[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν κυβερνούσε τη χώρα ο Κ. Καραμανλής,
ξεσπούσε μεγάλη διαμάχη για τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου. Κάθε σπουδαστική
παράταξη, κυρίως η ΠΑΣΠ, η ΠΣΚ, ο Δ.Α., η ΠΠΣΠ και η ΑΑΣΠΕ, οργανώσεις που
πρόσκεινταν στην ευρύτερη (κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική) Αριστερά,
ήθελε να περάσει ­ στο πλαίσιο του γιορτασμού ­ τις θέσεις της, ακόμη και για
την αιγιαλίτιδα ζώνη της χώρας, στο Αιγαίο…

Η ΔΑΠ της Ν.Δ. «πολεμούσε» ή απείχε από τους γιορτασμούς, ενώ η σπουδαστική
παράταξη του Κέντρου συντασσόταν με το μπλοκ της Αριστεράς, αν και διαφωνούσε
σε πολλά θέματα μαζί της. Εκείνα τα χρόνια, που οι φοιτητές είχαν και
συγκροτημένη ΕΦΕΕ με πρόεδρο και γραμματέα, και πάλευαν για την
αποχουντοποίηση και για ένα δημοκρατικό πανεπιστήμιο ­ χωρίς τελικώς να
πετύχουν και πολλά ­ δεν διενοείτο κανείς ότι την περιφρούρηση του ιστορικού
κτιρίου του ΕΜΠ ή της πορείας προς την αμερικανική πρεσβεία, θα την έκανε η Αστυνομία.

Τα χρόνια πέρασαν. Πολλοί πρωταγωνιστές του ’73 συμβιβάστηκαν. Οι συσχετισμοί
δύναμης ανατράπηκαν στα πανεπιστήμια. Η φοιτητική παράταξη της Ν.Δ., με τους
συμμάχους της, πήρε το «πάνω χέρι». Και το μπλοκ της Αριστεράς έγινε μειοψηφία.

Η ΕΦΕΕ… κουράστηκε και έπαψε να εκλέγει πρόεδρο και γραμματέα, και το κτίριο
του ΕΜΠ, το οποίο πάτησε το τανκ της δικτατορίας, περνώντας ανάμεσα από τις
μαρμάρινες κολόνες που έγραφαν «ψωμί – παιδεία – ελευθερία, έξω οι Αμερικάνοι,
έξω οι βάσεις, κάτω η χούντα», παραδόθηκε πολλές φορές στις φλόγες!

Σήμερα, οι περίφημες επιτροπές περιφρούρησης της ΕΦΕΕ έχουν αντικατασταθεί
ουσιαστικά από την Αστυνομία και τις… ομπρέλες της, ενώ πολλά από τα
συνθήματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δείχνουν να ξεχάστηκαν ή να ξέφτισαν.
Αν δεν υπήρχαν και οι μαθητές με την ζωντάνια τους ­ και ανεξάρτητα αν κάποιοι
δεν συμφωνούν μαζί τους ­ να διαδηλώνουν φωνάζοντας «δεν πάει άλλο», όλα θα
φαίνονταν πολύ παρωχημένα και μουσειακά…