Πρώην ανώτερος δικαστικός θα βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου

ΕΝΑΣ ΠΡΩΗΝ ανώτερος δικαστικός λειτουργός, που για χρόνια ολόκληρα υπηρετούσε
τη Θέμιδα, θα βρεθεί σύντομα στο εδώλιο του κατηγορουμένου, έπειτα από
βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας, που τον παραπέμπει σε δίκη
για παρότρυνση σε εκτέλεση πλημμελήματος κατά συρροή.

Κατηγορούμενος είναι ο επίτιμος πρόεδρος Εφετών κ. Δημήτρης Μπαβαρέζος, ο
οποίος φέρεται, πριν ακόμη αποχωρήσει από το δικαστικό σώμα, ότι προσπάθησε να
παροτρύνει τον συνάδελφό του εφέτη κ. Ιωάννη Δαβίλλα και τον εισαγγελέα κ.
Σταύρο Μαντακιοζίδη να παραβούν το καθήκον τους και να κρίνουν δύο
συγκεκριμένους κατηγορούμενους όχι αμερόληπτα και κατά συνείδηση, αλλά
λαμβάνοντας υπόψη και τους δικούς του εξωδικαστικούς ισχυρισμούς.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο υπ’ αριθμόν 28/1998 βούλευμα του Συμβουλίου
Πλημμελειοδικών της Αθήνας, «ο κ. Δημ. Μπαβαρέζος όντας εν ενεργεία πρόεδρος
Εφετών τις βραδινές ώρες της 9ης Μαρτίου 1995 τηλεφώνησε στον εφέτη κ. Ιω.
Δαβίλλα και προσπάθησε να τον επηρεάσει δυσμενώς εις βάρος του κατηγορουμένου
αστυνομικού Ν. Σκαρτσούνη, που δικαζόταν για υπόθεση ναρκωτικών».

Ο κατηγορούμενος-δικαστικός λειτουργός φέρεται να είπε στον συνάδελφό του ότι
«εξαιτίας των αναφορών του Σκαρτσούνη εις βάρος του στερήθηκε ο ίδιος την
προαγωγή του σε αρεοπαγίτη».

Για τον λόγο αυτό ο κ. Μπαβαρέζος ­ σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του
παραπεμπτικού βουλεύματος ­ «παρότρυνε με τη συμπεριφορά του τον εφέτη να
παραβεί το καθήκον της αμεροληψίας, που όφειλε να επιδεικνύει ως δικαστής κατά
την εκδίκαση της υπόθεσης».

Λίγες ημέρες αργότερα, ο επίτιμος ­ σήμερα πια ­ πρόεδρος Εφετών κατηγορείται
ότι ακολούθησε την ίδια τακτική.

Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 1995, αφού επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον
εισαγγελέα κ. Σταύρο Μαντακιοζίδη, που υπηρετούσε τότε στο Τμήμα
Γνωμοδοτήσεων, του είπε ότι έκανε μεγάλο λάθος που προφυλάκισε τον
κατηγορούμενο Γεώργιο Γούσιο.

Όπως του είπε, «πρόκειται για έναν άγιο και έντιμο άνθρωπο και ότι θα πρέπει
να γίνει κάτι για να αποκατασταθεί η αδικία και να βγει από τη φυλακή».

Ωστόσο, κανένας από τους δύο λειτουργούς της Θέμιδος που χειρίστηκαν τις
επίμαχες υποθέσεις δεν παρέβη τον καθήκον της αμεροληψίας και αντίθετα έκριναν
αμερόληπτα και κατά συνείδηση τους κατηγορουμένους.