Ο τρόμος για τη χρησιμοποίηση χημικών όπλων…

Τα χημικά όπλα θεωρούνται η «ατομική βόμβα των φτωχών», λόγω της ευκολίας
κατασκευής τους, του χαμηλού κόστους και της αποτελεσματικότητάς τους. Οι
ειδικοί ανησυχούν για τις επιπτώσεις τους στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, που
μπορεί να είναι καταστροφικές. Μετά τον Πόλεμο του Κόλπου χιλιάδες Αμερικανοί
στρατιώτες παρουσίασαν παρόμοια συμπτώματα μιας άγνωστης ασθένειας, την οποία
αρκετοί έχουν αποδώσει στη χρήση μυστικών χημικών όπλων
![]() |
ΣΥΜΦΩΝΑ με τον χημικό Αντρέα Παπαγεωργίου, γραμματέα της Διεπιστημονικής
Επιτροπής για την Απαγόρευση Χημικών και Βιολογικών Όπλων, τα χημικά όπλα
εισβάλλουν στον ανθρώπινο οργανισμό καταστρέφοντας τη δομή του. Τα βιολογικά
όπλα, αντίθετα, ενώνονται με τον γενετικό κώδικα αλλοιώνοντάς τον. «Είναι όπλα
που προκαλούν μαζικές καταστροφές, τερατογενέσεις και θανάτους.
Παρασκευάζονται εύκολα, με φθηνά υλικά, γι’ αυτό είναι πολύ διαδεδομένα».
Τα χημικά όπλα χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με τις επιπτώσεις τους σε
έμψυχα όντα. Τα ερεθιστικά (δακρυγόνα και άλλες ουσίες) προκαλούν για λίγη ώρα
κλάμα, βήχα, εμετό κ.λπ. Τα παραισθησιογόνα εξουδετερώνουν τον αντίπαλο
προσωρινά. Και οι δύο κατηγορίες μπορεί όμως να προκαλέσουν χρόνιες παθήσεις
στα θύματα (φυματίωση, καρκίνο των πνευμόνων, τύφλωση κ.λπ.). Τα αέρια αίματος
επιδρούν στον φυσιολογικό μεταβολισμό εμποδίζοντας το οξυγόνο του αίματος να
χρησιμοποιείται από τα κύτταρα.
ΤΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ
Τα θανατηφόρα αέρια ανήκουν σε τέσσερις κατηγορίες. Τα αέρια νεύρων προκαλούν
παράλυση του νευρικού συστήματος (Ταμπούν, Σομάν, Σαρίν, VX κ.λπ.). «Μόλις ένα
γραμμάριο αυτών των ουσιών μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο 5.000 ατόμων»
επισημαίνει ο κ. Παπαγεωργίου. Τα φλυκταινωτικά αέρια προσβάλλουν το δέρμα,
προκαλούν εκζέματα, βαθιές πληγές και πνευμονικά οιδήματα. Σε αυτή την
κατηγορία ανήκει και το γνωστό αέριο της μουστάρδας (που μυρίζει σαν
μουστάρδα), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα
ασφυκτικά αέρια σταματούν την οξυγόνωση του οργανισμού και προκαλούν θάνατο
από ασφυξία. Η διοξίνη, ένα φοβερό δηλητήριο, ανήκει στην κατηγορία των
αποφυλλωτικών και ζιζανιοκτόνων, που χρησιμοποιήθηκαν στο Βιετνάμ και ερήμωσαν
τεράστιες δασικές εκτάσεις.
Τέλος, η πιο εξελιγμένη τεχνολογία στα χημικά είναι τα δυαδικά όπλα.
Αποτελούνται από δύο ουσίες, που από μόνες τους είναι αβλαβείς, όταν όμως
ενωθούν απελευθερώνουν ένα θανατηφόρο αέριο.
Το 1988, στη Γαλλία, 149 χώρες υπέγραψαν τη συνθήκη που απαγορεύει τη χρήση
των χημικών όπλων. Λίγο καιρό πριν, στην Ελλάδα, με πρωτοβουλία της Ένωσης
Χημικών, 2.000 χημικοί και πολλοί επιστημονικοί σύλλογοι ζήτησαν την
απαγόρευση των χημικών και βιολογικών όπλων, λόγω της εκτεταμένης χρήσης τους
στον πόλεμο Ιράκ – Ιράν.
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ για την Ελλάδα σε περίπτωση δημιουργίας νέφους από χημικά όπλα στο
Ιράκ είναι πολύ μικρός, συμφωνούν οι Έλληνες επιστήμονες. Παρά τις
προειδοποιήσεις των Ρώσων, η μεγάλη απόσταση της χώρας μας από τον Περσικό
Κόλπο, καθώς και το προηγούμενο των τεράστιων πυρκαγιών στις πετρελαιοπηγές
του Κουβέιτ πριν από επτά χρόνια, που δεν επηρέασαν την Ελλάδα, καθησυχάζουν
τους ειδικούς.
Στην περίπτωση των πυρκαγιών στο Κουβέιτ, που κράτησαν πολλούς μήνες, το νέφος
κατευθύνθηκε προς την αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση, επηρεάζοντας τις νότιες και
ανατολικές περιοχές γύρω από το Κουβέιτ. Μαύρη βροχή λόγω της μεταφοράς των
ρύπων είχε σημειωθεί στα Ιμαλάια, τα όρη του Ιράν στα σύνορα με το Κουβέιτ,
ακόμα και την Ιαπωνία. Όχι όμως σε περιοχές προς την Ελλάδα. Οι πυρκαγιές
εκείνες έκαιγαν περίπου 500 χιλιόμετρα από τις πιθανολογούμενες εγκαταστάσεις
χημικών όπλων του Ιράκ. «Εκείνο το πολύμηνο διάστημα, που κράτησαν οι φωτιές,
δεν παρατηρήθηκε κανένα ίχνος νέφους εξαιτίας τους κοντά στον ελληνικό χώρο»,
επισημαίνει ο κ. Δημήτρης Παπαϊωάννου, χημικός μηχανικός-περιβαλλοντολόγος.
«Οι άνεμοι πάντα φύσαγαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι Ρώσοι βέβαια
δημιουργούν αυτά τα σενάρια, έχοντας καλές προθέσεις για την διατήρηση της
ειρήνης στην περιοχή».
Υπάρχει πάντως έστω και μία ελάχιστη πιθανότητα μεταφοράς των ρύπων προς το
Αιγαίο, σύμφωνα με τον κ. Νίκο Μαρκάτο, πρώην πρύτανη του Εθνικού Μετσοβίου
Πολυτεχνείου. «Εξαρτάται από την φορά των ανέμων και τις μετεωρολογικές
συνθήκες. Η απόσταση βέβαια είναι πολύ μεγάλη. Αν όμως δημιουργηθεί νέφος από
χημικές ουσίες, θα έχει επιπτώσεις σε όλες τις γύρω περιοχές και ίχνη του
μπορεί να φθάσουν πολύ μακριά».














