Του πήραν με απάτη 70 εκατ. ενώ ταξίδευε

Το πλοίο ταξίδευε με προορισμό το λιμάνι Πορτ Άρθουρ της Αμερικής. Ο πρώτος
μηχανικός Κωνσταντίνος Μισερούδης έλαβε ένα φαξ, με το οποίο ­ ούτε λίγο ούτε
πολύ ­ η Εθνική Τράπεζα τον ενημέρωνε ότι οι οικονομίες μιας ζωής που είχε
επενδύσει σε ομόλογα Δημοσίου, αξίας περίπου 70.000.000 δραχμών,… είχαν
κάνει φτερά εξαιτίας παρανόμων ενεργειών των υπαλλήλων της.

ΛΙΓΟ έλειψε να τρελαθεί. Διάβαζε και ξαναδιάβαζε το χαρτί προσπαθώντας να
συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είχε συμβεί και πώς οι κόποι 18 ετών σκληρής
ναυτικής εργασίας είχαν χαθεί. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Κωνσταντίνος Μισερούδης
παραιτήθηκε και μόλις το πλοίο έπιασε λιμάνι πήρε το πρώτο αεροπλάνο και
επέστρεψε εσπευσμένα στην Ελλάδα.

Όλα, όπως υποστηρίζει, ξεκίνησαν το 1992 όταν ο κ. Κ. Μισερούδης διαβάζοντας
τις διαφημίσεις ενδιαφέρθηκε να αγοράσει έντοκα γραμμάτια Ελληνικού Δημοσίου.
Ωστόσο, επειδή λόγω του επαγγέλματός του απουσίαζε από την Ελλάδα για μεγάλα
χρονικά διαστήματα και δεν γνώριζε πότε θα επέστρεφε από κάθε ταξίδι, σκέφθηκε
να ρωτήσει εάν ήταν δυνατόν να αναλάβει η Τράπεζα να εκτελεί για λογαριασμό
του διάφορες αναγκαίες ενέργειες ύστερα από έγγραφη εντολή του.

Ο ενδιαφερόμενος ναυτικός απευθύνθηκε στο αρμόδιο υποκατάστημα της Εθνικής
Τράπεζας, επί της οδού Λεωφόρου Δημοκρατίας 27, στον Πειραιά. Γνωρίστηκε με
τον προϊστάμενο του τμήματος διαχείρισης εντόκων γραμματίων κ. Ελευθέριο
Καραμπότη, με τον οποίο συνεννοήθηκε ότι θα μπορούσε να του στέλνει με φαξ
οποιαδήποτε εντολή για διαχείριση των καταθέσεών του. Έτσι, ξεκίνησε η πρώτη συνεργασία.

Ήταν 28 Φεβρουαρίου 1994 όταν αγόρασε έντοκα γραμμάτια συνολικής αξίας
48.900.000 δραχμών. Ύστερα από δύο χρόνια από τη ρευστοποίησή τους, μαζί με
τους τόκους εισέπραξε 57.213.000 δραχμές.

Τότε ήταν που ­ κατά τους ισχυρισμούς του ­ ενημέρωσε τον προϊστάμενο ότι με
τα χρήματα αυτά, προσθέτοντας μάλιστα κάποιες επιπλέον οικονομίες που είχε
στην Τράπεζα Πίστεως, σκόπευε να αγοράσει και πάλι έντοκα γραμμάτια Ελληνικού
Δημοσίου. Λίγες ημέρες αργότερα, μετέβη και πάλι στην Τράπεζα για να
ολοκληρωθούν οι τελευταίες διαδικασίες για την επένδυση των χρημάτων του.

ΠΛΑΣΤΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ

Φεύγοντας παρέλαβε από το ταμείο τρεις αποδείξεις είσπραξης για αγορά τίτλων
του Ελληνικού Δημοσίου, οι οποίες έφεραν τις ενδείξεις της ταμειακής μηχανής.

Χρειάστηκε να περάσουν άλλα δύο χρόνια, μέχρι τον Φεβρουάριο του 1998, που ο
Κ. Μισερούδης αποφάσισε να εξοφλήσει τα έντοκα γραμμάτια που είχαν φθάσει πια
τα 70.000.000 δραχμές και να καταθέσει τα χρήματα αυτά σε λογαριασμό με
προθεσμιακή κατάθεση δύο μηνών.

Προς μεγάλη του έκπληξη, ύστερα από 15 ημέρες και ενώ βρισκόταν εν πλω, έλαβε
φαξ από την Τράπεζα, με το οποίο τον ενημέρωναν ότι οι αποδείξεις που είχε στα
χέρια του ήταν πλαστές. Μάλιστα ­ όπως αναφέρεται στη μήνυση ­ η πλαστογράφηση
είχε γίνει με τόσο αριστοτεχνικό τρόπο, ώστε ακόμη και το πιο έμπειρο μάτι δεν
ήταν δυνατόν να το αντιληφθεί.

Ύστερα από όλα αυτά, κατέθεσε μήνυση, βάσει της οποίας ασκήθηκε ποινική δίωξη
για υπεξαίρεση και πλαστογραφία με ιδιαίτερα τεχνάσματα εις βάρος τριών
υπαλλήλων της Εθνικής. Παράλληλα κατέθεσε και αγωγή με την οποία διεκδικεί
αποζημίωση, που μαζί με τους νόμιμους τόκους φθάνει τα 113.537.000 δραχμές.