Αναζήτησε χαραμάδα επιείκειας

Πατέρας – γιος. Με ένα φιλί στον κατηγορούμενο για σοβαρά εγκλήματα γιο του σφράγισε την κατάθεσή του ο πατέρας τού Ασημάκη Κατσούλα, Γιάννης

Τα αισθήματα και η αγάπη η πατρική έγιναν λόγος υπερασπιστικός στα χείλη
του πατέρα του Ασημάκη Κατσούλα, Γιάννη, με την ελπίδα πως θα χωρέσουν όλα
αυτά σε μια χαραμάδα επιείκειας και θα σπάσουν τη θηλιά της ισόβιας κάθειρξης
που πνίγει το μονάκριβο γιο του.

ΦΤΑΝΟΥΝ όμως τα αισθήματα αγάπης για να μετριάσουν τον πόνο που νιώθουν οι
συγγενείς των θυμάτων του μονάκριβου γιου του; Το ξέρει πως δεν αρκούν. Όπως
ξέρει και πόσο τραγικά δύσκολη είναι η θέση η δική του, που τυπικά κανένα
αδίκημα δεν έχει κάνει, αλλά τον βαραίνουν τόσο τα σοβαρά εγκλήματα του
παιδιού του. Ζει χρόνια τώρα στη σκιά τους…

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑΡ»

Ο κ. Γιάννης Κατσούλας σταυρώνει τα χέρια, σαν να προσεύχεται, και κοιτάζει
στα μάτια τους δικαστές. Προσπαθεί να διακρίνει τα πρόσωπά τους μέσα από τα
φλας των φωτογράφων. Αυτά τα φλας που είχαν ενοχλήσει λίγο νωρίτερα τον ίδιο
τον κατηγορούμενο, που έχει ρόλο πρωταγωνιστικό στη δίκη των νεαρών
σατανιστών. «Εμείς δεν είμαστε σταρ για να μας φωτογραφίζετε. Δολοφόνοι
είμαστε…», ψιθύρισε στη διακοπή της δίκης ο Ασημάκης Κατσούλας. Άφησε
ατελείωτη τη φράση, που μόνο ο ίδιος είναι σε θέση να γνωρίζει πώς και γιατί
την είπε. Ήταν η αναγνώριση ενός εγκληματικού λάθους; Ή μία προσπάθεια να
δείξει ότι έχει μετανιώσει για όσα έκανε επιζητώντας την επιείκεια των φυσικών
του δικαστών;.

ΚΑΘΑΡΣΗ

Ο πατέρας του νεαρού πρωταγωνιστή της υπόθεσης των σατανιστών με την κατάθεσή
του θέλησε να σκιαγραφήσει την άγνωστη πλευρά της προσωπικότητας του γιου του,
που έχει μεταμεληθεί και βαδίζει αργά, αλλά σταθερά στο δρόμο της κάθαρσης της ψυχής.

«Ο γιος μου ­ είπε ο κ. Κατσούλας ­ έχει πέσει θύμα πλεκτάνης μιας
παραθρησκευτικής οργάνωσης. Φοβάται να μιλήσει για να μην κινδυνεύσουν
αγαπημένα πρόσωπα μέσα από την οικογένειά μας. Προσπάθησα όλο αυτόν τον καιρό
να βρω εγώ την άκρη. Αγωνίστηκα, αλλά παντού συναντούσα έναν τοίχο. Παντού σιωπή…».

ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ

Σιωπή και στο ακροατήριο επικρατούσε την ώρα εκείνη που με αισθήματα ανάμεικτα
άκουγαν έναν πατέρα να εξομολογείται με ύφος απολογητικό για τον παλιό, τον
κακό Μάκη.

«Υπήρξε σατανιστής, συνέχισε. Αλλά εμείς δεν είχαμε καταλάβει. Κοιμόμαστε τον
ύπνο του δικαίου. Ήταν διχασμένη προσωπικότητα. Την μια στιγμή αγκάλιαζε και
φιλούσε τη μάνα του σαν να ήταν η Παναγία και την άλλη στιγμή τη μισούσε,
γιατί ήταν η Παναγία».

Πρόεδρος: Ποιος τον υποκινούσε;.

Μάρτυρας: Ο ίδιος γνωρίζει. Εγώ δεν έχω ονόματα, μόνο στοιχεία. Αν μπορούσε να
μιλήσει και δεν φοβόταν, θα ελάφρυνε τη θέση του και θα είχε σώσει και άλλα παιδιά.

Πρόεδρος: Η μεταμέλεια δεν είναι έννοια αφηρημένη. Πρέπει να υπάρχει και υλική αντιστοιχία.

Μάρτυρας: Είμαι σίγουρος πως έχει μετανιώσει. Πίστεψε στο παραμύθι του
σατανισμού, αλλά ξύπνησε από το λήθαργο όταν είδε το πτώμα της Γαρυφαλλιάς
Γιούργα. Τότε άρχισε να ξηλώνει από το δωμάτιό του ό,τι σατανικό είχε. Πήγε
στο Ναυτικό, αλλά ούτε εκεί τον άφησαν να ησυχάσει..

Οι κατηγορούμενοι: Ασημάκης Κατσούλας, Μάνος Δημητροκάλης, Δήμητρα Μαργέτη, οι «πρωταγωνιστές» της υπόθεσης του σατανισμού

ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ

Ό, τι δεν κατάφερε να κάνει όσο ήταν ελεύθερος, πριν ακόμη τον συλλάβουν και
τον καταδικάσουν για τις πράξεις του, ο Ασημάκης Κατσούλας φαίνεται πως το
κατάφερε μέσα στη φυλακή. Έτσι, τουλάχιστον, υποστήριξε ο πατέρας του, ο
οποίος είπε πως το παιδί του έχει βρει τον δρόμο του και εξομολογούμενος στο
παρελθόν είχε πει στον πατέρα Αλεβιζόπουλο: «Ο Θεός μπορεί να μην μου άνοιξε
την πόρτα του Παραδείσου, άφησε όμως ανοιχτή την πόρτα της Κόλασης για να
μπορέσω να βγω».

Πρόεδρος: Αν ο γιος σας είναι καλός χριστιανός δεν μας αφορά. Δεν θα του
επιβάλει κανείς τι θα πιστέψει. Άλλα πράγματα έχουν σημασία.

Μάρτυρας: Δεν είναι εγκληματίες αυτά τα παιδιά. Το δόγμα που πίστεψαν είναι εγκληματικό.

Εισαγγελέας: Έχετε μεγάλη ευχέρεια στο λόγο και είστε πειστικός. Αν ήταν έτσι
όμως, και ο χριστιανισμός που είναι θρησκεία αγάπης θα έπρεπε να είχε γεμίσει
τον κόσμο με αγάπη. Αλλά δεν έχει γίνει..

ΒΙΒΛΙΟ…

Ο Ασημάκης Κατσούλας χρειάστηκε να φτάσει μέχρι τον πάτο για να αρχίσει να
ανεβαίνει ξανά σκαλί-σκαλί. Χρειάστηκε να ανατρέψει τις αξίες του καλού και
του κακού μέσα του. Και τώρα που βλέπει τα ίδια πράγματα από την αντίπερα
όχθη, γράφει, όπως είπε ο πατέρας του, μέσα στη φυλακή ένα βιβλίο για όσα
έζησε. «Νιώθει ­ προσθέτει ­ την ανάγκη να προσφέρει κάτι έστω και μέσα από τη φυλακή».

Ο εισαγγελέας της έδρας μάλιστα κ. Μαλακάσης ζήτησε από τον πατέρα του
κατηγορουμένου να προσκομίσει στο δικαστήριο το βιβλίο.

«Λόγοι ηθικής τάξεως δεν μας επέτρεψαν να το φέρουμε» πρόσθεσαν οι συνήγοροι
υπεράσπισης του νεαρού κατηγορουμένου κ.κ. Π. Ρουμελιώτης και Φ. Αγγελόπουλος.

«ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΕΙΣΤΕ»

Και ήταν εκείνη η στιγμή που οι ίδιοι συνήγοροι θέλοντας να δείξουν τη
μεταστροφή της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου διάβασαν ένα μικρό απόσπασμα
επιστολής του Ασημάκη Κατσούλα προς την οικογένειά του: «Αγαπητοί μου γονείς
και γλυκιά μου αδελφούλα μακάριοι είστε, γιατί συνοδοιπορείτε και συνεισφέρετε
στο μακρύ και λασπωμένο δρόμο προς την κάθαρση. Όσο ο αμείλικτος χρόνος κυλά,
η εκτίμησή μου για εσάς μεγαλώνει απεριόριστα και γίνεται υπέρμετρη
αναγνώριση. Θέλετε να μάθετε πόσο σας αγαπώ; Πηγαίνετε στη Ραφήνα να μετρήσετε
τα κύματα του Αιγαίου».

Ήταν η ανταπόδοση της αγάπης του «ασώτου υιού» προς την οικογένεια. Και ο
πατέρας του έσκυψε και έδωσε ένα φιλί σε αυτόν που πρόδωσε εκείνους και τον
ίδιο του τον εαυτό. Η αδιαμφισβήτητη ωστόσο πατρική αγάπη δεν μπορεί να
μειώσει τις συνέπειες της πράξης του. Οι δικαστές κρίνουν όχι τα αισθήματα,
αλλά τις πράξεις των ανθρώπων. Και αυτό θα κάνουν και στην περίπτωση των
σατανιστών, κλείνοντας με την ετυμηγορία τους τον κύκλο της τιμωρίας για τα
εγκλήματα που έκαναν.

Η ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ κάλυψη της δίκης των νεαρών σατανιστών έχει απαγορευθεί, αλλά
παράγοντες της υπόθεσης μεταφέρουν όσα συμβαίνουν εντός της δικαστικής
αίθουσας στα «παράθυρα» των τηλεοπτικών σταθμών.

Το γεγονός αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από την πολιτική αγωγή. Ο δικηγόρος κ.
Γρηγόρης Τρουφάκος επανέφερε χθες, με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας,
το θέμα ζητώντας να ανακληθεί η δικαστική απόφαση για την απαγόρευση της
τηλεοπτικής κάλυψης της δίκης. Και μίλησε για παράλληλη τηλεοπτική δίκη που
γίνεται μακριά από τον φυσικό χώρο που κρίνονται οι κατηγορούμενοι.

Ωστόσο, το δικαστήριο απέρριψε το σχετικό αίτημα κρατώντας κλειστή την είσοδο
για τα τηλεοπτικά συνεργεία.

Έτσι, ξεκίνησε η δεύτερη μέρα της δίκης με την κατάθεση του ιδιωτικού
αστυνομικού Θεόδωρου Διαμάντη, ο οποίος περιέγραψε πώς έφτασε στα ίχνη των
τριών κατηγορουμένων τονίζοντας ότι ο Μάνος Δημητροκάλλης είχε ομολογήσει την
ανάμειξή του στην υπόθεση αναφέροντας χαρακτηριστικά τα λόγια του Κατσούλα ότι
τη Δώρα Συροπούλου «πήγε κάτω» εννοώντας ότι την είχε δολοφονήσει.