Καταδίκη γιατρών για λάθος διάγνωση

Μία κρίση σκωληκοειδίτιδας στοίχισε τη ζωή στον 25χρονο Δημήτρη Παπαδάκο,
καθώς οι γιατροί που τον εξέτασαν δεν μπόρεσαν εγκαίρως να διαγνώσουν την
αιτία που τον έκανε να υποφέρει.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ διάγνωση δύο μόλις ώρες πριν από το θάνατο του νεαρού ασθενούς
έδειξε… ίωση και ο γιατρός συνέστησε στους γονείς του να μην ανησυχούν!

Για το ιατρικό αυτό σφάλμα κάθισαν στο εδώλιο του 11ου Τριμελούς
Πλημμελειοδικείου της Αθήνας οι δύο γιατροί, που κρίθηκαν ένοχοι για το
αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Κατηγορούμενοι ήταν ο κ. Θεοδόσιος
Τυλλής, επιμελητής Β – παθολόγος στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, που
καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 3 ετών και ο συνάδελφός του ιδιώτης παθολόγος
Δημήτρης Τσανικλίδης, στον οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 20 μηνών.

Όλα ξεκίνησαν στις 31 Μαΐου 1995, όταν οι γονείς του Δημήτρη μετέφεραν το
παιδί τους στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός με πόνους, υψηλό πυρετό και οίδημα
στη δεξιά πλευρά της κοιλιακής χώρας. Ο εφημερεύων γιατρός Θ. Τυλλής, που
εξέτασε τον ασθενή ­ όπως περιγράφεται και στο κατηγορητήριο ­ διέγνωσε ότι
έπασχε από υπερτροφικές αμυγδαλές.

Η ασθένεια όμως που έκανε τον Δημήτρη Παπαδάκο να υποφέρει ήταν, όπως εκ των
υστέρων αποδείχθηκε, οξεία σκωληκοειδίτιδα, που εξελίχθηκε σε καθολική
περιτονίτιδα, με αποτέλεσμα να πεθάνει μέσα σε δύο μέρες.

Μετά της πρώτη διάγνωση του εφημερεύοντος ιατρού οι γονείς επέστρεψαν μαζί με
το άρρωστο παιδί τους στο σπίτι.

Όσο όμως περνούσαν οι ώρες η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευε. Οι πόνοι
γίνονταν πιο δυνατοί και ο πυρετός δεν έπεφτε. Οι γονείς του απευθύνθηκαν στον
παθολόγο Δημ. Τσανικλίδη.

Ήταν 2 Ιουνίου 1996 όταν ο γιατρός με βάση τα συμπτώματα που του περιέγραψαν
συνέστησε στην οικογένειά του να μην ανησυχεί. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας
πέρασε από το σπίτι και εξέτασε τον Δημήτρη. Η διάγνωση ήταν πως έπασχε από
μία απλή ίωση. Μόνο που ο νεαρός δύο ώρες αργότερα ξεψύχησε.

Η μητέρα του Ερασμία Παπαδάκου και η αδελφή του Ουρανία καταθέτοντας στο
δικαστήριο μίλησαν για τον άδικο χαμό του Δημήτρη, για τον οποίο θεωρούν
υπευθύνους τους κατηγορούμενους γιατρούς. Θα μπορούσαν ­ όπως είπαν ­ να τον
είχαν υποβάλει σε μία εξέταση αίματος και έτσι να τον είχαν σώσει.

Εξεταζόμενος ο ιατροδικαστής κ. Χρήστος Λευκίδης κατέθεσε ότι ένας έμπειρος
γιατρός και με μία απλή ψηλάφηση θα μπορούσε να διαγνώσει την αιτία της
ασθένειας του Δημήτρη. Στη συνέχεια καταθέτοντας τέσσερις συνάδελφοι των
κατηγορουμένων εξέφρασαν τη βεβαιότητά τους ότι εκείνοι έπραξαν ως όφειλαν το
καθήκον τους.

Το δικαστήριο όμως δεν επείσθη και καταδίκασε τους δύο γιατρούς, οι οποίοι
μετά το τέλος της δίκης τους άσκησαν έφεση και αφέθησαν ελεύθεροι.