ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Στο χρώμα του αίματος

Το γκρίζο είναι σοβαρό. Το πράσινο, φυσικό. Το γαλάζιο σε κάνει να
ονειρεύεσαι. Ο βασιλιάς των χρωμάτων, όμως, είναι το κόκκινο. Το κόκκινο του
πάθους και της φωτιάς, της ζωής και του θανάτου.

Διαφήμιση αρώματος. Αν η σελίδα ήταν έγχρωμη, τα ρούχα του κοριτσιού θα ήταν κόκκινα

ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ περίμενε φέτος τους γάλλους καταναλωτές: οι περισσότερες
ηλεκτρικές συσκευές που διατίθενται στο εμπόριο δεν είναι πια άσπρες ή
γκρίζες, αλλά κόκκινες, πράσινες ή γαλάζιες. Οι μισοί σχεδόν βραστήρες στις
προθήκες των καταστημάτων είναι χρωματιστοί, ενώ για πρώτη φορά έσπασε και το
ταμπού του γκρίζου στις ηλεκτρικές σκούπες. Κόκκινη είναι η νέα σκούπα της
Moulinex, κόκκινη και η τελευταία φριτέζα της Seb, που υπερηφανεύεται ότι
εισήγαγε πρώτη το χρώμα στις καφετιέρες, τις τοστιέρες και τους αποχυμωτές. Η
αγορά μιας χρωματιστής συσκευής, εξηγεί ο υπεύθυνος μάρκετινγκ της εταιρείας,
είναι μια παρορμητική κίνηση και γίνεται από γυναίκες ευαίσθητες στη
διακόσμηση και τη μόδα. Από την άλλη πλευρά, το 90% των γυναικών πιστεύουν ότι
το λευκό είναι πιο βολικό, πιο εύχρηστο, πλένεται πιο εύκολα.

Από τις ηλεκτρικές συσκευές μέχρι τα εσώρουχα, γράφει το περιοδικό «Marianne»,
η εξίσωση είναι η ίδια: το λευκό ταυτίζεται με το λειτουργικό, το χρωματιστό
με το γοητευτικό. Και το κόκκινο, με το δελεαστικό. Το «επίσημο» χρώμα των
φετινών επιδείξεων μόδας είναι το γκρίζο και το λευκό ­ αλλά την παράσταση στο
Παρίσι την έκλεψε το κόκκινο φόρεμα του Κριστιάν Λακρουά, κόκκινο του αίματος,
σαν τα ρούχα του κοριτσιού που διαφημίζει το Chanel Νο 5. Βαθύ γκρενά είναι
και το φετινό βελούδινο σουτιέν της Wonderbra. Το κόκκινο και οι αποχρώσεις
του εισβάλλουν παντού, απροσδόκητα, τολμηρά, αλλά χωρίς καμιά επιθετικότητα.
Είναι το κόκκινο της παπαρούνας, όχι του ρουμπινιού. Το κόκκινο της χαράς και
της ελπίδας.

Κόκκινη και μαύρη είναι η νέα μοτοσυκλέτα 125 GZ της Suzuki. Στο χρώμα της
τουλίπας είναι η βαλίτσα που προτείνει η Delsey στη νέα κατηγορία των «heavy
travellers», τις γυναίκες επιχειρηματίες, που ήθελαν κάτι για να ξεχωρίζουν
από τους μουντούς και σοβαροφανείς άρρενες συναδέλφους τους. Ο μόνος τομέας
στον οποίο δεν κυριαρχεί (ακόμη;) το κόκκινο είναι τα τρόφιμα, που κι αυτά δεν
ακολουθούν πλέον τους χρωματικούς κώδικες της περασμένης δεκαετίας. Το
πράσινο, που κάποτε ισοδυναμούσε με το μπαγιάτικο, σήμερα παραπέμπει στο
φυσικό, το οικολογικό. Τα γιαούρτια ακολουθούν το χρώμα των φρούτων που
περιέχουν. Η σοκολάτα γάλακτος Suchard ταυτίζεται πλέον με το μωβ.

Και τα αυτοκίνητα; Εδώ, η επανάσταση δεν έχει φτάσει ακόμη. Όπως λέει ο
υπεύθυνος μάρκετινγκ της Σιτροέν, μιας εταιρείας που τόλμησε στο τελευταίο
Σαλόνι να παρουσιάσει ένα «πειραματικό αυτοκίνητο» χρώματος μπλε περλέ, πολλοί
πελάτες ονειρεύονται ένα χρωματιστό μοντέλο, κόκκινο για παράδειγμα, που
φέρνει λίγο σε σπορ, σε Φεράρι. Όταν σκέπτονται όμως ότι θα έλθει μια μέρα που
θα το πουλήσουν, καταλήγουν στο μεταλλικό γκρι, ένα χρώμα «σίγουρο» που
προσφέρει σοβαρότητα και κύρος. Για πόσον καιρό ακόμη;