Σε δύο ρόδες από το Περιστέρι στο Ναϊρόμπι

«Ήμασταν μόλις 500 μέτρα μακριά από την αμερικανική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι,
όταν ακούσαμε ξαφνικά μια εκκωφαντική έκρηξη. Και ακολούθησε τέτοιο
πανδαιμόνιο που δεν περιγράφεται…».
![]() |
|
Πέρα από την Αφρική, πίσω στην Ελλάδα. Για τον Κώστα και την Όλγα Μητσάκη |
Ο ΚΩΣΤΑΣ και η Όλγα Μητσάκη, οι δύο εκπαιδευτικοί από το Περιστέρι, που κάθε
χρόνο πάνω σε μια μηχανή γυρίζουν και από… μία ήπειρο, έχουν πολλά να
διηγηθούν για όσα είδαν και πέρασαν διασχίζοντας την Αφρική. Το φετινό τους
ταξίδι ξεκίνησε στις 22 του περασμένου Ιουνίου και τελείωσε την περασμένη
εβδομάδα. Από το Κάιρο μέχρι το Κέιπ Τάουν, μέσα από εμπόλεμες ζώνες,
εκρήξεις, πυροβολισμούς, ερήμους αλλά και πάρκα με όλα τα άγρια ζώα, το νεαρό
ζευγάρι διέσχισε μια απόσταση 12.500 χιλιομέτρων, και «όπως φαίνεται τα
καταφέραμε μια χαρά».
«Στο Σουδάν, την Αιθιοπία, το Γιοχάνεσμπουργκ, επισκεφθήκαμε τις ελληνικές
κοινότητες και τους δώσαμε αναμνηστικά δώρα από το δήμο της Αθήνας», λέει ο
Κώστας, που είναι καθηγητής φυσικής αγωγής. «Βέβαια αυτές ήταν οι ευχάριστες
στιγμές του ταξιδιού, γιατί συνέβησαν και άλλα γεγονότα που θυμίζουν
κινηματογραφική περιπέτεια».
Και η αρχή γίνεται στην Αίγυπτο. «Όπου φεύγοντας από το Κάιρο και πηγαίνοντας
στο Λούξορ διασχίσαμε μια απόσταση 900 χιλιομέτρων με τη συνοδεία στρατιωτικού
τζιπ καθώς και ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Ο φόβος για τις επιθέσεις
φανατικών ήταν έντονος», συνεχίζει η Όλγα. «Βλέπετε τα γεγονότα με τους
Γερμανούς τουρίστες είναι ακόμη πρόσφατα».
Όταν έφθασαν στα σύνορα με το Σουδάν, «όλοι μας έλεγαν να μην περάσουμε από
εκεί, να πάρουμε αεροπλάνο, να αποφύγουμε τον εμφύλιο πόλεμο. Αλλά εμείς
επιμέναμε. Έχουμε σχεδιάσει το ταξίδι μέσα από το Σουδάν και πρέπει να πάμε,
τους λέγαμε».
Το… βάπτισμα του πυρός στη χώρα αυτή ήρθε 50 χιλιόμετρα πριν από τα σύνορα
με την Αιθιοπία. «Σε ένα χωράφι, λασπωμένο από τη βροχή, η μηχανή είχε
κολλήσει και ήρθαν να μας βοηθήσουν τέσσερις χωρικοί με μια αγελάδα. Και αφού
το κακόμοιρο το ζώο μάς… ξελάσπωσε, πέσαμε να κοιμηθούμε στην καλύβα ενός
χωρικού. Ώσπου σε κάποια στιγμή αργά το βράδυ, ακούμε συνεχείς εκρήξεις και
πυροβολισμούς σε απόσταση αναπνοής. Τελικά γλιτώσαμε από τα… σκάγια».
Στο Σουδάν καθυστέρησαν αρκετά, «και όταν φθάσαμε στην πρωτεύουσα της
Αιθιοπίας, την Αντίς Αμπέμπα, ο πρέσβης μας και τα μέλη της ελληνικής
κοινότητας μάς υποδέχτηκαν γεμάτοι χαρά καθώς νόμιζαν ότι κάτι είχαμε πάθει».
Μετά την Αιθιοπία, ήρθε η σειρά της βόρειας Κένυας. «Μπροστά μας μια διαδρομή
500 χιλιομέτρων σε έρημο. Από την πόλη που ήμασταν θα φεύγαμε με κομβόι
αυτοκινήτων και με τη συνοδεία φαντάρων, προληπτικά, επειδή γίνονται εκεί
ληστρικές επιθέσεις από ντόπιους».
Έτσι και έγιναν τα πράγματα. «Μπροστά μας ήταν ένα τζιπ και δεκάδες μέτρα πίσω
μας το υπόλοιπο κομβόι. Ξαφνικά πίσω από θάμνους πετάγονται κάποιοι και
αρχίζουν να πυροβολούν το τζιπ. Όσοι επέβαιναν σε αυτό άρχισαν να ανταποδίδουν
τα πυρά, εμείς πετάμε τη μηχανή κάτω και τρέχουμε πανικόβλητοι να κρυφτούμε
στην άμμο. Τελικά… ήρθε το υπόλοιπο κομβόι και οι ληστές εξαφανίστηκαν».
Η περιπέτεια δεν είχε ακόμη τελειώσει. Ύστερα από μια σύντομη παραμονή στο
Ναϊρόμπι ετοιμάζονταν να πάνε Τανζανία. Ακολουθώντας έναν περιφερειακό δρόμο,
είχαν μόλις αφήσει πίσω τους την αμερικανική πρεσβεία. Και τότε…«λες και
έπεσε ο ουρανός να μας πλακώσει. Μια απίστευτη έκρηξη συγκλόνισε τα πάντα.
Αυτοκίνητα να φρενάρουν, κόσμος να τρέχει αλαφιασμένος, σειρήνες, κόρνες,
φωνές, καπνός μέχρι απάνω..».
Δύο μέρες μετά, η τελική ευθεία προς το Κέιπ Τάουν. Σαβάνες, εθνικά πάρκα,
«ζέβρες, ελέφαντες, καμηλοπαρδάλεις…». Ο δρόμος για το ξενοδοχείο περνά
κοντά από τη γνωστή αλυσίδα εστιατορίων Πλάνετ Χόλιγουντ. «Πολύ ωραίο φαίνεται
να είναι. Ας έρθουμε αύριο να το επισκεφθούμε», είπε η Όλγα στον Κώστα. Την
επομένη όμως ένα εκρηκτικός μηχανισμός το είχε κάνει συντρίμμια. Το επόμενο
ταξίδι σχεδιάζεται για του χρόνου το καλοκαίρι. «Πολλές είναι οι σκέψεις. Ίσως
η Νότια Αμερική, ίσως κάποιες διαδρομές στην Ασία που δεν κάναμε την
προηγούμενη φορά».














