Μαίνεται ο πόλεμος για τον πετρελαιαγωγό

Ένας πόλεμος συμφερόντων μαίνεται στην Ουάσιγκτον γύρω από την κατασκευή των
πετρελαιαγωγών, που θα μεταφέρουν το πετρέλαιο της Κασπίας στη Μεσόγειο.

ΥΠΟ την πίεση του εβραϊκού (αλλά και του τουρκικού) λόμπι και με την
ενθάρρυνση κάποιων σημαντικών ινστιτούτων χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον, η
αμερικανική πλευρά θεωρεί ότι ο σημαντικότερος νέος πετρελαιαγωγός δεν θα
πρέπει να περνάει μέσα από τη Ρωσία, αλλά μέσα από τη Γεωργία και την Τουρκία.

Το επιχείρημα που προβάλλεται για την επιλογή αυτής της διαδρομής αφορά την
ασφάλεια του αγωγού.

Υποστηρίζεται ότι από τη στιγμή που ο αγωγός θα διασχίζει τη Ρωσία μπορεί να
αποτελέσει στόχο, λόγω των εθνικιστικών αναταραχών στην Τσετσενία.

ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ «ΔΙΑΔΡΟΜΗ»

Επιχείρημα, ωστόσο, που δεν φαίνεται πειστικό, αφού και στην περίπτωση της
μεταφοράς του πετρελαίου μέσω της εναλλακτικής οδού Γεωργίας-Τουρκίας ο αγωγός
κινδυνεύει να «χτυπηθεί» ­ αυτή τη φορά από αντάρτες του ΡΚΚ.

Ουσιαστικά, ο φόβος της αμερικανικής πλευράς, ο οποίος όμως δεν λέγεται
ανοικτά, είναι ο έλεγχος της ροής του πετρελαίου από τη Ρωσία.

Αν σε αυτήν την ανησυχία προσθέσει κανείς τη στρατηγική συμμαχία στη Μέση
Ανατολή μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, συμμαχία την οποία άνθρωποι του εβραϊκού
λόμπι στην Ουάσιγκτον θεωρούν «την καλύτερη δυνατή για να μην υπάρξει αραβική
ηγεμονία στην περιοχή», γίνεται αντιληπτό γιατί η διαδρομή του πετρελαιαγωγού
μέσω Τουρκίας φαίνεται τόσο ελκυστική.

Ενδεικτικό των απόψεων αυτών είναι η έκθεση του Ινστιτούτου Χέριτατζ που
διατηρεί στενές σχέσεις με τη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον.

Η έκθεση που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Είναι προς το στρατηγικό συμφέρον της αμερικανικής πλευράς να διασφαλίσει τη
ροή του πετρελαίου από τη λεκάνη της Κασπίας Θάλασσας μέσω της Γεωργίας και
της Τουρκίας και όχι μέσω του Ιράν ή της Ρωσίας, “διότι στη δεύτερη περίπτωση”
ο έλεγχος της Ρωσίας ή του Ιράν στην ενεργειακή αγορά θα αυξηθεί ακόμη
περισσότερο απ’ ό,τι είναι σήμερα».

Και το «Χέριτατζ Φαουντέισον» προσθέτει: «Εάν η Ουάσιγκτον δεν καταφέρει να
πετύχει αυτόν τον στόχο, τα συμφέροντά της, καθώς και τα συμφέροντα των
σημαντικών αμερικανικών συμμάχων, όπως η Τουρκία και το Ισραήλ, θα
κινδυνεύσουν, ενώ αντιδυτικά στοιχεία στη Ρωσία και το Ιράν θα καρπωθούν τα οφέλη».

ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΟΣ ΚΑΤΑ 1 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΑ

Ωστόσο, ο τουρκικός αγωγός ­ θα συνδέει την Κασπία (Μπακού) με το λιμάνι του
Σεϊχάν (απέναντι από την Κύπρο) ­ είναι ακριβότερος κατά ένα δισεκατομμύριο
δολάρια από έναν αγωγό που θα διασχίζει τη Ρωσία και θα καταλήγει στο λιμάνι
του Νοβοροσίσκ (στη Μαύρη Θάλασσα).

Γι’ αυτό και οι αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή,
παρά τις παροτρύνσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, διστάζουν να επενδύσουν τα
τεράστια αυτά κεφάλαια.

Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν η διεθνής τιμή του πετρελαίου παραμένει σε χαμηλά
επίπεδα, ενώ οι έρευνες στην Κασπία δεν έχουν ολοκληρωθεί για να γίνει σαφές
το μέγεθος των αποθεμάτων.

ΑΝ ο ρωσικός αγωγός δεν κατασκευασθεί προς όφελος ενός τουρκικού, τότε δεν
πρόκειται να υπάρξει ούτε ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης.

Ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός θα παρέκαμπτε τα Δαρδανέλια και θα έφερνε στη
Μεσόγειο το πετρέλαιο, το οποίο θα φορτωνόταν σε τάνκερ από το ρωσικό λιμάνι
του Νοβοροσίσκ.

Ο ΑΓΩΓΟΣ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ ­ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Ακόμη όμως και αν τελικά η συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκία δεν επικρατήσει στο
θέμα αυτό και ο ρωσικός αγωγός κατασκευασθεί, πολλές επιφυλάξεις εκφράζονται
και για την κατασκευή του ελληνοβουλγαρικού αγωγού.

Το κύριο επιχείρημα που προβάλλεται κατά της κατασκευής του πετρελαιαγωγού
Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης είναι οικολογικό.

Το πετρέλαιο θα φθάνει στην Ευρώπη με τάνκερ μέσω μίας από τις πλέον
τουριστικές θάλασσες του κόσμου. Ένα ναυτικό ατύχημα, όπως αυτό που είχε
συμβεί πριν από χρόνια στην Ανταρκτική με το «Εξον Βάλντεζ», θα ισοδυναμούσε
με τεράστια οικολογική καταστροφή σε μία κλειστή θάλασσα, όπως είναι το
Αιγαίο, με σημαντικές συνέπειες στον τουρισμό της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΠΟΛΩΝΙΑ

Έτσι, συνεχώς, φαίνεται να κερδίζουν έδαφος προτάσεις για την κατασκευή ενός
άλλου αγωγού, που θα συνέδεε τη Μαύρη Θάλασσα (Οδησσό) με τα διυλιστήρια του
Πλοκ στην Πολωνία, αφήνοντας στα χαρτιά προς το παρόν τον ελληνοβουλγαρικό
αγωγό. Ο αγωγός αυτός θα μπορούσε να μεταφέρει το πετρέλαιο που θα βγαίνει στη
Μαύρη Θάλασσα από έναν άλλο ­ υπό κατασκευήν ­ πετρελαιαγωγό. Αυτόν που θα
συνδέει το Μπακού (Αζερμπαϊτζάν) – Σούπσα (Γεωργία) και από τα τέλη του 1999
θα έχει τη δυνατότητα μεταφοράς σχεδόν 20.000 τόνων αργού πετρελαίου τον χρόνο.