«Παρών» για τη Συνθήκη του Άμστερνταμ

ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ της Συνθήκης του Άμστερνταμ, διά της δηλώσεως των βουλευτών
«παρών», αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία το Διαρκές Συνέδριο του ΣΥΝ. Η
χθεσινή ψηφοφορία ανέδειξε ως απόλυτο νικητή τον πρόεδρο του κόμματος, Νικ.
Κωνσταντόπουλο, αλλά και τη «γραμμή» του για σκληρή αντιπολίτευση. Η
«αντίστροφη μέτρηση» για το εκ νέου μοίρασμα της τράπουλας των εσωκομματικών
ισορροπιών του ΣΥΝ ξεκίνησε ήδη από το πρωί του Σαββάτου ­ όταν οι δύο
«πατριάρχες» της ανανεωτικής αριστεράς, ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Κώστας
Φιλίνης, εμφανίσθηκαν να μετακινούνται από τις θέσεις τους. Ο Λεωνίδας Κύρκος,
που εφέρετο να υποστηρίζει το «ναι» στη Συνθήκη του Άμστερνταμ ­ και ο οποίος
ήταν σε επικοινωνία με όλους τους «ακραιφνείς ευρωπαϊστές» ­ πρότεινε
συνθετική πρόταση, βάση της οποίας θα ήταν η δήλωση των βουλευτών «παρών», με
σκεπτικό που θα ενοποιούσε τα επιχειρήματα τού «ναι» και τού «παρών».
Αντιστοίχως, ο κ. Φιλίνης ­ που στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή είχε
υπεραμυνθεί τού «όχι» ­ πρότεινε συμβιβασμό στο «παρών», με σκεπτικό, όμως,
τού «όχι».

Παρ’ όλα αυτά, μέχρι χθες το πρωί δεν είχε επιτευχθεί κάποιος «βιώσιμος»
συμβιβασμός ­ είτε προς τη μία είτε προς την άλλη πλευρά. Τη νύχτα, μάλιστα,
τα στελέχη του «Αριστερού Ρεύματος», που πρότειναν το «όχι», πραγματοποίησαν
σύσκεψη για να καθορίσουν τη στάση τους. Εκεί, σε ενδεικτική ψηφοφορία, η
πρόταση των Νίκου Βούτση και Γιάννη Δραγασάκη, για μια συνθετική πρόταση, που
θα έχει ως άξονα το «παρών – μη επικύρωση», δεν επικράτησε ­ και η πλειοψηφία
του «Ρεύματος» επέλεξε να επιμείνει στο «όχι», όπως εισηγήθηκε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Ως εκ τούτου, ουδείς εξεπλάγη από το αποτέλεσμα του α’ γύρου της ψηφοφορίας ­
327 «όχι» (το «Αριστερό Ρεύμα»), 320 «παρών» (οι «προεδρικοί») και 138 «ναι»
(η τάση της «Ανανεωτικής Πρωτοβουλίας», η «ομάδα Παπαγιαννάκη», οι «σημιτικοί»
και μεμονωμένοι «προεδρικοί»).

Στο σημείο αυτό, όμως ­ και πριν γίνει, όπως όλοι ανέμεναν, η ψηφοφορία για το
β’ γύρο μεταξύ «όχι» και «παρών» ­ παρενέβη ο πρόεδρος του κόμματος και
κατέθεσε «συνθετική πρόταση». Βάση της, η δήλωση «παρών» με στοιχεία του
σκεπτικού τού «όχι» ­ δηλαδή, α) αριστερός ευρωπαϊσμός, β) μη επικύρωση της
Συνθήκης, γ) αναθεώρηση της Συνθήκης, δ) δήλωση των βουλευτών «παρών».

Με την πρόταση του προέδρου συμφώνησε και ο εμμένων μέχρι εκείνη τη στιγμή στο
«όχι» Παναγιώτης Λαφαζάνης, δημιουργώντας εκ των πραγμάτων ένα ισχυρό μπλοκ,
αποτελούμενο από τις δύο κυρίαρχες τάσεις του κόμματος (τους «προεδρικούς» και
το «Ρεύμα»). Διά αυτού του τρόπου απεκλείσθη κάθε πιθανότητα να «γείρουν» στο
β’ γύρο προς το «παρών» οι θιασώτες τού «ναι». Αυτό έγινε φανερό και από τις
δηλώσεις των δύο κορυφαίων στελεχών τους, του Μιχάλη Παπαγιαννάκη και του
Δημήτρη Χατζησωκράτη. «Βλέπω με μελαγχολία το κόμμα να μετατοπίζεται από τον
ευρωπαϊκό του προσανατολισμό», είπε ο κ. Παπαγιαννάκης, «δυστυχώς, έγινε το
απευκταίο», είπε ο κ. Χατζησωκράτης.

Έπειτα από μια χρονοβόρα «διαδικασιολογία» ­ χαρακτηριστική των συνεδρίων του
χώρου ­ το σώμα ενέκρινε την πρόταση του προέδρου με 530 ψήφους. Κατά ψήφισαν
86 σύνεδροι, λευκό 50, αποχή 19. Επίσης, το «όχι» ­ στο οποίο επέμεινε ο κ. Δ.
Σουλιώτης ­ έλαβε, σε ψηφοφορία που έγινε εν συνεχεία, 62 ψήφους.

Όλα τα κορυφαία στελέχη του ΣΥΝ συμφωνούσαν πως το Διαρκές Συνέδριο, με τρόπο
ακόμη πιο κατηγορηματικό από το Τακτικό Συνέδριο του ’96, επιβεβαίωσε την
εξουσία που έχει ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, την αδιαφιλονίκητη αποδοχή του από
τη συντριπτική πλειοψηφία της βάσης του κόμματος ­ και, κατά συνέπεια, τη
δυνατότητά του να επιβάλλει την πολιτική του άποψη στο εσωκομματικό σκηνικό.
Έτσι, θεωρείται βέβαιο ότι ο ΣΥΝ θα ενισχύει τον αντιπολιτευτικό του λόγο, ενώ
οι απόψεις περί συναινετικότερης προς την κυβέρνηση στάσης θα
περιθωριοποιηθούν έτι περαιτέρω.