Σε κλοιό ο Λεοτάρ

Πρώην υπουργός Άμυνας και πρώην πρόεδρος της Ένωσης για τη Γαλλική
Δημοκρατία (UDF), ο Φρανσουά Λεοτάρ, μαζί με τον στενότερο συνεργάτη του, τον
βουλευτή (της UDF) Ρενό Ντοντιέ ντε Βαμπρ, ετέθησαν χθες υπό δικαστική έρευνα
σχετικά με μια ύποπτη διακίνηση χρημάτων, το 1996, ανάμεσα στο Λουξεμβούργο,
την Ιταλία και τους λογαριασμούς τού (πρώην) Ρεπουμπλικανικού Κόμματός τους.

Λεοτάρ – Σιράκ. Η έναρξη δικαστικής έρευνας εις βάρος του πρώτου για παράνομη χρηματοδότηση του κόμματός του και «ξέπλυμα» χρημάτων, αποτελεί ένα νέο σοβαρό πλήγμα για τη γαλλική δεξιά (φωτό Ρώυτερ)

ΑΝ ΔΙΑΤΥΠΩΘΕΙ κατηγορία, θα είναι για «παράβαση της νομοθεσίας περί
χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων», στην οποία ενδέχεται να προστεθεί
εκείνη του «ξεπλύματος» χρημάτων, που έχει ήδη απαγγελθεί σε πολλούς
συνεργάτες του Λεοτάρ οι οποίοι κατηγορούνται στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης.
Οι ανακρίτριες Εύα Ζολί και Λοράνς Βισνιεφσκί, οι οποίες διεξάγουν την έρευνα,
υποψιάζονται κάποια σχέση ανάμεσα σ’ ένα δάνειο πέντε εκατομμυρίων φράγκων
(250 εκατομμύρια δραχμές), που χορήγησε το 1996 μία μικρή ιταλική τράπεζα στο
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και σε μία μυστηριώδη ισόποση κατάθεση μετρητών που
έκανε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε τράπεζα του Λουξεμβούργου την ημέρα κατά την
οποία του χορηγήθηκε η πίστωση. Οι Λεοτάρ και Ντοντιέ ντε Βαμπρ αρνούνται τις
κατηγορίες και συνάδελφοί τους υποστηρίζουν πως τα χρήματα που κατατέθηκαν στο
Λουξεμβούργο ήταν νόμιμα και προέρχονταν από τα «ειδικά κονδύλια» του
προϋπολογισμού του συντηρητικού πρώην πρωθυπουργού Εντουάρ Μπαλαντίρ, τα οποία
προορίζονταν νομίμως για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Πάντως, οι ανακρίτριες
φαίνεται να αμφισβητούν αυτή την εκδοχή: τον Ιούλιο πραγματοποίησαν έρευνες
στις κατοικίες των Λεοτάρ και Ντοντιέ ντε Βαμπρ, καθώς και στην έδρα της UDF
(το πρώην Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι μία από τις συνιστώσες της κεντρώας
αυτής Ένωσης).

ΔΑΝΕΙΟ – ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (έχει πλέον μετονομασθεί σε Φιλελεύθερη Δημοκρατία με
αρχηγό τον Αλέν Μαντλέν) έλαβε το δάνειο από την «αινιγματική», όπως την
χαρακτηρίζει η «Λε Μοντ», Τράπεζα του Μιλάνου Fondo Sociale di Cooperazione
Europea (FSCE), για να πληρώσει για τα κεντρικά γραφεία του στο Παρίσι. Το
περιβάλλον του Μαντλέν υποστηρίζει ότι ο νυν αρχηγός του κόμματος αγνοούσε το
γεγονός ότι πίσω από το δάνειο αυτό κρυβόταν μια ισόποση κατάθεση μετρητών από
το κόμμα σε τράπεζα του Λουξεμβούργου. Δύο υπάλληλοι της FSCE και δύο άλλοι
συνεργάτες του Λεοτάρ (περιλαμβανομένου του ανθρώπου που φέρεται να παρέδωσε
μια βαλίτσα γεμάτη μετρητά στην τράπεζα του Λουξεμβούργου) έχουν ήδη καταθέσει
στις ανακρίτριες.

Σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία, η έναρξη δικαστικής έρευνας κατά του Λεοτάρ
και του Ντοντιέ ντε Βαμπρ είναι κάτι λιγότερο από απαγγελία κατηγορίας, αλλά η
διάκριση αυτή δεν έχει και τόση σημασία όταν ο ύποπτος είναι ένας πολιτικός
που κατηγορείται για διαφθορά. Ο συνήγορος του πρώην υπουργού είχε δηλώσει πως
ο Λεοτάρ δεν επρόκειτο να κάνει καμιά δήλωση πριν καταθέσει στις ανακρίτριες.
Βγαίνοντας από το ανακριτικό γραφείο, ο 56χρονος Λεοτάρ έσπασε τη σιωπή του:
«Άει χαθείτε!» μούγκρισε στους δημοσιογράφους που τον περίμεναν απ’ έξω…

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ έρευνα εναντίον των Λεοτάρ και Ντοντιέ ντε Βαμπρ είναι η τελευταία
συμφορά που πλήττει τη γαλλική δεξιά, η οποία προσπαθεί ακόμη να συνέλθει από
την αναπάντεχη ήττα της στις περυσινές εκλογές που είχε προκηρύξει πρόωρα ο
(δεξιός) πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Η UDF έχει διχαστεί πάνω στο ζήτημα της
συνεργασίας με το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο του Ζαν-Μαρί Λεπέν, ενώ οι
νεογκωλικοί του Σιράκ καβγαδίζουν άγρια για θέματα πολιτικής και
ενδοκομματικής εξουσίας.

Ο ίδιος ο Λεοτάρ, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έμοιαζε να οδεύει
προς μια λαμπρή πολιτική σταδιοδρομία, αντιμετωπίζει διαρκώς προβλήματα από τα
μέσα της δεκαετίας του 1990. Υπουργός Πολιτισμού στην περίοδο 1986-88 και
υπουργός Άμυνας από το 1993 ώς το 1995, υποστήριξε τον Εντουάρ Μπαλαντίρ στις
προεδρικές εκλογές του 1995, τις οποίες κέρδισε ο Σιράκ. Φέτος, τον Μάρτιο
απέτυχε να εκλεγεί περιφερειάρχης της περιφέρειας Προβηγκίας – Άλπεων – Κυανής
Ακτής. Την ίδια εποχή κατηγορήθηκε ότι ήταν ένας από εκείνους που παρήγγειλαν
τη δολοφονία της βουλευτού Γιαν Πιατ, το 1994 ­ προσέφυγε στη Δικαιοσύνη
εναντίον των συγγραφέων του βιβλίου που περιείχε την κατηγορία αυτή και
δικαιώθηκε, ωστόσο έχασε τις εκλογές. Τον Ιούνιο ανακοίνωσε πως παραιτείται
από την αρχηγία της UDF, αφού ο άλλοτε σύμμαχός του Μαντλέν ­ ο οποίος
υποστήριζε τη συνεργασία με το Εθνικό Μέτωπο στα περιφερειακά συμβούλια, στην
οποία αντιδρούσε ο Λεοτάρ ­ απέσυρε τη Φιλελεύθερη Δημοκρατία του από τη
συμμαχία. Η χθεσινή έναρξη της δικαστικής έρευνας εις βάρος του, αλλά και εις
βάρος του στενότερου συνεργάτη του, είναι το τελευταίο ­ και σοβαρότερο ­
πλήγμα που δέχεται, καθώς μ’ αυτήν επισημοποιείται πλέον μια υποψία που είχε
γίνει πολύ φανερή…