3η ΚΑΡΤΑ Θύματα υποκριτών

ΤΩΡΑ ΠΟΥ τα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου μπαίνουν στην πιο κρίσιμη φάση, όλα έχουν
μεγαλύτερο βάρος. Όσοι πιστεύουν ότι οι αγώνες παίζονται μόνο στο παρασκήνιο
υπερβάλλουν. Από την άλλη πλευρά, είναι εκτός θέματος όσοι θεωρούν όλες τις
εικόνες των γηπέδων τα Σαββατοκύριακα αυθεντικές.

Το ποδόσφαιρο δοκιμάζεται κάθε εβδομάδα. Οι φίλοι των γηπέδων είναι θύματα
υποκριτών. Οι επαγγελματίες του χώρου (ποδοσφαιριστές, προπονητές) αδικούνται
από την παρατεταμένη νοθεία.

Κάθε σφύριγμα διαιτητή αυτόν τον καιρό περνάει από κόσκινο. Τα παράπονα
πολλαπλασιάζονται. Οι κραυγές λες και περνάνε μέσα από το μηχανισμό μεγαφώνων.
Διαμαρτύρονται αρκετοί από εκείνους που έχουν δημιουργήσει το νοσηρό κλίμα ή
έχουν ευνοήσει με ενέργειες ή παραλείψεις τον αποκλεισμό της ποιότητας από το
ποδόσφαιρό μας. Τι υπάρχει όρθιο; Μήπως το θέαμα; Μήπως το αθλητικό πνεύμα; Κι
όσοι υπερασπίζονται και υπηρετούν αρχές και αξίες χαρακτηρίζονται ρομαντικοί,
φιγούρες περασμένων εποχών. Λες και το σήμερα και το αύριο υποχρεωτικά περνάνε
μέσα από τα κανάλια ενός ρεαλισμού συνδεδεμένου αποκλειστικά και μόνο με την
εξοικονόμηση μέσων για μεγάλη ζωή. Μέσων που πρέπει να αποκτηθούν με
οποιαδήποτε ανταλλάγματα.

Απουσιάζουν από το ελληνικό ποδόσφαιρο στοιχεία ηθικής, απαραίτητα για να έχει
αξιοπιστία και κύρος. Κι είναι περίεργο πώς ανέχονται οι αρμόδιοι φορείς την
εκτεταμένη ρύπανση. Σε πολλές περιπτώσεις παράγοντες συλλόγων συνεργάζονται με
την Αστυνομία για τον σχεδιασμό προστασίας των μελών της ομάδας, λες και δεν
πρόκειται να γίνει ποδοσφαιρικός αγώνας, αλλά πόλεμος. Οι αρμόδιες επιτροπές
της ΕΠΟ γνωρίζουν το άγχος και την αγωνία ομάδων που το πρόγραμμα τις φέρνει
«φιλοξενούμενες». Τελευταία παίρνουν αυστηρά μέτρα, αλλά το κακό έχει
προχωρήσει βαθιά.

Και κάτι για τη διαιτησία: έχουν υποβάλει ποινικό μητρώο όλοι οι παρατηρητές
και ποιο είναι το επίπεδο των γνώσεών τους; Το κύρος του κλάδου ποιος το σκέφτεται;