Συμφωνία Μπαρζανί, Ταλαμπανί

Στην ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ μπορεί να οδηγήσει η
αμερικανόπνευστη συμφωνία που υπέγραψαν πρόσφατα οι Κούρδοι ηγέτες Μαζούντ
Μπαρζανί και Τζελάλ Ταλαμπανί, στην Ουάσιγκτον. Και στην απομόνωση του Σαντάμ,
αλλά και των Κούρδων της Τουρκίας.
![]() |
|
Συμφωνία αποσταθεροποίησης. Η Μαντλίν Ολμπράιτ μοιάζει να χειροκροτεί τους |
ΟΞΥΤΑΤΗ επίθεση κατά της Τουρκίας εξαπέλυσε το Ιράκ μετά την ανακοίνωση της
συμφωνίας Μπαρζανί-Ταλαμπανί. Επικρίνοντας την Άγκυρα ότι ενθαρρύνει την
απόσχιση του Βόρειου Ιράκ, οι επίσημες ιρακινές εφημερίδες αναφέρουν ότι «από
το 1991, η Τουρκία ενθαρρύνει τη δημιουργία κενού εξουσίας στο Βόρειο Ιράκ,
παρέχοντας στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ και τη Βρετανία».
Στο νέο σκηνικό που δημιουργεί η συμφωνία, οι Κούρδοι της Τουρκίας αισθάνονται
απομονωμένοι. Και κυρίως το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, αφού ο Ταλαμπανί
και ο Μπαρζανί συμφώνησαν να συνεργαστούν για την ασφάλεια και την επιτήρηση
των συνόρων στο Βόρειο Ιράκ. Στο εξής, οι αντάρτες του Οτζαλάν δεν θα μπορούν
να βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο στην περιοχή, όποτε κινδυνεύουν από τις
εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών χαιρέτησε τη συμφωνία που «απομακρύνει το
Βόρειο Ιράκ από την επιρροή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν», γράφει η
εφημερίδα «Turkish Daily News».
Οι ηγέτες των δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων του Ιράκ κατέληξαν την περασμένη
εβδομάδα σε συμφωνία, με αμερικανική διαμεσολάβηση, για διαμοιρασμό της
εξουσίας στο Βόρειο Ιράκ, όπου οι ΗΠΑ επέβαλαν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων,
ύστερα από τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, κρατώντας τον Σαντάμ Χουσεΐν μακριά
από την περιοχή..
Ο Μασούντ Μπαρζανί του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν και ο Τζελάλ
Ταλαμπανί της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν, που πολλές φορές πολέμησαν
άγρια μεταξύ τους, έδωσαν τα χέρια, για πρώτη φορά από το 1994. Και συμφώνησαν
στον διαμοιρασμό των εξουσιών και των οικονομικών πόρων στην περιοχή, γράφει η
«Ουάσιγκτον Ποστ».
Πρόκειται άραγε για τον προάγγελο της ίδρυσης ενός νέου κράτους, που θα
οδηγήσει στον διαμελισμό του Ιράκ και την απομόνωση των Κούρδων της Τουρκίας;
Πάντως, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ, που παρίστατο στη
μονογραφή της συμφωνίας των δύο Κούρδων ηγετών, τη χαρακτήρισε «ένα νέο και
ελπιδοφόρο κεφάλαιο». Και διαβεβαίωσε ότι οποιαδήποτε απειλή «κατά του
ιρακινού λαού, συμπεριλαμβανομένου και αυτού που κατοικεί στον Βορρά», θα
μπορούσε να οδηγήσει σε στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ.
Με την ενθάρρυνση της κυβέρνησης Μπους, το 1991, οι Ιρακινοί Κούρδοι του Βορρά
και οι σιίτες του Νότου προχώρησαν σε ένοπλη εξέγερση όταν τα στρατεύματα του
Σαντάμ απωθήθηκαν από το Κουβέιτ. Ο Ιρακινός πρόεδρος συνέτριψε την εξέγερση.
Τότε οι ΗΠΑ απάντησαν με την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, που ουσιαστικά
απέκλεισαν την πρόσβαση των ιρακινών στρατευμάτων στις κουρδικές περιοχές.
Αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία μιας ημικυρίαρχης οντότητας με δύο εκατομμύρια
Κούρδους, στο απυρόβλητο της Βαγδάτης
ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ συμμάχων, που είναι ενδημικές στην κουρδική πολιτική ζωή, οδήγησαν
τον Μπαρζανί στη σύναψη συμφωνίας με τον Σαντάμ, τον Αύγουστο του 1996, με την
υποστήριξη του οποίου επιτέθηκε στις δυνάμεις του Ταλαμπανί στο Ιρμπίλ.
Αποτέλεσμα αυτής της ενδοκουρδικής διένεξης ήταν να καταρρεύσει επιχείρηση της
CIA για την ανατροπή του Σαντάμ.
Έκτοτε, οι προσπάθειες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής συνέτειναν στη
συμφιλίωση των δύο Κούρδων ηγετών, την οποία πέτυχε τελικά ο απεσταλμένος της
Μαντλίν Ολμπράιτ στην περιοχή Ντέιβιντ Γουέλτς. Η συμφωνία οριστικοποιήθηκε
στην Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι δύο Κούρδοι ηγέτες δεν θα
εργαστούν άμεσα για την ανατροπή του Σαντάμ, αν και η μεταξύ τους ειρήνη είναι
ουσιώδης για την επίτευξη αυτού του στόχου. «Η περικύκλωση του Ιράκ έχει
πολλές πλευρές», αναφέρει αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. «Μία από αυτές
είναι ότι ένα σημαντικό μέρος του Ιράκ δεν θα ελέγχεται από τον Σαντάμ. Και
όσο αυτή η περιοχή δεν θα είναι υπό τον έλεγχό του, αυτό θα περιορίζει τη
δύναμή του».
Μία από τις πλευρές που δεν ανέφερε ο Αμερικανός αξιωματούχος είναι σίγουρα η
απομόνωση των Κούρδων της Τουρκίας, αλλά και η αλλαγή των ισορροπιών στην
περιοχή, σε περίπτωση που Ταλαμπανί και Μπαρζανί προχωρήσουν στην ίδρυση
ανεξάρτητου κράτους. Μία ένδειξη αυτής της αλλαγής των ισορροπιών είναι και η
σπουδή που επιδεικνύει πρόσφατα η Συρία για να ενισχύσει τους δεσμούς της με
το Ιράν.











