Αλλαγές πριν είναι αργά

Πρωτοβουλία για την εναρμόνιση των ελληνικών νόμων και πρακτικών, ώστε να
είναι σύμφωνοι με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες για την προστασία των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, πέραν του θέματος της λεγόμενης «βασιλικής περιουσίας»,
εκκρεμούν στα δικαστικά όργανα του Συμβουλίου της Ευρώπης ­ την Επιτροπή
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Δικαστήριο ­ 18 υποθέσεις εις βάρος της Ελλάδας.

Δεδομένου ότι η χώρα μας αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου την ερχόμενη
Τρίτη, τυχόν καταδίκη της για οποιαδήποτε υπόθεση όχι μόνο θα την εκθέσει στη
διεθνή κοινή γνώμη, αλλά θα έχει και συγκεκριμένο πολιτικό κόστος στην άσκηση
της εξωτερικής πολιτικής. Επιπλέον υπάρχει και η παράμετρος του οικονομικού
κόστους ­ στο υπουργείο Εξωτερικών ακόμη «το φυσούν και δεν κρυώνει» για τα 15
δισεκατομμύρια που υποχρεώθηκε να πληρώσει η Αθήνα για τις υποθέσεις Ανδρεάδη
– Παπαμιχαλόπουλου.

Επικεφαλής της «εκστρατείας εναρμόνισης» έχει αναλάβει ο υφυπουργός Εξωτερικών
Γιάννος Κρανιδιώτης, επικουρούμενος από επιτροπή που συνεδριάζει δύο φορές τον
μήνα και απαρτίζεται από εκπροσώπους του Νομικού Συμβουλίου, της διεύθυνσης
του υπουργείου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, της νομικής υπηρεσίας του ΥΠΕΞ και
­ κατά περίπτωση ­ των αρμόδιων διευθύνσεων άλλων υπουργείων.

Σύμφωνα με τον κ. Κρανιδιώτη, «οι επιδόσεις μιας χώρας στον τομέα των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι πλέον ένα περιφερειακό θέμα, αλλά ένα όργανο
άσκησης εξωτερικής πολιτικής».

Γι’ αυτό άλλωστε πρόκειται στο προσεχές διάστημα να κυρωθεί από τη Βουλή η
σύμβαση για την κατάργηση των ναρκών κατά προσωπικού ­ η Ελλάδα είναι από τις
τελευταίες χώρες που υπέγραψαν ­ και η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για
τις μειονότητες.

Οι περισσότερες υποθέσεις για τις οποίες η χώρα μας βρίσκεται υπόλογη αφορούν
θέματα θρησκευτικής ελευθερίας, μειονοτικά και καθυστέρησης απονομής
δικαιοσύνης. Συχνά βέβαια αφορούν νόμους και διατάξεις που έχουν περιπέσει σε
αχρηστία ­ ουδείς όμως έχει φροντίσει και για τη θεσμική τους κατάργηση.
Επίσης σε δύσκολη θέση έχει έρθει η χώρα μας και με το άρθρο 19 του Κώδικα
Ιθαγένειας ­ το οποίο χρησιμοποίησε δεόντως και η Άγκυρα στην προπαγάνδα της.
Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την κατάργησή του και μέχρι τέλους Μαΐου,
σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Εσωτερικών, πρόκειται να έρθει και
το σχετικό νομοσχέδιο στο Κοινοβούλιο.

Ο κ. Κρανιδιώτης, με επιστολές του προς τα υπουργεία Παιδείας, Δικαιοσύνης και
Οικονομικών, ζητεί ακόμη την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας έτσι ώστε να
καταργηθεί ο νόμος περί προσηλυτισμού, να ρυθμιστεί το θέμα των αναγκαστικών
απαλλοτριώσεων και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης.

Στο προσεχές έτος πάντως η Αθήνα θα υποχρεωθεί να απολογηθεί για μια σειρά υποθέσεων:

* Υπόθεση Σερίφ: Είναι το γνωστό θέμα του ψευδομουφτή. Έχει προσφύγει στην
Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι βάσει νόμου του ’20 έχει
δικαίωμα να εκλέγεται από τους εν Ελλάδι μουσουλμάνους, αλλά το ελληνικό
κράτος επιμένει να διορίζει μουφτή της δικής του επιλογής ­ γεγονός που
συνιστά παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας. Η Αθήνα υποστηρίζει ότι έχει
δικαίωμα να διορίζει τον μουφτή, αφού αυτός ασκεί και δικαστικά καθήκοντα.

* Υπόθεση Σιδηρόπουλου: Υποστηρίζει ότι έχει δικαίωμα να λειτουργεί ένα κέντρο
για την προώθηση του πολιτισμού της «μακεδονικής μειονότητας». Η Αθήνα όμως
δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη τέτοιας μειονότητας.

* Υπόθεση καθολικής μονής Κρήτης: Προσέφυγε εις βάρος της Ελλάδος με αφορμή…
μια μάντρα που γκρεμίστηκε. Υποστηρίζει ότι δεν έχει πρόσβαση στα δικαστήρια
διότι δεν της αναγνωρίζεται νομική προσωπικότητα.

* Υπόθεση Hornsby: Η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί, διότι δεν δίδει άδεια
λειτουργίας φροντιστηρίων ξένων γλωσσών σε ξένους. Παρ’ όλ’ αυτά εξακολουθεί
να μη συμμορφώνεται.

* Υποθέσεις μαρτύρων του Ιεχωβά: Το ελληνικό κράτος δημιουργεί προσκόμματα στη
λειτουργία ναών και εντευκτηρίων. Με παρέμβαση του κ. Κρανιδιώτη μια υπόθεση
λύθηκε εξωδικαστικά και δόθηκε η άδεια λειτουργίας.

Χαρακτηριστική του τραγέλαφου που εμπεριέχεται ενίοτε σε αυτές τις υποθέσεις
είναι η υπόθεση Βαλσαμή – Ευστρατίου: Προσέφυγε στο Στρασβούργο διότι ο γιος
της απεβλήθη από το σχολείο επειδή αρνήθηκε να πάει στην παρέλαση. Το
δικαστικό όργανο απεφάνθη ότι το σχολείο έχει δικαίωμα να υποχρεώνει τα παιδιά
να παίρνουν μέρος στην παρέλαση ­ αλλά το ελληνικό κράτος πρέπει να φροντίσει
για τη σύσταση οργάνου όπου θα μπορούν να προσφεύγουν τα παιδιά που
«εισπράττουν» αποβολές!

Κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών έλεγαν ότι συχνά η χώρα εκτίθεται, διότι
απλώς οι Έλληνες δικαστές δεν είναι ενήμεροι για τη νομολογία των διεθνών
δικαστικών οργάνων ­ και το γεγονός ότι αυτή δεν μεταφράζεται ουδόλως βοηθεί.