ΠΡΟΣΩΠΑ Επόμενος στόχος, το Κρεμλίνο

Αλεξάντερ Λέμπεντ. «Το 2000 θα είμαι πρόεδρος»

Μετά τη νίκη του στον πρώτο γύρο των εκλογών για τη θέση του κυβερνήτη του
Κρασνόγιαρσκ, ο Αλεξάντερ Λέμπεντ είναι ήδη φαβορί για την ηγεσία του Κρεμλίνου.

ΑΦΟΥ για ενάμιση χρόνο έμεινε μακριά από το πολιτικό προσκήνιο, ο (απόστρατος)
στρατηγός Λέμπεντ απέδειξε την Κυριακή ότι ξέρει ακόμη να γοητεύει τους
Ρώσους: κέρδισε με σημαντική διαφορά τον πρώτο γύρο των εκλογών για τη θέση
τού κυβερνήτη της επαρχίας του Κρασνόγιαρσκ (Σιβηρία) και η εκλογή του στον
δεύτερο γύρο θεωρείται βέβαιη. Τη θέση του κυβερνήτη της επαρχίας αυτής, που
είναι μια από τις πλουσιότερες της Ρωσίας, αναμένεται να χρησιμοποιήσει στη
συνέχεια σαν εφαλτήριο για να μπει στην κούρσα για τις προεδρικές εκλογές του
2000. Ο ίδιος άλλωστε δεν έχει πάψει να επαναλαμβάνει: «Το 2000 θα είμαι πρόεδρος».

Θαυμαστής του Ναπολέοντα και του πρώην δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο
Πινοτσέτ, ο Λέμπεντ ξέρει πώς να κολακεύει τον λαό και δεν κρύβει τις
εθνικιστικές απόψεις του ­ αν και έχει μετανιώσει για κάποιες αντισημιτικές
ακριτομυθίες του. Απέκτησε τα πρώτα εύσημά του ως αλεξιπτωτιστής στο
Αφγανιστάν και στη συνέχεια πήρε μέρος στην αιματηρή καταστολή από τους
Σοβιετικούς των κινημάτων για την ανεξαρτησία στην Τιφλίδα, τον Απρίλιο του
1989, και στο Μπακού, τον Ιανουάριο του 1990. Το 1991 παίρνει το μέρος του
Γιέλτσιν στην αντιπαράθεσή του με τους κομμουνιστές και αναλαμβάνει διοικητής
της ρωσικής στρατιάς της Μολδαβίας, όπου γίνεται ο αγαπημένος των στρατιωτών
και αποκτά τη φήμη ενός ακέραιου και μοναχικού στρατιωτικού, που πρώτο του
μέλημα είναι τα συμφέροντα της Ρωσίας. Στις προεδρικές του 1996 έρχεται τρίτος
με ποσοστό 15% και στον δεύτερο γύρο δίνει τις ψήφους του στον Γιέλτσιν, που
καταφέρνει έτσι να κερδίσει τον κομμουνιστή Ζιουγκάνοφ. Ο Γιέλτσιν τον
διορίζει γραμματέα του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας και ο Λέμπεντ αποκτά νέα
αίγλη καταφέρνοντας να διαπραγματευθεί προσωπικά μια συνθήκη ειρήνης στην
αιματηρή σύγκρουση στην Τσετσενία. Ο τσάρος Μπορίς, διαπιστώνοντας την
αυξανόμενη δημοτικότητα του στρατηγού, τον απολύει τον Οκτώβριο του 1996.

Έκτοτε ο Λέμπεντ εξαφανίζεται από το προσκήνιο, για να επανέλθει δριμύτερος 18
μήνες αργότερα, στο Κρασνόγιαρσκ. Ο απόστρατος στρατηγός έκανε τα πάντα για να
γοητεύσει τους ψηφοφόρους: έμαθε να χαμογελά, έφερε στη Σιβηρία για να τον
στηρίξει τον «φίλο» του, τον Αλέν Ντελόν, και δεν αρνήθηκε τη βοήθεια του
επιχειρηματία Μπορίς Μπερεζόφσκι ­ μολονότι η γεμάτη σκιές δημόσια εικόνα
αυτού του τελευταίου δεν ταιριάζει με την «καθαρή» δική του. Ο Λέμπεντ μοιάζει
απολύτως πεπεισμένος για το «πεπρωμένο» του: μετά τη (σχεδόν βέβαιη) εκλογή
του στο Κρασνόγιαρσκ, η επόμενη προεκλογική εκστρατεία του θα έχει στόχο το Κρεμλίνο.