Ατύχησαν οι Κασσάνδρες για Κλίντον…

ΕΝΑ ΠΡΟΣΟΝ του γραπτού λόγου είναι ότι «μένει». Είναι πάντα εκεί, πάνω στο
χαρτί, στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου. Αλλά αυτό ακριβώς είναι και το αδύνατο
σημείο του.

Οι εγκυρότατοι «Τάιμς» του Λονδίνου, λόγου χάρη, θα ήθελαν πολύ να μην είχαν
ποτέ δημοσιεύσει τις λεπτομερείς προβλέψεις του συνεργάτη τους, Τιμ Χέιμς, για
την εξέλιξη του σκανδάλου Λιουίνσκι. Αλλά το κείμενο, ατυχώς, μένει και υπό το
φως των εξελίξεων στην αμερικανική πολιτική σκηνή γίνεται όλο και πιο ατυχές.

Σε ρόλο Κασσάνδρας, γεμάτος σιγουριά, ο συντάκτης του άρθρου εκείνου, με
ημερομηνία 24 Αυγούστου 1998, έγραφε:

«Ούτε οι βόμβες (στο Χαρτούμ και το Αφγανιστάν) ούτε τα ψέματα μπορούν πια να
σώσουν τον Κλίντον. Η έρευνα του Κένεθ Σταρ είναι υπόθεση νομική. Δεν τη
σταματά τίποτα. Και η όλη υπόθεση δεν μπορεί να καταλήξει παρά σε ένα πράγμα:
την παραίτηση του κ. Κλίντον».

Το κοινό θα φρίξει με τις αποκαλύψεις που θα γίνουν, αναγγέλλουν οι «Τάιμς».
«Και οι εκλογές του Νοεμβρίου θα αποτελέσουν δημοψήφισμα για τον κ. Κλίντον προσωπικά».

Ο δεινός αυτός προφήτης δεν έχει παρά μία αμφιβολία: Αν ο «κ. Κλίντον» θα
παραιτηθεί πριν από τις 20 Ιανουαρίου ή λίγο μετά. Τοποθετώντας πάντως την
παραίτησή του κάπου εκεί, ύστερα βεβαίως από την πανωλεθρία που (υποτίθεται)
θα έχει πάθει στις εκλογές, προαγγέλλει την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από
τον Αλ Γκορ και διευκρινίζει:

«Το Δημοκρατικό Κόμμα θα διαγράψει τον κ. Κλίντον. Οι στενοί συνεργάτες του θα
αντιμετωπίσουν ποινές κάθειρξης. Ο ίδιος θα τους συγχωρήσει, πάντως, και, μετά
την παραίτησή του, θα ομολογήσει την ενοχή του για να πετύχει υπόσχεση ότι δεν
θα τον φυλακίσουν».