεταξύ των
άλλων: «Στη Δαμασκό ο κ. Οτζαλάν είχε τον ρόλο του τρομοκράτη αρχηγού των
ανταρτών. Στη Ρώμη θα πιεσθεί να παίξει έναν νέο ρόλο: του ειρηνικού
διαμεσολαβητή για λογαριασμού του λαού του. Η αλλαγή απαιτεί μία σημαντική
μεταμόρφωση από πλευράς του. Και ασκεί μία σημαντική πίεση στις εσωτερικές
υποθέσεις της Τουρκίας. Αν αντιμετωπισθεί με προσοχή, η υπόθεση αυτή μπορεί να
δώσει μία προοπτική βελτίωση της ζοφερής εικόνας των σχέσεων μεταξύ των
Κούρδων και των Τούρκων».

Είναι εμφανές ότι οι πραγματιστές Αμερικανοί ­ παρά τα όσα λένε δημοσίως ­
θυμούνται πολύ καλά ότι μόλις πριν από μερικά χρόνια τόσο ο Γιασέρ Αραφάτ όσο
και ο Τζέρι Άνταμς αποκαλούνταν… τρομοκράτες.