Η ρήξη του Ανδρέα με το κατεστημένο του ’60

«Την 1η Μαρτίου του 1967 ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν καλεσμένος του Συνδέσμου
Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, στο ξενοδοχείο “Μεγάλη Βρετανία”», γράφει ο
Παναγιώτης Κρητικός, Α’ αντιπρόεδρος της Βουλής στο νέο βιβλίο του με τίτλο «Η
ΡΗΞΗ ­ ο Ανδρέας Παπανδρέου στη δεκαετία του ’60». (Το βιβλίο κυκλοφορεί αύριο
από τις εκδόσεις «Προσκήνιο – Άγγελος Σιδεράτος»).

Ανδρέας Παπανδρέου. Μπήκε από νωρίς στο στόχαστρο του κατεστημένου. Η δικτατορία πέτυχε ν’ ανακόψει την πορεία νίκης της αριστερής πτέρυγας της Ένωσης Κέντρου, στην οποία ηγείτο, και να διακόψει βίαια τη συνεργασία με τους Λαμπράκηδες (αριστερά) Η ρήξη. Κυκλοφορεί αύριο από της εκδόσεις «Προσκήνιο – Άγγελος Σιδεράτος» το νέο βιβλίο του Α’ αντιπροέδρου της Βουλής Παναγιώτη Κρητικού για τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη δεκαετία του ’60 (πάνω)

«ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ της ομιλίας είχε διανεμηθεί νωρίτερα. Και σ’ αυτό ο Ανδρέας
Παπανδρέου έκανε εκτεταμένη αναφορά στη σκευωρία του “ΑΣΠΙΔΑ”, στην αποστασία,
στη “βαθύτατη εξάρτηση της χώρας από τις ΗΠΑ” και στον ρόλο διαφόρων
υπηρεσιών, ελληνικών και ξένων, να ανακόψουν τη νικηφόρο πορεία της Ένωσης
Κέντρου προς τις εκλογές.

Μόλις ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέβηκε στο Βήμα, επιδεικτικά και ταυτόχρονα δύο
στελέχη της αμερικανικής πρεσβείας αποχώρησαν. Ήταν ο Τζων Νταίη, του τμήματος
Πολιτικών Υποθέσεων και ο Ρίτσαρντ Χέλγκερσον του Τμήματος Πληροφοριών, οι
οποίοι έφυγαν δείχνοντας τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στις απόψεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάλαβε αμέσως ότι η ιταμή αυτή συμπεριφορά των δύο
Αμερικανών ήθελε να τονίσει ότι δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις και προσβολές το
αμερικανικό γόητρο».

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΓΥΖΗ

Ο Παναγιώτης Κρητικός παραθέτει στη συνέχεια στο βιβλίο του ­ αποσπάσματα του
οποίου προδημοσιεύουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ» ­ τα γεγονότα που ακολούθησαν, εκείνη
την ημέρα.

Ο Αντώνης Λιβάνης, διευθυντής τότε του γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου, αρχηγού
των Δημοκρατικών Συνδέσμων και βουλευτή της Ένωσης Κέντρου, ύστερα από εντολή
του μετέπειτα ιδρυτή του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ κάλεσε στο ιστορικό σπίτι της οδού
Γύζη 58, στο Ψυχικό, τον Παναγιώτη Κρητικό, οργανωτικό υπεύθυνο της Νεολαίας
της ΕΔΗΝ.

Η συνάντηση εκείνη κρατήθηκε μυστική από τον γραμματέα της οργάνωσης Νίκο
Νικολαΐδη, γραμματέα της ΕΔΗΝ, ο οποίος πρόσκειτο στον αρχηγό της Ένωσης
Κέντρου Γεώργιο Παπανδρέου.

Στο σπίτι, λοιπόν, του Ανδρέα Παπανδρέου, έγινε διεξοδική συζήτηση για τη
στάση των δύο στελεχών της αμερικανικής πρεσβείας, αλλά και τη φανερή δράση
που είχαν αναλάβει ακόμη και στους κόλπους της ΕΔΗΝ!

«Ο Τζων Νταίη είχε επισκεφθεί κατά καιρούς διάφορες νομαρχιακές επιτροπές της
ΕΔΗΝ, μεταξύ των οποίων τις νομαρχιακές επιτροπές Ηρακλείου, Λάρισας, Βόλου,
Λέσβου και έκανε σαφή παρέμβαση στις λειτουργίες τους, λέγοντας, μεταξύ άλλων,
στις συζητήσεις που έκανε με στελέχη των οργανώσεων αυτών ότι “πρέπει να τα
βρείτε με την ΕΡΕ και τον Βασιλιά, να κάνετε συμμαχικές κυβερνήσεις, όπως στην
Ιταλία και στη Γερμανία ή τι γνώμη έχετε για τον Ανδρέα Παπανδρέου, κ.λπ.”
Παρόμοιες επισκέψεις ­ τρεις ή τέσσερις ­ είχε κάνει στη Θεσσαλονίκη ο εκεί
πρόξενος Χάρτλεϋ, στον αναπληρωτή γραμματέα της ΕΔΗΝ Σωκράτη Μαυρομμάτη, αλλά
και σε άλλα στελέχη.

«ΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ;»

Ο Χάρτλεϋ στις συζητήσεις που είχε στα γραφεία της ΕΔΗΝ Θεσσαλονίκης έθετε με
επιμονή, συνεχώς, πέντε ερωτήματα: Ποία είναι η επιρροή της Ένωσης Κέντρου
στον φοιτητικό χώρο, τι πιστεύουν οι φοιτητές για τον Βασιλέα, ποια είναι η
οργανωτική ανάπτυξις της ΕΔΗΝ, ποια είναι η επιρροή του Ανδρέα Παπανδρέου στον
δημοκρατικό χώρο και τι εκπροσωπεί ο Ανδρέας Παπανδρέου από πλευράς ψήφων. Ο
Χάρλτεϋ επισκέφθηκε και το δικηγορικό γραφείο του Σωκράτη Μαυρομμάτη και τον
ρώτησε τι σημαίνει το σύνθημα “Η Ελλάδα στους Έλληνες”».

Ο Παναγιώτης Κρητικός εκθέτει στο βιβλίο του ­ από τη συζήτηση που είχε τότε
στο Ψυχικό με τον Ανδρέα Παπανδρέου παρουσία των Αντώνη Λιβάνη – Δημήτρη
Μαρούδα, όλα τα στοχεία που τέθηκαν επί τάπητος τότε για τη δράση του Τζων
Νταίη, ο οποίος μιλώντας σε στελέχη της ΕΔΗΝ Ηρακλείου είχε πει, μεταξύ άλλων,
ότι «ο Ρόμπερτ Κέννεντυ ­ δολοφονήθηκε ένα χρόνο μετά ­ είναι δημαγωγός
πολιτικός του δρόμου και λαοπλάνος».

Κάποια στιγμή, ο Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε εντολή στον Παναγιώτη Κρητικό να
γράψει ένα κείμενο «όπου θα εκτίθεται όλη αυτή η δράση των Αμερικανών, να
είναι ανακοίνωση της ΕΔΗΝ και να δοθεί στη δημοσιότητα».

«Η ανακοίνωση συντάχθηκε από τον συγγραφέα του βιβλίου», γράφει ο Παναγιώτης
Κρητικός στο βιβλίο του, που περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων και 32 κείμενα του
Ανδρέα Παπανδρέου της περιόδου ’64-’67, «καθ’ υπαγόρευση του ιδρυτή των
Δημοκρατικών Συνδέσμων και δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες στις 6 Μαρτίου του
1967, ενάμιση μήνα πριν από το πραξικόπημα.

ΤΑ 4 ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Το κείμενο που γράψαμε τότε κατέληγε σε τέσσερα ερωτήματα: Πώς δικαιολογεί η
αμερικανική πρεσβεία τη δραστηριότητα των εκπροσώπων της; Πώς ο υπουργός
Εξωτερικών κ. Οικονόμου – Γκούρας και επί τη βάσει ποιων στοιχείων αναλαμβάνει
την κάλυψη της δραστηριότητας μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα; Είναι γνώμη των
υπευθύνων ότι τέτοιες δραστηριότητες βοηθάνε στη βελτίωση των σχέσεων των δύο
χωρών; Εάν υπάλληλος ξένης πρεσβείας δύναται να προβαίνει εις τόσον μειωτικάς
παρατηρήσεις δι’ Αμερικανούς ηγήτορας, όπως ο Τζων και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ;».

Η ανακοίνωση αυτή της ΕΔΗΝ προκάλεσε βεβαίως και προβλήματα στο εσωτερικό της
Ένωσης Κέντρου. Αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών συντάχθηκε με τον Ανδρέα
Παπανδρέου, ο οποίος και έδωσε εντολή στους συνεργάτες του να εντείνουν τις
προσπάθειές τους για τη συγκρότηση των Δημοκρατικών Συνδέσμων «για να
αντιμετωπισθεί η επερχόμενη δικτατορία».

Η γραμμή αυτή δεν τηρήθηκε πάντοτε. Στο τελευταίο ­ όπως καταγράφεται στο
βιβλίο του Παναγιώτη Κρητικού ­ για παράδειγμα, άρθρο του Ανδρέα Παπανδρέου
στο περιοδικό «Νέοι Δρόμοι», που έβγαζε προδικτατορικά ο Αντώνης Στατής,
γίνεται λόγος για την πορεία στην ομαλότητα και τη «νίκη της Δημοκρατίας». Η
δημοκρατία όμως δεν νίκησε στις 21 Απριλίου του ’67. Και, το χειρότερο, χάθηκε
η Κύπρος!

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ Παπανδρέου, όταν κατήλθε στην πολιτική κονίστρα, κατέθεσε από την
πρώτη στιγμή τις σκέψεις του για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας διαφωνώντας
και με τη συντηρητική παράταξη, αλλά και με τους τεχνοκράτες του προοδευτικού
χώρου, που νόμιζαν ότι «ανάπτυξη είναι μόνον έργα χωρίς προοπτική».

Υποψήφιος στην Αχαΐα, όπως γράφει ο Παναγιώτης Κρητικός στο βιβλίο του, έκανε
την πρώτη μεγάλη ομιλία του στον Εισαγωγικό Σύλλογο Πατρών στις 19 Γενάρη του
’64. Είχε μιλήσει και τις προηγούμενες μέρες, στα σύνορα Αχαΐας – Κορινθίας,
απαντώντας στον πρώτο χαιρετισμό που του έγινε από τον μετέπειτα βουλευτή
Θανάση Γκολφινόπουλο, αλλά και σε εκδήλωση συνεστίασης στα Μποζαΐτικα, όπου
τον είχε χαιρετίσει ο γιατρός Θύμιος Δραγώτης.

«Υπάρχει και μία άλλη παρεξήγησις. Πιστεύεται ότι ευθύς ως ο φορεύς της
οικονομικής πολιτικής μιας χώρας θέσει ως στόχο την οικονομική ανάπτυξίν της
παύει να υπάρχει θέμα πολιτικής ­ δηλαδή θέμα αξιοποιήσεως ­ και ότι αρκεί
πλέον ο οικονομολόγος και ο τεχνικός διά να προτείνουν τον άριστον τρόπον
πραγματώσεως του γενικού στόχου της οικονομικής πολιτικής. Τούτο αποτελεί
βασικόν σφάλμα. Διότι και ο ρυθμός προόδου της οικονομίας και η κατανομή του
εισοδήματος κατά γεωγραφικήν περιοχήν και κατά παραγωγικόν κλάδον και η
διάρθρωσις των επενδύσεων κατά κλάδον και περιφέρειαν παραμένουν εις μέγα
βαθμόν θέματα προς επίλυσιν υπό του υπευθύνου φορέως της οικονομικής
πολιτικής. Το περιεχόμενον επομένως της οικονομικής αναπτύξεως είναι κατ’
εξοχήν πολιτικόν θέμα. Έπεται ότι μόνον εις χώρας δημοκρατικάς υπάρχει η
εγγύησις ότι η οικονομική ανάπτυξις εξυπηρετεί τας μεγάλας μάζας και το
γενικόν συμφέρον. Ούτω καθίσταται σαφές ότι η Δημοκρατία υφ’ όλας τας όψεις
της είναι αρρήκτως συνδεδεμένη με το περιεχόμενον, με την συγκεκριμένην μορφήν
της οικονομικής αναπτύξεως…

Προϋπόθεσις της οικονομικής αναπτύξεως κατά τον 20όν αιώνα είναι ο υγιής
προγραμματισμός. Και προϋπόθεσις του υγιούς προγραμματισμού είναι το
εκσυγχρονισμένον κράτος… Πρόγραμμα, πάντως, δεν είναι η απαρίθμησις έργων
προς εκτέλεσιν».

Παπανδρέου – Χαραλαμπόπουλος. Μία φιλία πολλών δεκαετιών, που ατσαλώθηκε στα δύσκολα χρόνια της αποστασίας και της δικτατορίας

«”Πορευθήτε και διδάξατε”. Η αφύπνιση, η απελευθέρωση, η αποδέσμευση των
προβληματισμένων δυνάμεων του λαού μας είναι όρος απαράβατος για την μεγάλη
εκλογική μας νίκη. Η νέα γενιά, η φωτισμένη, η μαχητική, η πρωτοπόρα νέα γενιά
σάς περιμένει. Σας περιμένει επίσης και η ώριμη γενιά της Εθνικής Αντιστάσεως.
“Πορευθήτε και διδάξατε”. Για να μπουν τα στελεχιακά θεμέλια για την
αξιοποίηση της μεγάλης αυριανής νίκης. Για να πορευθή το Έθνος μπροστά. Στον
λίγο χρόνο που σας μένει έως τις εκλογές, σας καλούμε να ολοκληρώσετε την
εσωτερική σας στελέχωση. Να πραγματοποιήσετε τη μεγαλύτερη δυνατή ανάπτυξή σας
στην Αθήνα και στην επαρχία. Σας καλούμε να ξεχυθήτε στα χωριά, στο βουνό και
στον κάμπο, για να εμπνεύσετε και να εμπνευσθήτε, για να δώσετε και να πάρετε
πάθος και αγωνιστικότητα, για να διαφωτίσετε και να διαφωτιστήτε».

Τα λόγια ειπώθηκαν λίγες μόλις ώρες πριν κατέβουν στους δρόμους της Αθήνας τα
τανκς. Οι εφημερίδες, φυσικά, δεν μπόρεσαν να τα καταχωρήσουν. Ήταν από την
τελευταία ­ πριν από το πραξικόπημα ­ ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου, στα
εγκαίνια των Δημοκρατικών Συνδέσμων, γωνία Σόλωνος και Σίνα.

«Οι “Δημοκρατικοί Σύνδεσμοι” παρά τα διαλαμβανόμενα στις ανακοινώσεις και στο
καταστατικό τους, ήταν μία οργάνωση της οποίας η διάρθρωση στηριζόταν στο
ακτινωτό σύστημα, με άμεσο στόχο την ευελιξία στην κινητοποίησή της, ώστε σε
ελάχιστο χρόνο να επιτυγχάνεται η μέγιστη, η καθολική, κατά το δυνατόν
κινητοποίηση», γράφει στο βιβλίο του ο Παναγιώτης Κρητικός.

«Η διάρθρωση αυτή και κυρίως η ευελιξία της στην κινητοποίηση ήταν εκείνα τα
στοιχεία που ιδιαίτερα είχαν ανησυχήσει τις αστυνομικές αρχές και τις
παρακρατικές δυνάμεις της εποχής. Η οργάνωση αυτή λειτουργούσε παράλληλα με
τον Όμιλο “Αλέξανδρος Παπαναστασίου”, ο οποίος είχε “ελιτίστικο χαρακτήρα”,
κατά τον Ανδρέα Παπανδρέου και “γι’ αυτό η οργάνωση αυτή του Ομίλου
Παπαναστασίου δεν έπαιρνε μέρος σε μαζικούς αγώνες του λαού”».

Στην ομιλία του εκείνο το βράδυ, ο Ανδρέας Παπανδρέου πολλές φορές έκανε
αναφορά στην ανάγκη εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, μίλησε για τη
σκευωρία του «Ασπίδα» και τις συνωμοσίες του Παλατιού και της Δεξιάς, αλλά δεν
έδωσε τόση έμφαση στο επερχόμενο πραξικόπημα. Κι αυτό, γιατί όπως έγραψε και
στο βιβλίο του «Δημοκρατία στο Απόσπασμα», δεν γνώριζε και δεν πίστευε ότι η
δικτατορία ήταν θέμα λίγων ωρών. Ο Ανδρέας Παπανδρέου γνώριζε για τη χούντα
των στρατηγών. Άλλωστε, εκείνο το βράδυ δεν πήρε ιδιαίτερες προφυλάξεις, όπως
έκανε άλλες νύχτες. Πήγε στο σπίτι του στην οδό Γύζη 58, όπου και συνελήφθη.

Είναι, μάλιστα, εντυπωσιακό ­ αν αναλογισθεί κανείς ότι το πραξικόπημα έγινε
λίγες ώρες αργότερα ­ το πώς έκλεισε εκείνη την τελευταία του ομιλία, που
περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Παναγιώτη Κρητικού.

«Η νίκη θα είναι δική μας», τόνισε. «Γι’ αυτό η βία, αν υπάρξει θα
εξουδετερωθεί από την αντιβία. Γι’ αυτό η δημοκρατική παράταξη, η Ένωση
Κέντρου, ο Γεώργιος Παπανδρέου θα κυβερνήση. Θα κυβερνήσουμε για να περάση η
εξουσία στον λαό. Για να είναι ο λαός κυρίαρχος. Για να ανήκει ο στρατός στο
Έθνος και η Ελλάδα στους Έλληνες. Για να θέσουμε όλοι οι Έλληνες, ο ένας πλάι
στον άλλο, τα θεμέλια της Εθνικής Αναγεννήσεως. Για να γίνη η Ελλάδα χώρα
δημοκρατική, κράτος σύγχρονο, για να προχωρήσουμε με βήμα γοργό στην ανάπτυξη,
για να επιβιώσουμε στον διεθνή ανταγωνισμό. Θα νικήσουμε για να προχωρήσουμε
προς το μέλλον. Για να παραδώσουμε στη νέα γενιά μία Ελλάδα που να της ανήκει».

Στον Κήπο. Λίγες ημέρες πριν από τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη ο Ανδρέας Παπανδρέου καλεί στο Καστρί στενούς φίλους του από τη δεκαετία του ’60 και τους εκμυστηρεύεται τους στόχους του

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ Παπανδρέου, όπως γράφει ο Παναγιώτης Κρητικός, έκανε μία μακρά
ομιλία στις 2 Νοεμβρίου του ’66, σε εκδήλωση του Ομίλου «Αλέξανδρος
Παπαναστασίου», ο οποίος είχε τότε πρόεδρο τον Βασίλη Φίλια, αντιπρόεδρο τον
Σάκη Καράγιωργα και γραμματέα τον σημερινό Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.

Η ομιλία εκείνη περιεστράφη ­ σε μεγάλο μέρος της ­ στην αποστασία, τον Ιούλιο
του ’65, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και άλλων βουλευτών από την Ένωση Κέντρου,
με αποτέλεσμα να χάσει τότε το πρώτο κόμμα την πλειοψηφία στη Βουλή.

«Οι θέσεις πάντως του Ανδρέα Παπανδρέου», σημειώνει ο Παναγιώτης Κρητικός στο
βιβλίο του, «δεν έβρισκαν σύμφωνη την παραδοσιακή συντηρητική ηγεσία της
Ένωσης Κέντρου και τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος πίστευε ότι αυτές οι
θέσεις ήταν ιδιαίτερα προωθημένες για την εποχή και φόβιζαν τις κατεστημένες
δυνάμεις. Παρά ταύτα, ο Ανδρέας Παπανδρέου με σαράντα περίπου βουλευτές της
Ένωσης Κέντρου, τη νεολαία του κόμματος, την ΕΔΗΝ, στην συντριπτική της
πλειοψηφία, με τους “Δημοκρατικούς Συνδέσμους” στο σύνολό τους, διαμόρφωνε ένα
συνεχώς διευρυνόμενο πολιτικό και κοινωνικό ρεύμα, το οποίο διαπερνούσε όλη τη
χώρα. Στην ανάπτυξη αυτού του ρεύματος συντελούσε και η στήριξη μερίδας του
δημοκρατικού Τύπου, μέσα από την οποία ορισμένοι νέοι, αλλά προικισμένοι,
δημοσιογράφοι, περνούσαν την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας
Παπανδρέου, εκφραστής πλέον της αριστερής πτέρυγας της Ένωσης Κέντρου,
προσκλήθηκε να μιλήσει σε συνεστίαση του Ομίλου “Αλέξανδρος Παπαναστασίου”».

«Η σύγκρουση», είπε σ’ εκείνη την ομιλία του ο ιδρυτής των «Δημοκρατικών
Συνδέσμων», του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου, «απεκάλυψε το δίκτυο
δυνάμεως και την υφή του κατεστημένου στην Ελλάδα, που παρά την συντριπτική
νίκη της Ενώσεως Κέντρου δεν παρέδωσε τα ηνία της εξουσίας στην κυβέρνηση του
λαού. Απεκάλυψε πως το κατεστημένο είναι μία κοινοπραξία ανάμεσα στους
ανακτορικούς κύκλους, τον ξένο παράγοντα, τις στρατιωτικές κλίκες, το
ανακτορικό και ξενόδουλο κόμμα της Δεξιάς, τα οργανωμένα μονοπωλιακά
συμφέροντα μεγάλων ξένων εταιριών και ολίγων μεγάλων ελληνικών επιχειρήσεων ­
με δικτύωση που απλώνεται στη δημόσια διοίκηση, στις τράπεζες κι ακόμα στις
εργατικές οργανώσεις, σε κάθε φάση της δημόσιας ζωής της χώρας. Απεκάλυψε τις
μεθόδους που μετέρχεται και είναι αποφασισμένο να μετέλθει το κατεστημένο, για
να διατηρήσει την “παράλληλη εξουσία”, την πραγματική εξουσία στα χέρια του.
Απεκάλυψε επίσης τις βασικές αδυναμίες της κομματικής οργανώσεως του μεγάλου
δημοκρατικού κόμματος. Απεκάλυψε ότι η έλλειψη συγχρόνου οργανώσεως σε βάση
δημοκρατική δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διαφθορά, τον προσηλυτισμό, την
απορρόφηση της δημοκρατικής πολιτικής ηγεσίας από το κατεστημένο. Δημιουργεί
συνθήκες πρόσφορες για την συναλλαγή, για την παρέκκλιση από τους βασικούς
στόχους της ριζικής αλλαγής, της βαθειάς τομής που έταξε το κόμμα,
ανταποκρινόμενο στο επίμονο λαϊκό αίτημα, στο αίτημα της μεγάλης πλειοψηφίας
του ελληνικού λαού. Και απεκάλυψε επίσης κάτι πολύ σημαντικό και αποφασιστικό
για το μέλλον της χώρας: Πως ο ελληνικός λαός ξεπέρασε τις ηγεσίες του ­
πνευματική και πολιτική ­ που, με σημαντικές εξαιρέσεις, συνθηκολόγησαν με τη
δύναμη των οργανωμένων συμφερόντων… Είναι όμως και μεγάλη η προσφορά του
πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Ο κυνισμός του εγχειρήματος ελευθέρωσε και το
λαό και τη δημοκρατική παράταξη από τα συμπλέγματα του παρελθόντος. Οδήγησε σε
βαθειά συνειδητοποίηση, από το λαό και τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, τόσο
της διαρθρώσεως των πολιτικών δυνάμεων της χώρας όσο και του ελληνικού προβλήματος».

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ του Α’ αντιπροέδρου της Βουλής «Η ΡΗΞΗ ­ ο Ανδρέας Παπανδρέου στην
δεκαετία του ’60» που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις «Προσκήνιο – Άγγελος
Σιδεράτος» θα παρουσιασθεί την προσεχή Παρασκευή στις 12.30 το μεσημέρι στην
Αίθουσα της Παλιάς Βουλής, επί της οδού Σταδίου.

Θα μιλήσουν για το βιβλίο ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, πρώην αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Βάσος Λυσσαρίδης, πρόεδρος της ΕΔΕΚ
Κύπρου και ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών.