ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

Μεταξύ 1950 – 1960, το μπάσκετ στην Ελλάδα συγκινούσε τους φιλάθλους, που ήταν
μάλιστα πιο φανατικοί από τους ποδοσφαιρόφιλους. Απόδειξη ότι και τις
προπονήσεις των ομάδων παρακολουθούσαν, πολλές φορές, από 500 έως 1.000 άτομα!
Ήταν η εποχή που ανθούσε και το γυναικείο μπάσκετ. Όταν έμπαιναν οι καλαθιές,
αλλά χωρίς να μετρούν τα τρίποντα!

Το γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα πριν από 40 (!) χρόνια ήταν ιδιαίτερα
ανεπτυγμένο και η χώρα μας είχε μεγάλες επιτυχίες σε επίπεδο εθνικής ομάδας.
Το φωτογραφικό στιγμιότυπο είναι από αγώνα προπόνησης (πριν από τη μάχη με την
Εθνική Γυναικών του Λιβάνου), τον Απρίλιο 1958, στο γήπεδο του Τρίτωνα.
Διακρίνονται (στη φάση) από τα αριστερά προς τα δεξιά: Όλγα Ηρωίδου (Τρίτων),
Νίτσα Κάνδια (Α.Ο. Αμπελοκήπων), Τούλα Κέλερη, στο βάθος (Α.Ο. Αμπελοκήπων),
Λιάνα Κουκοπούλου (Τρίτων) και Δήμητρα Ζαπονίδου (Α.Ο. Αμπελοκήπων).

Μορφή στον ελληνικό αθλητισμό και από τους κορυφαίους μεταπολεμικούς
μπασκετμπολίστες, ο Φαίδων Ματθαίου αποτελεί θρύλο για τις νεώτερες γενιές.
Φόρεσε 58 φορές τη φανέλα της Εθνικής μπάσκετ, από το 1946 που ξεκίνησε την
πορεία του έως το 1960 που τερμάτισε. Έκανε ντεμπούτο με τον Άρη Θεσσαλονίκης
(1946), μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό (1950). Το 1955 πήγε στην Ιταλία για
μεταπτυχιακές σπουδές στη Γεωπονική και παράλληλα αγωνίστηκε με τα χρώματα της
Βαρέζε, στην τακτική ομάδα. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1957 και μεταγράφηκε στον
Σπόρτιγκ, όπου εκτός από παίκτης ανέλαβε και προπονητής. Εκτός από το μπάσκετ
ανεδείχθη πρωταθλητής Ελλάδας στην κωπηλασία και διακρίθηκε στο γουότερ πόλο
και στον στίβο.