Στο χείλος του γκρεμού 19 ασφαλιστικά ταμεία

Ηχηρό καμπανάκι για την επιβίωση των 19 από τα 26 Ταμεία κύριας ασφάλισης με
3.700.000 περίπου ασφαλισμένους και 2 εκατομμύρια συνταξιούχους «κτυπούν» τα
στατιστικά στοιχεία.

Τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, αφού τα
έξοδα αυξάνονται και τα έσοδα μειώνονται λόγω της αύξησης του αριθμού των
συνταξιούχων και της μείωσης του αριθμού των ασφαλισμένων. Τα στοιχεία του
φετινού κοινωνικού προϋπολογισμού είναι αποκαλυπτικά και αποτυπώνουν το
μέγεθος του τεράστιου προβλήματος. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι η σχέση
ασφαλισμένων και συνταξιούχων έσπασε το πανελλήνιο ρεκόρ και πρώτη φορά από το
1973 που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία έφθασε στο 2,15 για το τρέχον έτος όταν
το 1973 ήταν 3,24. Κι αυτά τα στοιχεία αφορούν την κύρια σύνταξη. Με λίγα
λόγια φέτος 1 συνταξιούχος συντηρείται μόνο από 2,15 ασφαλισμένους, όταν η
ιδανική σχέση είναι πάνω από 1 προς 4. Το 1997 η σχέση ήταν 1 προς 2,21 και το
1996 1 προς 2,23. Παρόμοια επιδείνωση παρατηρείται και στην επικουρική
ασφάλιση που εφέτος η σχέση ήταν 1 προς 2,45 όταν πέρυσι ήταν 1 προς 3,66!

Τα ταμεία κύριας ασφάλισης, δηλαδή αυτά που καταβάλλουν την κύρια σύνταξη, που
αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα όσον αφορά τη σχέση συνταξιούχων και
ασφαλισμένων είναι το ΙΚΑ (η σχέση είναι 1 προς 2,36 και συνεχώς μειώνεται),
το ΤΣΑ (Αυτοκινητιστών) με 1 προς 1,77, το Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού ΗΣΑΠ
(1:0,93), της Εθνικής Τράπεζας με 1:1,58, της Ελλάδος-Κτηματικής με 1:0,90,
του ΤΑΠ-ΟΤΕ με 1:1,73 κ.ά. Κάτω από την ιδανική σχέση 1 προς 4 είναι και το
ΤΕΒΕ (1:3,63), ενώ κανένα πρόβλημα δεν αντιμετωπίζουν τα Ταμεία Ασφάλισης
Ναυτικών Πρακτόρων – Υπαλλήλων (1:11,28), Πρόνοιας Ξενοδόχων (1:7,69),
Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών-Θεσσαλονίκης (1:5,21) κ.ά.

Όλα αυτά δείχνουν ότι αν δεν υπήρχαν αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές και
μικρές συντάξεις, τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα ήταν σε θέση να
εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Μάλιστα, το μέλλον θα είναι ακόμη πιο…
μαύρο σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες. Οι δημογραφικές εξελίξεις στη χώρα
μας επιδεινώνουν τη σχέση ασφαλισμένων προς συνταξιούχους και σε συνδυασμό με
τη βαθμιαία αύξηση της ανεργίας επηρεάζουν αρνητικά τη σχέση εσόδων-δαπανών.

Ο συνταξιοδοτικός πληθυσμός της χώρας μας από 18% το 1990 προβλέπεται να
διαμορφωθεί στο 24% του συνολικού πληθυσμού το έτος 2000, ενώ το εργατικό
δυναμικό προβλέπεται να μειωθεί σημαντικά μετά το έτος 2000. Παράλληλα, ο
αριθμός των συνταξιούχων αυξάνεται περισσότερο από ό,τι ο αριθμός των
ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα η αντιστοιχία ασφαλισμένων προς συνταξιούχους να
μειώνεται με προφανείς αρνητικές συνέπειες στα οικονομικά της κοινωνικής
ασφάλισης. Ο αριθμός των συνταξιούχων αυξάνεται είτε λόγω αύξησης του
προσδόκιμου ορίου ζωής είτε λόγω αύξησης των ατόμων με πρόωρη σύνταξη. Η
εκτίμηση των ερευνητών είναι ότι το έτος 2000 η σχέση ασφαλισμένων προς
συνταξιούχους κύριας ασφάλισης θα προσεγγίσει το 2,078.