ΠΡΟΣΩΠΑ «Πρώτος ψυχίατρος» της Αλγερίας

Μοχαμέντ Σαΐντ Φελάγκ. «Η έλλειψη έρωτα είναι που προκαλεί τη στύση των Καλάσνικοφ»

Στις συζητήσεις στην Αλγερία, δεν περνάει μέρα χωρίς κάποιος να πει
χαμογελαστός, «Όπως λέει ο Φελάγκ…».

ΚΑΙ να συνεχίσει μ’ ένα απόφθεγμα του τύπου: «Παντού, όταν φτάνει κανείς στον
πάτο, μετά ανεβαίνει. Εμείς, οι Αλγερινοί, σκάβουμε».

Ο κωμικός ηθοποιός Μοχαμέντ Σαΐντ Φελάγκ, 47 ετών, είναι λαϊκός ήρωας στη χώρα
του και οι πειρατικές ηχογραφήσεις των παραστάσεών του είναι περιζήτητες. Το
αγαπημένο του ανέκδοτο θεωρείται πλέον κλασικό του αλγερινού χιούμορ. Είναι η
ιστορία ενός τύπου που ερωτεύεται μια γειτόνισσα. Την παρακολουθεί από μακριά
χωρίς να της απευθύνει τον λόγο, προσέχοντας να μην τον δει. Επί μήνες αυτό
είναι το μόνο που κάνει. Μια μέρα, στον δρόμο, τη βλέπει να δίνει ένα φιλί σ’
ένα αγόρι. Τότε ορμάει στην άγνωστη ουρλιάζοντας: «Τώρα όλα τελείωσαν ανάμεσά μας!».

Ο Φελάγκ μπορεί να κάνει το ανέκδοτο να διαρκέσει ώρες μιμούμενος κάθε
χειρονομία, παριστάνοντας το κορίτσι, το αγόρι, το φιλί, τη σκόνη του
πεζοδρομίου, τον ήλιο. «Θα σας πω τι συμβαίνει στο κεφάλι του τύπου στο
ανέκδοτο», εξηγεί. «Λέει στον εαυτό του: Αν μιλήσω σ’ αυτό το κορίτσι, θα με
απορρίψει, θα ντροπιαστώ. Αλλά αν δεχτεί, θα ταπεινωθώ ακόμη περισσότερο. Δεν
έχω δουλειά ούτε στέγη. Δεν έχω τα μέσα να την παντρευτώ και τότε θα είναι για
μένα ακόμη δυσκολότερο να την απαρνηθώ». Ο Φελάγκ αναφέρεται στο Αλγέρι όπου
το απίστευτο στεγαστικό πρόβλημα αναγκάζει να στοιβάζονται σε δύο δωμάτια 25
άνθρωποι, στη βία, στην ανεργία. «Όταν οι άνδρες καταφέρνουν τελικά να
παντρευτούν, ορισμένοι στα 35 ή τα 40 τους, η κατάσταση γίνεται
σουρεαλιστική», λέει στη «Λιμπερασιόν». «Ως τότε, ο τύπος έχει ζήσει με
φαντασιώσεις με την Κιμ Μπάσινγκερ. Ακόμη και 5.000 Φατίμα δεν θα τον
ηρεμήσουν ποτέ. Όλη αυτή η έλλειψη έρωτα είναι που προκαλεί τη στύση των Καλάσνικοφ».

«Ο Φελάγκ είναι ο πρώτος ψυχίατρος της χώρας, κάθε παράστασή του έμοιαζε με
ομαδική ψυχοθεραπεία», λέει ο Μουσταφά Λαριμπί, διευθυντής του θεάτρου που
ήταν το στήριγμα του ηθοποιού. Ήταν ο πρώτος που τόλμησε να αστειευτεί με τον
πρόεδρο της χώρας, τη στρατιωτική ασφάλεια και, κυρίως, το σεξ. «Η έλλειψη
σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της
χώρας», υποστηρίζει. «Η γυναίκα μένει στο σπίτι, τα αγόρια ρίχνονται από μικρά
στον δρόμο. Κι όταν έρχεται η εφηβεία, η σεξουαλικότητα δεν έχει καμιά
διέξοδο. Ούτε μπορντέλο ούτε τίποτα. Κι ας μη μιλήσουμε για την πιθανότητα
μιας συνάντησης… Στην πατρίδα μας, οι γυναίκες είναι μάρτυρες και οι άνδρες σκυλιά».

Το 1995, μια βόμβα εξερράγη στις τουαλέτες των γυναικών του θεάτρου του
Αλγερίου όπου έδινε παράσταση. Από τότε ο σπουδαιότερος κωμικός της Αλγερίας
ζει εξόριστος στο Παρίσι.