Ένας γελούσε άλλος έκλαιγε

ΠΑΡΙΣΙ

«Είναι μεγάλη αδικία»… Με τον τίτλο αυτό, οι εφημερίδες του Μαρόκου έκαναν
πρώτο θέμα τη μεγάλη μεν νίκη της εθνικής τους ομάδας αλλά και ταυτόχρονα τον
αποκλεισμό της από τον δεύτερο γύρο.

«Κανείς δεν περίμενε ότι η Βραζιλία θα ηττηθεί από τη Νορβηγία. Κι όταν τα
μεγάφωνα ανακοίνωσαν και ο φωτεινός πίνακας έδειξε το σκορ 1 – 0 υπέρ των
Βραζιλιάνων, τότε πίστεψαν οι παίκτες μας ότι τα πανηγύρια θα είχαν συνέχεια
και μετά τη λήξη του αγώνα με τη Σκωτία». Αυτά, μεταξύ των άλλων, διαβάσαμε
στις περισσότερες εφημερίδες της Αφρικανικής ηπείρου που σε συμφωνία με τις
γαλλικές, ιταλικές, ολλανδικές και αγγλικές εφημερίδες, ο απόηχος φθάνει μέχρι
τη Λατινική Αμερική, όπου οι δηλώσεις του Ζαγκάλο για «καμιά συγνώμη για την
απαράδεκτη απόδοση των ποδοσφαιριστών του» έκαναν το γύρο του κόσμου και της
πατρίδας του.

Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στα δύο στάδια (την ίδια ώρα και τα δύο παιγνίδια),
ήταν συγκλονιστικές. Μόνο η κάμερα της τηλεόρασης και ο φωτογραφικός φακός θα
μπορούσαν να καταγράψουν εκείνα που συνέβαιναν στις κερκίδες, τον αγωνιστικό
χώρο και φυσικά, στις πατρίδες των παικτών που εκείνη την ώρα έπαιζαν στη Γαλλία.

Όταν το Μαρόκο του Ανρί Μισέλ προηγήθηκε της Σκωτίας, οι πανηγυρισμοί στις
κερκίδες ξεκίνησαν με τραγούδια, χορούς και ανέμισμα της σημαίας που
προσκυνούσαν χιλιάδες νέοι, γυναίκες και παιδιά, ενώ με υψωμένα χέρια
παρακαλούσαν τον Αλλάχ αυτή η γιορτή και τ’ όνειρο να μην τελειώσουν ποτέ…

Κλάμα στο Μαρόκο, γλέντι στη Νορβηγία. Συναισθηματικές αντιθέσεις με επίκεντρο τη… Βραζιλία

Όταν η Βραζιλία άνοιξε το σκορ, στον πάγκο του Μαρόκου όλοι πετάχτηκαν και
πηγαίνοντας στην άκρη του γηπέδου έλεγαν στους παίκτες να «παίξουν πιο δυνατά,
με περισσότερη δύναμη, γιατί ο θρίαμβος ήταν κοντά».

Ήλθε η ισοφάριση της Νορβηγίας και ένα ακόμα γκολ των Μαροκινών. Οι φωνές δεν
σταμάτησαν. Τώρα, όμως, έκρυβαν αγωνία και φόβο. Το κτύπημα ήλθε με το
ανύπαρκτο πέναλτι που δόθηκε υπέρ των Νορβηγών. Τότε, ο πάγκος του Μαρόκου, οι
κερκίδες, όλα σιώπησαν. Όλοι περίμεναν ν’ ακούσουν το αποτέλεσμα της εκτέλεσης
της ποινής… Το χρονόμετρο είχε… σταματήσει, οι παίκτες του Μαρόκου
έμοιαζαν παγωμένοι.

Ο Ρέκνταλ δεν αστόχησε. Η πρωταθλήτρια κόσμου Βραζιλία έπεσε… στο ταπί. Την
ίδια ώρα ο Ανρί Μισέλ, προπονητής του Μαρόκου, έδωσε μια γερή κλωτσιά στον
πάγκο, έσπασε ό,τι έβρισκε μπροστά του.

Στις κερκίδες δεν μπορούσαν να πιστέψουν το αποτέλεσμα. Οι Σκωτσέζοι,
αντιλαμβανόμενοι το δράμα των Μαροκινών, άρχισαν να τραγουδούν και να τους
αποθεώνουν. Χειροκροτούσαν, ανέμιζαν σημαίες του Μαρόκου, αγκαλιάζονταν με
τους αντιπάλους τους στις εξέδρες.

Οι «Βίκινγκς» μέσα σε μια εκρηκτική ατμόσφαιρα των φιλάθλων τους, αγκαλιά όλοι
μαζί, άρχισαν τους παραδοσιακούς χορούς στο γήπεδο και στις εξέδρες.

Οι πανοπλίες και τα δόρατα δημιούργησαν ατμόσφαιρα άλλης εποχής.

Οι Μαροκινοί δεν μπορούσαν να πιστέψουν τον αποκλεισμό τους, στην καλύτερή
τους ημέρα και ύστερα από την εξαιρετική τους απόδοση.

Στο κέντρο του γηπέδου, στο «Βελοντρόμ» της Μασσαλίας, οι Νορβηγοί δεν έλεγαν
ν’ αποχωριστούν το πράσινο ταπέτο, που τους χάρισε τη συγκίνηση και την
πρόκριση στον δεύτερο γύρο.