300.000 νεκροί από λιμό

Το φάσμα της πείνας αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι του χριστιανικού Νότιου Σουδάν, που αγωνίζεται για την αυτονομία του από το Χαρτούμ. (Φωτό Ρώυτερ)

Τριακόσιες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές θα χαθούν μέσα σε δύο μήνες από τον λιμό
που πλήττει το Σουδάν, αν οι συνομιλίες που αρχίζουν σήμερα ανάμεσα στη
σουδανική κυβέρνηση και τους αντάρτες δεν καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία.Ο
ΛΙΜΟΣ που πλήττει τη χώρα αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στον εμφύλιο πόλεμο που
εδώ και δεκαπέντε χρόνια μαίνεται στο Σουδάν. Σε τριακόσιες χιλιάδες
υπολογίζονται οι ζωές που θα χαθούν από τον λιμό, τους δύο προσεχείς μήνες,
στο νότιο Σουδάν, όπου το έργο των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων
εμποδίζεται από τις εχθροπραξίες ανάμεσα στις δυνάμεις της σουδανικής
κυβέρνησης και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.

Ο εξισλαμισμένος Βορράς πολεμάει κατά του χριστιανικού Νότου από το 1983. Η
ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων επηρεάζεται από τη σύγκρουση. Και η περυσινή
ξηρασία ήρθε να επιδεινώσει την κατάσταση. Οι ειρηνευτικές συνομιλίες του
Ναϊρόμπι, που έληξαν άδοξα τον Νοέμβριο, επαναλαμβάνονται σήμερα υπό την
αιγίδα της επταεθνούς Διακυβερνητικής Αρχής για την Ανάπτυξη. Τώρα, ο λιμός
πιέζει ασφυκτικά και τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές να τερματίσουν την ένοπλη
αντιπαράθεση. Το Χαρτούμ έχει αποδεχτεί την αυτοδιάθεση του Νότου.

Όμως, τα ζητήματα της εφαρμογής του ισλαμικού νόμου (σαρία) και των πολιτικών
ελευθεριών παραμένουν ανοιχτά. Την ίδια ώρα, η Βρετανία κατηγορεί τη σουδανική
κυβέρνηση ότι εκθέτει σε κίνδυνο εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές, εμποδίζοντας την
ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει στο λαό του Νότου που λιμοκτονεί.

Η Βρετανή υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης Κλερ Σορτ χαρακτήρισε τη στάση της
σουδανικής κυβέρνησης «εγκληματική» και καλεί τις διεθνείς ανθρωπιστικές
οργανώσεις να εντείνουν τις πιέσεις τους προς το Χαρτούμ, ώστε να επιτευχθεί
συμφωνία με τους αντάρτες του Νότου και να καταστεί δυνατή η επείγουσα διανομή
τροφίμων και φαρμάκων.

Οι βρετανικές ανθρωπιστικές οργανώσεις βρίσκονται σε συναγερμό για να
αντιμετωπίσουν τη σουδανική κρίση. Περίπου 700.000 άνθρωποι πλήττονται από τον
λιμό που προκάλεσε στον σουδανικό Νότο η σιτοδεία και ο εμφύλιος πόλεμος. Η
σουδανική κυβέρνηση, η οποία εμποδίζει τη δράση των ανθρωπιστικών οργανώσεων
στις περιοχές που κατέχουν οι αντάρτες, επέτρεψε την περασμένη εβδομάδα την
προσγείωση αεροσκάφους του ΟΗΕ που μετέφερε τρόφιμα. Όμως, με αυτές τις
συνθήκες, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δεν καλύπτουν παρά μόνο το ένα τέταρτο
των αναγκών του πληθυσμού σε τρόφιμα.

«Οι περισσότερες περιοχές όπου οι πληθυσμοί διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο
να πεθάνουν από την πείνα είναι απομακρυσμένες και η μοναδική πρόσβαση σε
αυτές είναι από αέρος», λέει ο διευθυντής της ανθρωπιστικής οργάνωσης Όξφαμ.
«Για να προσγειωθούν αεροπλάνα, χρειάζεται άδεια από την κυβέρνηση ή από τους αντάρτες».

Σύμφωνα με τη Βρετανή υπουργό Κλερ Σορτ, «υποκύπτοντας σε σκοπιμότητες, η
κυβέρνηση του Σουδάν καταδικάζει το λαό του Νότου σε λιμοκτονία.

Η ανθρωπιστική βοήθεια δεν μπορεί από μόνη της να τερματίσει την κρίση».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζει η περιοχή Μπαχρ ελ-Γκαζάλ. Εκεί, η
απόφαση της κυβέρνησης να επιτρέψει ορισμένα φορτία με τρόφιμα ίσως να ήρθε
πολύ αργά για να αποτρέψει την καταστροφή. Οι οργανώσεις του ΟΗΕ λαμβάνουν
ανησυχητικές αναφορές από την περιοχή, καθώς και εκκλήσεις για βοήθεια από
μέρη τα οποία ποτέ άλλοτε δεν είχαν πρόβλημα. Πριν από είκοσι ημέρες, ένας
επισιτιστικός σταθμός του ΟΗΕ στο Μπαχρ ελ-Γκαζάλ δεχόταν 300 υποσιτισμένα
παιδιά την εβδομάδα. Τώρα, ο αριθμός αυτός έχει υπερτριπλασιαστεί. Το Σουδάν
είναι η μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής. Στον εμφύλιο πόλεμο που έχει ξεσπάσει από
το 1983, περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους.

Το κόστος του πολέμου, που έχει καταρρακώσει τη σουδανική οικονομία,
υπολογίζεται για την κυβέρνηση σε 1,5 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα.

Το 1991, η κυβέρνηση του στρατηγού Ομάρ αλ-Μπασίρ χορήγησε στους χριστιανούς
του Νότου περιορισμένη αυτονομία και το δικαίωμα να μην υπόκεινται στον
ισλαμικό νόμο. Όμως, η σαρία εξακολουθεί να ισχύει για τους χριστιανούς που
ζουν στον Βορρά.

Η αντιπολίτευση στο Σουδάν είναι τόσο διασπασμένη, που οι ηγέτες της φοβούνται
την πλήρη διάλυση της χώρας, όπως συνέβη στη Σομαλία. Κάτι τέτοιο θα είχε
σοβαρότατες συνέπειες για όλη την Αφρική, αφού το Σουδάν συνορεύει με εννέα χώρες.

Η ισχυρότερη δύναμη είναι ο Λαϊκός Αποελευθερωτικός Στρατός, που τα δύο
τελευταία χρόνια κατήγαγε σημαντικές στρατιωτικές νίκες. Τους τελευταίους
μήνες, οι αντάρτες κατέλαβαν μία τεράστια περιοχή στον Νότο και πριν
προσέλθουν στις ειρηνευτικές συνομιλίες του Νοεμβρίου φιλοδοξούσαν να
ανατρέψουν την κυβέρνηση εντός του έτους.