ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Περίπου πρόγραμμα

.

ΑΝΤΕ, να δω. Έστω ακόμη μία φορά. Δευτέρα: να δώσω το κομμάτι του Μπεκ. Να
τηλεφωνήσω για το σέρβις του αυτοκινήτου. Να «γράψω» τα «Χ-Files». Να πάρω τη
Λία (αν γύρισε από Μιλάνο). Και τον Αντρέα, που δεν κατάφερα να πάω στο πάρτι.

Τρίτη: να πληρώσω κάρτες. Να ρωτήσω για τα παπούτσια αν έφεραν στο νούμερό μου
(γιατί δεν είχαν και είπαν πως θα φέρουν). Να επιμείνω για Κοστέλο-Μπάκαρα,
που μου έχει αρέσει πολύ. Να «γράψω» «Ακάλυπτο».

Τετάρτη: να πάω για σέρβις το αυτοκίνητο (αν δεν το πήγα χθες). Να δω τα
«Μυρμήγκια». Να φέρω τα CD που έχω υποσχεθεί (και έπρεπε να είχα θυμηθεί από
τη Δευτέρα). Να (ξανα)ρωτήσω για τα βιβλία. Πέμπτη: να γράψω. Να πάω
γυμναστήριο. (όχι, σοβαρά: να πάω γυμναστήριο). Να πάρω τα δώρα. Να μείνω μέσα
και να γράψω (ή) να πάω στο πάρτι, που έχω και καιρό να πάω. Να πάω.
Παρασκευή: να τελειώσω νωρίς. Να δοκιμάσουμε το καινούργιο ιταλικό. Να κλείσω
τραπέζι (γιατί δεν μας βλέπω να δοκιμάζουμε κανένα ιταλικό). Να δω όσα έγραψα
στο βίντεο. Και καμιά ταινία (ας πούμε, τον «Οθέλλο», που πήρα με «ΤΑ ΝΕΑ» το
προηγούμενο Σάββατο).

Σάββατο: να πάω σούπερ μάρκετ (Σάββατο; το χειρότερο!). Να μην ξεχάσω: τα
χρωματιστά ζυμαρικά, την κίτρινη τεκίλα, τον καφέ από Κολομβία (ιδέ άλλη
λίστα). Να πάω σινεμά. Να δω «Οριακές Διαπραγματεύσεις» (μόνο νωρίς, όμως). Να
πάω βόλτα στις βιτρίνες (μόνο αργά, όμως).

Κυριακή: και όποιος νομίζει πως άλλη Κυριακή βράδυ καθίσω να ξαναβγάλω
πρόγραμμα, κάνει λάθος. Αν δεν «έγραφε» κι ο πατέρας τον «Ακάλυπτο», δηλαδή,
θα ίσχυε κανονικά και για την επόμενη εβδομάδα. Άσε καλύτερα. Δευτέρα και βλέπουμε…