Αυτοκτονούν γιατί δεν αντέχουν τους «αφέντες» των κελιών

ΟΙ ΤΡΕΙΣ στους τέσσερις αυτόχειρες φυλακισμένους, κρατούνταν στο Κορυδαλλό.
Και το τέλος τους κρύβει, συνήθως, το ίδιο σενάριο: Κομμάτια από ένα σεντόνι ή
μια ζώνη γύρω από τον λαιμό, σωφρονιστικοί υπάλληλοι που δεν πρόλαβαν,
συγκρατούμενοι που δεν είδαν, δεν κατάλαβαν τίποτα… Πού και πού, κάποιοι
ξεφεύγουν από τον «κανόνα», κόβοντας τις φλέβες τους…

Στις φυλακές είναι κοινό μυστικό ότι οι περισσότεροι κρατούμενοι που
οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία δεν πήραν την απόφαση αυτή από τύψεις ή ντροπή,
αλλά γιατί δεν άντεξαν την πίεση του «συστήματος» μέσα στη φυλακή και το
«κυνηγητό» από τους «αφέντες» των κελιών.

Με τις δύο αυτοκτονίες που καταγράφηκαν στο σχετικό δελτίο τις προηγούμενες
ημέρες (σε Κορυδαλλό και Αγιά Χανίων), οι αυτόχειρες των ελληνικών φυλακών
ανήλθαν από το 1992 στους 62. Το ποσοστό ξεπερνά κατά πολύ τα ποσοστά
αυτοκτονιών στη χώρα μας και αποδεικνύει, για άλλη μια φορά, ότι πίσω από τα
σίδερα υπάρχει μια άλλη, σκληρή κοινωνία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, κατά την εξαετία
1992-97, 46 κρατούμενοι έβαλαν τέλος στη ζωή τους στις Φυλακές Κορυδαλλού και
14 στα υπόλοιπα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας.

Στον Κορυδαλλό, οι περισσότεροι αυτόχειρες (26) εκρατούντο στις δικαστικές
φυλακές, στις πτέρυγες των τοξικομανών. Και 16 στο ψυχιατρείο των κρατουμένων,
παρά την ενισχυμένη επιτήρηση και την παρουσία ιατρικού προσωπικού. Αντιθέτως,
περιστατικά αυτοκτονιών δεν καταγράφονται στο κατάστημα ανηλίκων και στην
Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών, όπου οι συνθήκες κράτησης διαφέρουν σημαντικά
από αυτές που υπάρχουν στο υπόλοιπο συγκρότημα των φυλακών.

Όπως αναφέρουν στελέχη των φυλακών, και οι αυτοκτονίες συνδέονται σε μεγάλο
βαθμό με το πρόβλημα των ναρκωτικών που υπάρχει στα σωφρονιστικά καταστήματα.
Και στη διακίνηση των ναρκωτικών επικεντρώνεται και η δράση των «κυκλωμάτων»
που λυμαίνονται τις φυλακές.

Τα ίδια στελέχη επισημαίνουν, δε, πως αν και στα σωφρονιστικά καταστήματα
είναι πολύ μεγαλύτερο το ποσοστό των ατόμων με έντονα ψυχολογικά προβλήματα,
εντούτοις πολλά κρούσματα αυτοκτονιών θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί, εάν
είχε ενισχυθεί η παρουσία ψυχολόγων στις φυλακές ή θα είχαν μείνει στο στάδιο
της απόπειρας εάν η επιτήρηση στο χώρο των κελιών δεν ήταν ανεπαρκής.