Οι πετεινοί πάτησαν στη γη…

ΜΑΣΣΑΛΙΑ

ΜΕΤΑ τα πρώτα πανηγύρια για τον αποκλεισμό της Γερμανίας και τη χαρά ότι «οι
Κροάτες είναι του χεριού μας», οι Γάλλοι επέστρεψαν… στη γη και άρχισαν να
συζητούν για «μια ομάδα επικίνδυνη, με πολλούς τεχνίτες, με εξαιρετική φυσική
κατάσταση και με παίκτες που πρεσάρουν σε όλο το γήπεδο, χωρίς ποτέ να πάψουν
να επιζητούν το γκολ». Ο Εμέ Ζακέ ήταν ο πρώτος που ήθελε την Κροατία στον
ημιτελικό και ο πρώτος που άρχισε το μάθημα της αυτοσυγκέντρωσης και του
μετριοπαθούς ενθουσιασμού.

«Οι Κροάτες, τώρα που μελέτησα το βίντεο του αγώνα με τη Γερμανία, είναι μια
ομάδα που παίζει ανοικτά, αλλά με άριστη τακτική, προσαρμοσμένη στον αντίπαλο.
Παίκτες που όταν έχουν την μπάλα στην κατοχή τους δεν ξέρεις τι μπορούν να
δημιουργήσουν. Η Κροατία παίζει με ξαφνικές, αλλά οργανωμένες αντεπιθέσεις,
χρειάζεται ψυχραιμία και λογική».

Ο Εμέ Ζακέ ήταν ο πρώτος που επιθυμούσε τους Κροάτες αντίπαλους στον ημιτελικό. Όταν είδε το ματς με τη Γερμανία άλλαξε γνώμη, αλλά ήταν αργά…

­ Ο Ζιντάν, που ήταν στο επίκεντρο των «τακτικών» στο παιχνίδι με την Ιταλία,
είναι σκεπτικός και προτιμά να προπονείται χωρίς αστεία και χαμόγελα
αισιοδοξίας: «Είναι ένα παιχνίδι όπως όλα τ’ άλλα. Εγώ θα έλεγα περισσότερο
κρίσιμο αφού πρόκειται για ημιτελικό. Η Κροατία είναι μεγάλη σχολή. Έχει
επιπλέον έναν “δικό μας” στον πάγκο: τον Μπλάζεβιτς. Χρειάζεται προσοχή να μην
πέσουμε στις παγίδες τους: της αδιαφορίας και ότι δηλαδή είμαστε το φαβορί για
τον τελικό».

Πιρς και Μπαρτέζ χαλαρώνουν πριν από τη μεγάλη μάχη με τους «αντάρτες» του Μπλάζεβιτς

­ Το παιχνίδι θα παρακολουθήσουν στο «Σταντ ντε Φρανς», ο πρόεδρος Σιράκ και ο
πρωθυπουργός Ζοσπέν. Και οι δύο κάνουν δηλώσεις για την ομάδα του Ζακέ:
«Πρέπει να μη χάσουμε την ευκαιρία. Πρέπει να φτάσουμε στον τελικό. Θα είναι
μοναδικό γεγονός στην ιστορία της χώρας. Και αν μετά παίξουμε στον τελικό,
εκεί δεν φοβόμαστε. Η Γαλλία θα κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο».

­ Η μαύρη αγορά των εισιτηρίων έχει φτάσει σε τρομερά ύψη. Ένα εισιτήριο του
αγώνα σήμερα κοστίζει από 17 χιλ. δραχμές, 350 χιλ. δραχμές. Και όσον αφορά
τον τελικό, ήδη στους δρόμους στο Παρίσι, από την προηγούμενη εβδομάδα, η τιμή
έφτασε το 1.500.000 δραχμές με κανονική αξία του, τις 150 χιλιάδες δραχμές.

­ Οι μαυραγορίτες κάνουν χρυσές δουλειές, αλλά και ο εισαγγελέας στο Παρίσι
συνεχίζει τις έρευνες, όπου αποκαλύπτονται ημέρα με την ημέρα εκπληκτικά
στοιχεία για τη διαρροή τους. Οι εταιρείες κοντά στην οργανωτική επιτροπή και
τη ΦΙΦΑ, είναι μεταξύ των υπόπτων για τη μαύρη αγορά και για την «εξαφάνιση»
των χιλιάδων εισιτηρίων του Μουντιάλ.

Ο Τιερί Ανρί ήταν το 1982 πέντε χρόνων. Θυμάται ακόμα τον τρόπο που αποκλείστηκαν οι «τρικολόρ»

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ της Σεβίλλης θέλουν να διώξουν απόψε οι Γάλλοι, νικώντας την
Κροατία στον δεύτερο ημιτελικό του Μουντιάλ.

Οι «τρικολόρ» έχουν φτάσει τρεις φορές στα ημιτελικά του παγκοσμίου
κυπέλλου, και αντίστοιχες φορές έφυγαν με σκυμμένα κεφάλια.

Αυτό όμως που έγινε πριν από 16 χρόνια στην Ανδαλουσία, δεν έχει
προηγούμενο και είναι μία από τις τραγικότερες στιγμές στην ιστορία του
γαλλικού ποδοσφαίρου.

Η Γαλλία αντιμετώπιζε τη Γερμανία και προηγείτο 3-1 στην παράταση. Σκορ που
αποδείχτηκε πως δεν ήταν αρκετό για να της δώσει τη νίκη, καθώς τα «πάντσερ»
κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε ελάχιστα λεπτά και να πάρουν τη νίκη με 5-4 στα
πέναλτι.

Ήταν ένα από τα πιο δραματικά παιχνίδια στην ιστορία του παγκοσμίου
κυπέλλου και ίσως η πιο «μαύρη» σελίδα του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Ο Εμανουέλ Πετί, που ήταν 12 ετών τότε, θυμάται πως οι γονείς του τον
έδειραν γιατί φώναζε όταν η Γαλλία έχασε στα πέναλτι.

«Ευτυχώς αποφύγαμε τους Γερμανούς. Έχουμε δει αρκετά από αυτούς τα
τελευταία χρόνια», λέει ο ξανθομάλλης άσος της Άρσεναλ που ακόμη δεν μπορεί να
ξεχάσει την ήττα του ’82.

Ακόμη και ο Τιερί Ανρί, που δεν είχε συμπληρώσει τότε καλά καλά τα πέντε
του χρόνια, θυμάται πως η Γαλλία έχασε την ευκαιρία να αγωνιστεί στον τελικό:

«Ζούσαμε τότε στη Γουαδελούπη. Είχαμε μια ασπρόμαυρη τηλεόραση κι έτσι με
πήρε ο πατέρας μου και πήγαμε σε έναν φίλο του που είχε έγχρωμη. Δεν ήμουν
ούτε καν πέντε ετών, αλλά θυμάμαι πως μετά το γκολ του Τρεζόρ, όλοι στο σπίτι
έκαναν σαν τρελοί. Χόρευαν πάνω στο τραπέζι και φώναζαν. Ο Τρεζόρ είναι από τη
Γουαδελούπη γι’ αυτό έκαναν έτσι».

Η Γαλλία έπαιξε ξανά στον ημιτελικό του παγκοσμίου κυπέλλου, τέσσερα χρόνια
μετά (1986), με αντίπαλο και πάλι τη Γερμανία. Τότε έχασε καθαρά 2-0, όμως ο
Φαμπιάν Μπαρτέζ θυμάται τον τρόπο με τον οποίον δέχτηκε το πρώτο γκολ ο Ζοέλ
Μπατς, μετά από σουτ που εξαπέλυσε ο Αντρέας Μπρέμε:

«Θυμάμαι που η μπάλα γλίστρησε κάτω από το σώμα του Ζοέλ Μπατς. Και είχε
παίξει τόσο καλά εναντίον της Βραζιλίας, στα προημιτελικά. Πρέπει να ένιωθε
απαίσια. Εύχομαι να μη μου συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο».

Πριν από τους δύο ημιτελικούς με τη Γερμανία, οι «πετεινοί» είχαν φτάσει
και πάλι στην «πηγή» το 1958, αλλά είχαν την ατυχία να πέσουν πάνω στην
εκπληκτική Βραζιλία, που τότε είχε στις τάξεις της τον Πελέ, 17 ετών. Οι
Βραζιλιάνοι επικράτησαν 5-2 με τρία γκολ του μετέπειτα «βασιλιά» του
ποδοσφαίρου Πελέ αφήνοντας τους Γάλλους να πανηγυρίζουν για την κατάκτηση του
τίτλου του πρώτου σκόρερ του τουρνουά από τον Ζιστ Φοντέν, με 13 γκολ.