Παίρνουν τα βουνά…

Για πολλές δεκαετίες ο κόσμος ζούσε με την απειλή της πυρηνικής καταστροφής
και μερικοί ήταν τόσο τρομοκρατημένοι με την ιδέα, ώστε ανέβαιναν στα βουνά
παίρνοντας μαζί τους προμήθειες, νερό και όπλα. Ένα νέο είδος ήλθε τώρα να
τους αντικαταστήσει: εκείνοι που έχουν έναν έμμονο φόβο για το 2000.

Δύσκολες ώρες. Καθώς πλησιάζει το 2000, πολλοί φοβούνται τις επιπτώσεις του «ιού της χιλιετίας»

ΕΙΝΑΙ άνθρωποι που δεν πιστεύουν τις διαβεβαιώσεις των κυβερνήσεων ότι η
αλλαγή της χιλιετίας δεν θα συνοδευτεί από γενικό οικονομικό χάος. Οι δικές
τους εκτιμήσεις και προβλέψεις είναι ζοφερές. Είναι βέβαιοι ότι το 2000 θα
φέρει μαζί του μαζικές αναλήψεις από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου,
διακοπές στις πτήσεις των μεγάλων αεροπορικών εταιρειών (εξαιτίας προβλημάτων
με τα συστήματα εναέριας κυκλοφορίας), βλάβες στα τηλέφωνα και κατάρρευση των
δικτύων παροχής ενέργειας. Μερικοί μάλιστα μιλούν για μαζικές λεηλασίες και
«το τέλος του κόσμου, έτσι όπως τον ξέρουμε σήμερα».

Προς το παρόν είναι λίγοι αυτοί που έχουν πάρει τα βουνά. Πολλοί όμως
αγοράζουν εκτάσεις σε απόμακρες περιοχές της Βόρειας Αμερικής και
συγκεντρώνουν τρόφιμα, όπλα και νερό. Και δεν είναι όλοι φανατικοί με τις
θεωρίες περί συνωμοσίας ή βιβλικού κατακλυσμού. Ανάμεσά τους βρίσκει κανείς
λαμπρούς και ταλαντούχους προγραμματιστές των ηλεκτρονικών υπολογιστών που
μελέτησαν το πρόβλημα του 2000, διαπίστωσαν ότι δεν μπορούν να γίνουν πολλά
πράγματα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 1999 και αποφάσισαν να λάβουν μέτρα.

ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη της Αμερικανίδας Πάλομα Ο’ Ρίλι, που
εγκατέλειψε πέρυσι τη δουλειά της στον όμιλο Ρόβερ που εδρεύει στη Βρετανία
και επέστρεψε στη χώρα της. Αυτό που την ανησυχεί ιδιαίτερα είναι η υγεία
προσφιλών της προσώπων που εξαρτώνται από υπερσύγχρονα ιατρικά όργανα, τα
οποία, σύμφωνα με την Ο’ Ρίλι, διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο να αχρηστευθούν λόγω
των προβλημάτων που θα παρουσιάσουν τα προγράμματά τους στο «γύρισμα» του αιώνα.

Μαζί με μερικούς φίλους της, η Ο’ Ρίλι αποφάσισε έτσι να ανοίξει μία διεύθυνση
στο Internet αφιερωμένη στο πρόβλημα. Ο τίτλος της διεύθυνσης (http:
//millenia-bcs. com) είναι χαρακτηριστικός: «Σχέδιο Κασσάνδρα». Η Ο’ Ρίλι
ανησυχεί όμως για την αξιοπιστία της, καθώς διάφορες φανατικές και
παραστρατιωτικές οργανώσεις προσπαθούν να μονοπωλήσουν την ανησυχία για το
2000 και οι πωλήσεις ξηράς τροφής, κουβερτών, τροφίμων και άλλων προμηθειών
μέσω του Internet έχουν αυξηθεί.

«Προσπαθούμε να διατηρήσουμε την αξιοπιστία μας παραμένοντας πιστοί στην
αρχική μας αποστολή και αρνούμενοι να χρεώσουμε οτιδήποτε για τις πληροφορίες
που δίνουμε», τονίζει η Αμερικανίδα αναλύτρια.

ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ

Η Ο’ Ρίλι δεν είναι η μόνη. Για τον Τζέισον Πεκ, έναν προγραμματιστή με
δεκαετή πείρα στην Πληροφορική, «πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε,
σωματικά, διανοητικά και πνευματικά. Παρόλο που ορισμένες οργανώσεις έχουν
αρχίσει να προετοιμάζονται για το 2000, ακόμη περισσότερες δεν έχουν κάνει τίποτα».

Ο πυρετός για το 2000 δεν περιορίζεται όμως μόνο στην Αμερική. «Όλα τα αστικά
κέντρα στην Αγγλία εξαρτώνται από το νερό, τη διανομή τροφίμων και το σύστημα
αποχέτευσης», επισημαίνει ο Τζόζεφ Φόρμαν, τακτικός αρθρογράφος στην
ηλεκτρονική σελίδα «http: //www. y2kchaos. com» που ασχολείται με το ίδιο
πρόβλημα. «Εάν αυτές οι υπηρεσίες καταρρεύσουν, θα σημειωθούν απίστευτες
σκηνές τόσο στις βρετανικές πόλεις όσο και σε οποιαδήποτε πόλη που εξαρτάται
λόγω του μεγέθους της από τέτοιες βασικές υπηρεσίες. Με αυτά τα δεδομένα,
γιατί κανείς δεν προτρέπει τις οικογένειες να πάρουν μέτρα και να κάνουν
προμήθειες για την περίπτωση που η κατάσταση θα εξελιχθεί προς το χειρότερο;».

Ο ΠΙΤΕΡ ΝΤΕ ΤΖΑΓΚΕΡ, ένας από τους γνωστότερους ειδικούς στον κόσμο γύρω από
την κρίση του 2000, θεωρεί πως οι ανησυχίες είναι υπερβολικές.

«Η ιδέα πως πρέπει όλοι να ανεβούμε στα βουνά για να γλιτώσουμε είναι γελοία»,
τονίζει. «Ο λόγος; Επειδή είναι σαν να βρίσκεις μία τρύπα στη βάρκα και αντί
να προσπαθήσεις να την κλείσεις πηδάς στο νερό και πνίγεσαι».

Κατά τον ντε Τζάγκερ, είναι πρόωρο να τρέχουμε για κάλυψη. «Κανείς, μα κανείς,
δεν ξέρει πού θα βγάλει αυτή η ιστορία. Προτού παραδώσουμε τα όπλα, ας
προσπαθήσουμε τουλάχιστον να λύσουμε το πρόβλημα».

Ο Πίτερ ντε Τζάγκερ δεν υποστηρίζει πως είναι άχρηστη οποιαδήποτε
προετοιμασία. «Ζω στον Καναδά, τον χειμώνα χιονίζει πολύ και θα ήταν ανεύθυνο
από μέρους μου να μην έχω προμήθειες στο αυτοκίνητο. Το να πάω στα νησιά όμως
για να αποφύγω το χιόνι και από πάνω να συμβουλεύω τον κόσμο να με
ακολουθήσει, είναι ακόμη πιο ανεύθυνο».