ΠΡΟΣΩΠΑ Για τα παιδιά του Ιράκ

Τζωρτζ Γκάλοουεϊ. «Οι Ιρακινοί είναι κι αυτοί άνθρωποι, όχι τέρατα ούτε δαίμονες»

Ο Τζωρτζ Γκάλοουεϊ πήγε στο Ιράκ και έφερε, χθες, για θεραπεία στη Βρετανία,
την τετράχρονη Μαριάμ που πάσχει από λευχαιμία· «προπαγανδιστικό τέχνασμα»,
είπαν μερικοί.

Ο ΓΚΑΛΟΟΥΕΪ, βουλευτής Γλασκώβης των Εργατικών, συνάντησε τη Μαριάμ Χαμζά τον
περασμένο μήνα, όταν επισκέφθηκε το Ιράκ για να διαπιστώσει επιτόπου την
κατάσταση των άρρωστων παιδιών. Επιστρέφοντας ζήτησε από τον υπουργό
Εξωτερικών, Ρόμπιν Κουκ, βοήθεια για το κορίτσι, εκείνος παρενέβη στην
επιτροπή κυρώσεων του ΟΗΕ και αυτή συμφώνησε να άρει προσωρινά την απαγόρευση
των πτήσεων και να επιτρέψει την αναχώρηση της Μαριάμ αεροπορικώς από τη
Βαγδάτη. «Ελπίζουμε πως με τον τρόπο αυτό προβάλλουμε τη μοίρα χιλιάδων
παιδιών που πεθαίνουν, επειδή οι κυρώσεις του ΟΗΕ δεν επιτρέπουν να φτάνουν
φάρμακα στο Ιράκ», είπε ο Γκάλοουεϊ. «Ελπίζουμε η Μαριάμ να δείξει στη
βρετανική κοινή γνώμη ότι οι Ιρακινοί είναι κι αυτοί άνθρωποι, όχι τέρατα ούτε δαίμονες».

Μερικοί έσπευσαν να αμφισβητήσουν τα κίνητρα του 43χρονου βουλευτή και να
μιλήσουν για «προπαγανδιστικό τέχνασμα που ωφελεί τον Σαντάμ». Ωστόσο ο Τζωρτζ
Γκάλοουεϊ δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί άνθρωπος που επιδιώκει τη
θετική δημοσιότητα ή να κατηγορηθεί για ασυνέπεια στις απόψεις του. Τριάντα
τριών ετών είχε «καυχηθεί» πως είχε ήδη περισσότερους εχθρούς απ’ ό,τι οι
περισσότεροι στα 63 τους· και οι πιθανότητές του να γίνει υπουργός ήταν
ελάχιστες ακόμη και πριν δηλώσει, τον Οκτώβριο του 1994, μιλώντας σε φοιτητικό
ακροατήριο: «Δεν δίνω δεκάρα για το τι σκέπτεται ο Μπλαιρ». Τις περισσότερες
επικρίσεις δέχθηκε πάντως πριν από τέσσερα χρόνια, όταν εμφανίσθηκε από την
τηλεόραση να συναντιέται με τον Σαντάμ και να επαινεί «το θάρρος, τη δύναμη
και την αντοχή» του ­ επρόκειτο για παραποίηση, εξήγησε αργότερα ο βουλευτής,
αφού οι έπαινοί του απευθύνονταν στον ιρακινό λαό.

Πρώην βιομηχανικός εργάτης και, στα 26 του, ο νεώτερος πρόεδρος του Εργατικού
Κόμματος Σκωτίας, ο Γκάλοουεϊ είναι από τους πιο συνεπείς υποστηρικτές των
αραβικών υποθέσεων. Προκάλεσε σάλο το 1977 με την επιτυχημένη εκστρατεία του
για την αδελφοποίηση του Ντάντι με την παλαιστινιακή πόλη Ναμπλούς ­ η
παλαιστινιακή σημαία κυμάτιζε στο Δημαρχείο του Ντάντι σε μια εποχή που η Δύση
θεωρούσε την ΟΑΠ τρομοκρατική οργάνωση. Φίλος του Φιντέλ Κάστρο, του Γιασέρ
Αραφάτ και της Μπεναζίρ Μπούτο, έχει μια εβδομαδιαία στήλη στη «Μέηλ της
Κυριακής» και το επίθετο «ακαταπόνητος» του πάει γάντι. Πριν από δύο μήνες,
ήταν επικεφαλής της εκστρατείας στο Βρετανικό Κοινοβούλιο κατά του
σχεδιαζόμενου τότε βομβαρδισμού του Ιράκ. «Ο ιρακινός λαός», τόνισε χθες, «δεν
επέλεξε ποτέ την κυβέρνησή του και δεν μπορεί να τη διώξει, όσο κι αν τον
κάνουμε να υποφέρει».