ΠΡΟΣΩΠΑ Ενσαρκωτής του «δεύτερου Ισραήλ»

Νταβίντ Λεβί. Η παραίτησή του εντείνει τη δεξιά στροφή της ισραηλινής κυβέρνησης

Η αντιπαλότητα με τον Νετανιάχου έφερε τελικά την παραίτηση του Νταβίντ Λεβί,
τελικός στόχος του οποίου εκτιμάται πως είναι η πρωθυπουργία.

Ο ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΣ υπουργός Εξωτερικών είναι ο μοναδικός βουλευτής του ισραηλινού
Κοινοβουλίου που δηλώνει ως επάγγελμα οικοδόμος. Γεννήθηκε το 1937 στο Ραμπάτ
του Μαρόκου, γόνος μιας φτωχής και πολυάριθμης οικογένειας Σεφαρδίμ (Εβραίων
από αραβικές χώρες) και μετανάστευσε στο Ισραήλ είκοσι χρόνια αργότερα. Εκεί
άρχισε τη νέα του ζωή από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα ­ δούλεψε ως
αγρότης, οικοδόμος, έγινε συνδικαλιστής και μπήκε στην πολιτική αφού έμεινε
δώδεκα μέρες φυλακή, έπειτα από μια ταραχώδη εργατική διαδήλωση. Η
διακηρυγμένη επιδίωξή του, να πολεμήσει κατά της αλαζονείας της ελίτ των
Ασκεναζίμ, των Εβραίων που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από την Ανατολική Ευρώπη,
τον ανέδειξε σε ήρωα των καταφρονεμένων Σεφαρδίμ, ενσαρκωτή αυτού του
«δεύτερου Ισραήλ» που οι Ασκεναζίμ Εργατικοί είχαν εγκαταλείψει και περιφρονήσει.

Στη σκιά του Μπεγκίν, αρχικά, και μετά του Σαμίρ και του Νετανιάχου, ο Λεβί
ανέλαβε υπουργός Μετανάστευσης και στη συνέχεια υπουργός Οικισμού, πριν γίνει,
το 1990, υπουργός Εξωτερικών. Ωστόσο αισθανόταν ακόμη να τον περιφρονούν μέσα
στο ίδιο του το κόμμα, όπου σχολιαζόταν ευρύτατα το γεγονός ότι δεν μιλάει
αγγλικά: «Ορισμένοι από σας», είχε πει το 1992 στην Κεντρική Επιτροπή του
Λικούντ, «με θεωρείτε σαν έναν πίθηκο που μόλις έχει κατέβει από το δένδρο».
Χρειάστηκε όμως να περάσουν άλλα τέσσερα χρόνια για να βρει τελικά το θάρρος,
το 1996, να εγκαταλείψει το Λικούντ και να ιδρύσει το κόμμα «Γεσέρ»
(«Γέφυρα»), χωρίς μάλιστα να έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα: μολονότι οι
Σεφαρδίμ αποτελούν πλέον την πλειοψηφία των Ισραηλινών Εβραίων, ο Λεβί είναι
σήμερα επικεφαλής μόλις πέντε βουλευτών και στις τελευταίες εκλογές
αναγκάσθηκε να συμμετάσχει σε κοινό ψηφοδέλτιο με τον Ασκεναζίμ Νετανιάχου.

Οι παρατηρητές συμφωνούν ότι η παραίτησή του από την κυβέρνηση εντείνει τη
δεξιά στροφή της τελευταίας, ότι της στερεί ένα από τα ελάχιστα μετριοπαθή
στελέχη της, ότι συνιστά πλήγμα για την ειρηνευτική διαδικασία. Ωστόσο για τον
ίδιο τον Λεβί ίσως να σημαίνει τη διάσωση της όποιας αξιοπιστίας του απέμενε,
αφού στα τριάντα χρόνια της πολιτικής σταδιοδρομίας του ήταν αμέτρητες οι
φορές που απείλησε με παραίτηση για να υπαναχωρήσει λίγο αργότερα ­ οι
Ισραηλινοί σχολιαστές εκτιμούσαν σχεδόν ομόφωνα πως ο Νετανιάχου θα τον έπειθε
τελικά να παραμείνει στην κυβέρνησή του· και η αξιοπιστία είναι απαραίτητη για
να φτάσει ως εκεί που πολλοί λένε πως βρίσκεται το όνειρό του: την
πρωθυπουργία του Ισραήλ.