Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο…

Η ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ Ευλαμπία Τακουρίδου (Καβάλα) μας έστειλε την ακόλουθη επιστολή:
«Κεφάλια σκυμμένα, ψυχές ραγισμένες και μάτια… χιλιάδες μάτια οργής, μίσους,
απελπισίας, ντροπής, αγανάκτησης. Εξετάσεις με πόνο ψυχής και συντριβή του
πνεύματος. Εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν με κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Έξω τα
ΜΑΤ, οι φωνές που γίνονται κραυγές, χτυπήματα και αντίσταση, προσβολές και
ύβρεις, ανεργία και πάλη. Μέσα οι “προδότες”, αγωνία και ελπίδα, ανεργία και
πάλη. Ήμουν εκεί. Όχι έξω· μέσα, με τους “προδότες”. Ποιοι έγιναν τιμητές της
συνείδησης και της ηθικής μου; Εξευτελισμός και προσβολή των πάντων. Εξετάσεις
με ανθρώπους να φωνάζουν και να δέρνονται, εξετάσεις ψυχικής, ηθικής και
σωματικής αντοχής. Ποιος δοκιμάζει την ανθρωπιά μου; Κάποτε είχα όνειρα· τώρα
έχω ταμπέλα. Εκείνοι κι εμείς. Δύο κόσμοι ίδιοι, που μας έσυραν στη διχόνοια.
Τα θέματα αργούν· οι “έξω” αναθαρρεύουν. Τα θέματα φτάνουν. Πρέπει να σκεφτώ,
πρέπει να γράψω· πρέπει να γράψω, να αποδείξω ότι ξέρω, ότι μπορώ. Αγωνίζομαι
έναν αγώνα άδικο. Πώς βυθίστηκα σ’ αυτό το όνειδος; Μεσημέριασε κι εγώ εκεί,
κλεισμένη μέσα, οι “έξω” είναι οι “άλλοι”. Πρέπει να τους φοβάμαι. Απόγευμα.
Τα πράγματα ηρέμησαν. Απόγευμα, πρέπει πάλι να σκεφτώ, να σκεφτώ και να γράψω.
Ας περάσει επιτέλους η ώρα. Βράδιασε. Παρέδωσα τα γραπτά μου. Ένα κομμάτι της
ψυχής μου το άφησα εκεί· δεν ξέρω, αν θα το ξαναβρώ. Βγαίνω έξω, ο αέρας με
δροσίζει, αναπνέω· το βλέμμα της μάνας μου με περιμένει· επιτέλους δύο μάτια
αγάπης. Αυτές οι εξετάσεις έπρεπε να γίνουν κι έγιναν… με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο».