3η ΚΑΡΤΑ Περί τσαμπουκά

«ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ δεν είναι εκκλησίες», συνηθίζουν να λένε πολλοί που ανακατεύονται
με τα ποδοσφαιρικά. Και προσθέτουν: «Είναι αντρικό άθλημα το ποδόσφαιρο κι ο
τσαμπουκάς επιβάλλεται». Υπάρχει άλλωστε και το σύνθημα: «Γερά, γερά με τσαμπουκά…».

Όσοι δεν βρίζουν, δεν χειρονομούν και δεν επιτίθενται σε οπαδούς της αντίπαλης
ομάδας, αντιμετωπίζονται συχνά ως «νερόβραστοι οπαδοί», που είναι άχρηστοι για
την προώθηση των συμφερόντων του συλλόγου.

Όλα αυτά συμβαίνουν όχι μόνο στα μεγάλα γήπεδα, αλλά κυρίως στα μικρά, όπου ο
τοπικισμός εκδηλώνεται με τσαμπουκά και με τυφλό φανατισμό και μετατρέπεται σε
τρομοκρατία. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο φιλοξενούμενος αντίπαλος πρέπει να
πεισθεί ότι θα χάσει πριν μπει στον αγωνιστικό χώρο. Επιστρατεύονται γι’ αυτό
σωματώδεις οπαδοί, βλάσφημοι και υβριστές, άτομα που περιμένουν παρασημοφόρηση
επειδή δημιουργούν ατμόσφαιρα-κόλαση.

Κι αν οι φιλοξενούμενοι έχουν ψυχικά αποθέματα και αγωνιστούν προσηλωμένοι
στις αρχές του αθλητισμού διεκδικώντας τη νίκη, οι πονηροί της εξέδρας
αποφαίνονται: «Τους ξέρουμε τους απατεώνες, πήραν πριμ από την τάδε ομάδα για
να μας κόψουν βαθμούς».

Στον πάγκο ομάδας Δ’ Εθνικής κατηγορίας βρέθηκε πριν από δύο Κυριακές άτομο,
που το όνομά του είναι αναμεμειγμένο βαθιά στο βρώμικο παρασκήνιο του
ποδοσφαίρου. Η αρμόδια επιτροπή πρωταθλήματος της ΕΠΟ έχει χρέος να ερευνήσει
το θέμα και να πάρει αυστηρότατα μέτρα για να μην επαναληφθεί το περιστατικό.

Χθες σε αγώνα του ίδιου πρωταθλήματος τιμωρημένος προπονητής περιφερόταν στον
περιβάλλοντα το τερέν χώρο, χωρίς ο παρατηρητής της Ομοσπονδίας να του
συστήσει να απομακρυνθεί. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και το ποδόσφαιρο τραβά
την κατηφόρα.

Γιατί ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε στην τηλεόραση ή προβάλλεται
έτσι κι αλλιώς από τον Τύπο. Ποδόσφαιρο παίζεται και στα μικρά γήπεδα. Και
πρέπει να είναι σωστό.