«Κάηκε η ζωή μας, δεν έχουμε ούτε ρούχα να φορέσουμε»

Αγ. Τριάδα Περάματος. Ό, τι άφησε πίσω της η φωτιά περνώντας από το σπίτι του Τάσου Αντωνακόπουλου. «Πέντε παιδιά έμειναν στο δρόμο. Κανένας μας δεν ξέρει ποια θα είναι η επόμενη μέρα»

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ημέρα της καταστροφής έδειξε τι άφησε πίσω της η λαίλαπα της φωτιάς.
Στην Αγία Τριάδα Περάματος η φωτιά «πέταξε» εννέα οικογένειες στο δρόμο αφού
τα σπίτια τους καταστράφηκαν ολοσχερώς και τώρα το μόνο που έχουν, όπως λένε,
είναι οι υποσχέσεις εκπροσώπων της πολιτείας.

«Ούτε ρούχα δεν έχουμε. Αυτά που φοράω είναι δανεικά. Κάηκαν όλα. Οι κόποι
μιας ζωής», λέει με βουρκωμένα μάτια ο Ευάγγελος Κώντης, συνταξιούχος. Στο
μέρος που βρισκόταν μέχρι το Σάββατο το σπίτι του, λίγες καμένες πέτρες
δείχνουν ότι κάτι υπήρχε εκεί. Τίποτε άλλο. Όπως λένε οι κάτοικοι της Αγίας
Τριάδας όλα έγιναν μέσα σε ελάχιστα λεπτά, το απόγευμα του Σαββάτου. «Μια ζωή
στερήσεις. Και τώρα ήρθε η φωτιά. Λες και μας έχει καταραστεί κάποιος μια ζωή
να υποφέρουμε», συνεχίζει. Έκτισε το μικρό σπιτάκι του πριν από 60 χρόνια.
Εκεί στέγασε την οικογένειά του και μεγάλωσε τα παιδιά του. Δίπλα του μένουν
και οι κόρες του, με τις δικές τους οικογένειες. «Δεν ήξερα τι να περισώσω. Με
κύκλωσαν οι φλόγες και ούτε στάλα νερό. Όλα κάρβουνο. Τα κουνέλια, οι κότες
μου, όλο μου το βιος. Τώρα έχω μόνο την πενιχρή μου σύνταξη να ζήσω, αν τα
καταφέρω. Όπου φτωχός και η μοίρα του».

Μαζί με τους δύο γαμπρούς του κοιτάζει τα αποκαΐδια. «Κλείνω τα μάτια μου να
κοιμηθώ και νομίζω ότι με κυκλώνουν οι φλόγες. Ακούω τις φωνές των γειτόνων»,
προσθέτει ο Πέτρος Τσακιρίδης. «Πρώτη ήρθε η φωτιά και μετά η Πυροσβεστική.
Ήταν μια κόλαση. Έσωσα το σπίτι μου γιατί είχα αποθηκεύσει λίγο νερό για τα ζώα».

Η φωτιά ξεκίνησε από την πίσω πλευρά του όρους Αιγάλεω. «Ήταν περίπου πέντε το
απόγευμα όταν είδαμε τις φλόγες να κυκλώνουν τον οικισμό μας», θυμάται ο
Δημήτρης Σωπιζιάδης. «Τρία λεπτά ήταν αρκετά για να καούμε. Ο δυνατός αέρας
ήταν σύμμαχος της φωτιάς. Τίποτα δεν είχαμε για να προστατευτούμε. Με την
φωτιά μάς κόψανε το νερό και τα πυροσβεστικά που ήρθαν ήταν άδεια».

Σε απόγνωση ο Τάσος Αντωνακόπουλος, αρνείται να πλησιάσει στο καμένο του
σπίτι. Πατέρας πέντε παιδιών εργαζόταν ως εργατοτεχνίτης στην
ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Σήμερα ψάχνει για το μεροκάματο. Το σπίτι που κάηκε
ήταν η μοναδική του περιουσία. «Καλύτερα να πέθαινα. Δεν μπορώ να περιγράψω
τις στιγμές που πέρασα. Οι καπνοί μάς έπνιγαν και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν
να βγάλω τα παιδιά μου για να τα σώσω από τη φωτιά. Σήμερα μένουμε σε φίλους
και γείτονες», προσθέτει ο κ. Αντωνακόπουλος. «Αύριο όμως τι μας περιμένει;
Φέτος σκοπεύαμε να παντρέψουμε και την κόρη μας. Τώρα με τη συμφορά που μας
βρήκε το μόνο που μας έμεινε είναι ένα σαραβαλιασμένο τρίκυκλο. Αυτό είναι όλη
μας η περιουσία».

Δίπλα του ο αδερφός του Νίκος. Και το δικό του σπίτι παραδόθηκε στις φλόγες.
«Εδώ γεννηθήκαμε. Σαράντα χρόνια σκαρφαλωμένοι σε αυτήν την πλαγιά. Όμως για
κάποιους δεν υπάρχουμε. Δέκα χρόνια μας μιλάνε για μια δεξαμενή νερού. Αν την
είχαμε ίσως η φωτιά να σταμάταγε πιο πάνω. Να σώναμε τα σπίτια μας. Τώρα δεν
ξέρω γιατί πρέπει πια να παλεύω. Ήξερα ότι είχα το δικό μου κεραμίδι και η
έννοια μου ήταν να εξασφαλίσω ένα μεροκάματο για να ζήσω την οικογένειά μου.
Όταν αυτό δεν υπήρχε μπορεί να μέναμε νηστικοί, όμως είχαμε να κλείσουμε την
δική μας πόρτα. Τώρα βρεθήκαμε στο δρόμο. Ας πέρασαν και ας μας υποσχέθηκαν βοήθεια».

Χθες ένα κλιμάκιο του δήμου πέρασε για να κάνει καταγραφή των ζημιών. «Μας
είπαν ότι θα περάσει και επιτροπή από το υπουργείο. Μάλιστα ο υπουργός που
ήρθε μάς υποσχέθηκε ότι θα μας δώσει βοήθημα ίσο με το 33% της ζημιάς που
πάθαμε και ένα άτοκο δάνειο για 15 χρόνια. Μακάρι να μην έρθει και για εμάς η
ώρα που θα ανακαλύψουμε ότι εισπράξαμε μονάχα υποσχέσεις», λέει ο Δημήτρης Σωπιζιάδης.