[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ του πρώτου γύρου των εκλογών, η μεν κυβέρνηση προσπαθεί να
«μελετήσει το μήνυμα» που έβγαλαν οι κάλπες, εμείς οι δυστυχείς πολίτες δε,
επιχειρούμε ­ ματαίως, προς το παρόν ­ να συλλάβουμε… τι μήνυμα στείλαμε!

Γιατί δεν μπορούμε να συλλάβουμε τι μήνυμα στείλαμε; Διότι αν πιστέψουμε τη
Ν.Δ., στείλαμε ένα ηχηρό χαστούκι στην ανίκανη κυβέρνηση, που απέτυχε να μας
βάλει στην ΟΝΕ, ενώ αν πιστέψουμε το ΚΚΕ, στείλαμε ένα μήνυμα διαμαρτυρίας για
την αναλγησία της κυβέρνησης που έχει υποταχθεί στο μονόδρομο της ΟΝΕ.

Αν πάλι πιστέψουμε το ΔΗΚΚΙ, στείλαμε ένα μήνυμα εναντίον της νεοφιλελεύθερης
πολιτικής της κυβέρνησης, ενώ αν πιστέψουμε τον ΣΥΝ ­ ή τουλάχιστον τις
περισσότερες από τις τάσεις του ­ στείλαμε ένα μήνυμα εναντίον της
κυβερνητικής πολιτικής γενικώς, για να μην έχουμε και διαφορές στην ερμηνεία..

Εν όψει δευτέρου γύρου, η «Άνοιξη» μας καλεί να κάνουμε το «μήνυμα» πιο ηχηρό,
ενώ η Ν.Δ. έχει πάρει τα βουνά για να μην ανοίξει κάποιο στέλεχός της κατά
λάθος το στόμα του και κάνει τους ψηφοφόρους των μικρότερων κομμάτων να μη
θέλουν να στείλουν μήνυμα..

Η προσπάθειά μας λοιπόν να αντιληφθούμε τι μήνυμα θέλαμε να στείλουμε με την
ψήφο μας είναι εκ των προτέρων υπονομευμένη: Είμαστε καταδικασμένοι,
ψηφίζοντας τον κ. Αβραμόπουλο, την κ. Δαμανάκη, τον κ. Σαχίνη, τον κ. Βαϊνά,
να στέλνουμε μηνύματα που αφορούν την ΟΝΕ, την απασχόληση στην Ευρώπη, τις
επενδύσεις στη βιομηχανία, τα εθνικά θέματα, ίσως και την υπόθεση Λιουίνσκι..

Τώρα, ας μην αναρωτηθούμε τι κοινό μπορεί να έχει το μήνυμα που μας προτείνει
η Ν.Δ. με το μήνυμα που μας προτείνει το ΚΚΕ: Δεν έχουν τίποτα κοινό ­ τα δύο
κόμματα όμως έχουν κοινούς υποψηφίους, οι οποίοι προφανώς γνωρίζουν τον τρόπο
να κάνουν κριτική στην ανάλγητη κυβέρνηση και επειδή δεν μας έβαλε γρήγορα
στην ΟΝΕ και επειδή θέλει, όπως και να ‘χει, να μας βάλει.

Τώρα ετοιμαζόμαστε να δώσουμε κι άλλο μήνυμα ­ κι ας ελπίζουμε ότι επιτέλους
θα καταλάβουμε: Η κ. Παπαρήγα είναι που καταγγέλλει ότι δεν μπήκαμε εγκαίρως
στην ΟΝΕ και ο κ. Καραμανλής ότι μας πάνε ως πρόβατα στη στρούγκα των
καπιταλιστών ή το αντίστροφο;

Πώς; Τι μήνυμα πήρε τελικά η κυβέρνηση; Μα, επιτέλους, εμείς δεν είμαστε οι ταχυδρόμοι;