ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η εποχή των διλημμάτων

ΕΙΝΑΙ, αναντίρρητα, η εποχή των μεγάλων διλημμάτων: Βουνό ή θάλασσα, μόνοι ή
με παρέα, ολόσωμο ή μπικίνι, με το αυτοκίνητο ή χωρίς, στον ήλιο ή κάτω από
την ομπρέλα, κάμπινγκ ή ξενοδοχείο. Όλες αυτές οι βαθυστόχαστες συζητήσεις
δίνουν νόημα στην, προ των διακοπών, περίοδο, συμβάλλουν στην κλιμάκωση της
προσμονής και δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα.

Σε αυτά τα βαρύγδουπα ­ και σημαντικά για το μέλλον της ανθρωπότητας ­
ερωτήματα, ο Δημήτρης προσθέτει άλλο ένα: φωτογραφική μηχανή ή βιντεοκάμερα;
Φυσικά το ερώτημα είναι βαθύτερο: Πώς προτιμάμε τις αναμνήσεις μας, έγχρωμες ή
ασπρόμαυρες, εν κινήσει ή σε ενσταντανέ;

Η μια επιλογή δεν αφήνει πολλά περιθώρια αυτοσχεδιασμού. Η κάμερα γίνεται
αδιάψευστος μάρτυρας καταστάσεων, προσώπων, έργων και λόγων, αστείων και
σοβαρών. Η μια στιγμή φέρνει την άλλη, η ροή είναι συνεχής, ο φακός και ο
«οδηγός» του ζουμάρουν σε μάτια, σώματα, τοπία και κινήσεις. Το όλον είναι
«παρών» για να μας θυμίζει τα πράγματα έτσι όπως έγιναν.

Η άλλη επιλογή προσφέρει δυνατότητες αυθαιρεσίας. Μια στιγμή στο χρόνο μπορεί
από μόνη της να μη λέει πολλά, όμως εμείς είμαστε εκεί δίπλα της για να την
περιγράψουμε, να της προσθέσουμε και να της αφαιρέσουμε, επιλεκτικά, μνήμες,
να τη φορτώσουμε με γεύσεις, οσμές και αισθήματα. Να πούμε το πριν, το μετά
και το «τώρα» που διαρκεί ακόμα και όταν έχει γίνει «τότε».

Κάπως έτσι και οι διακοπές, ίσως δεν μετρούν για την περίοδο που τις ζούμε,
αλλά για τη μετέπειτα, όταν επιστρέφουμε στα συνήθη, στα αγχωτικά, στα μικρά
που μοιάζουν ­ χωρίς να είναι ­ μεγάλα. Τελικά μπορεί να χρειαζόμαστε μια
εικόνα για να θυμηθούμε τη γεύση της θάλασσας, να αισθανθούμε την άμμο στα
παπούτσια, να δούμε τις σπίθες από τη φωτιά που άναψε μετά το ψαροντούφεκο.

Καλές διακοπές και είθε να σας μείνουν πολλές αναμνήσεις να ‘χετε να διηγείστε
στους αγαπημένους σας…