ΠΡΟΣΩΠΑ «Αστρόπλοιο Τιτανικός»

Ντάγκλας Άνταμς. Δημιούργησε «ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι για εγγράμματους»

Έπειτα από πολλά βιβλία, ο Ντάγκλας Άνταμς αποφάσισε να δημιουργήσει ένα
παιγνίδι για ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Το «Αστρόπλοιο Τιτανικός» είναι το αποτέλεσμα.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ δημιούργημα του Βρετανού συγγραφέα του «Οδηγού για ωτοστόπ στο
Γαλαξία» είναι ένα ηλεκτρονικό παιγνίδι που απαιτεί από τους παίκτες να
χρησιμοποιούν όχι μόνο τα αντανακλαστικά, αλλά και το μυαλό τους ­ «ένα
ηλεκτρονικό παιγνίδι για εγγράμματους», σύμφωνα με την «Ιντιπέντεντ».

Λάτρης της τεχνολογίας, ο Άνταμς βάσισε αρκετά βιβλία του στα επιτεύγματά της
­ για την ακρίβεια, σε επιτεύγματά της που δεν λειτουργούν. Είναι, λοιπόν,
φυσικό το ηλεκτρονικό παιγνίδι του να βασίζεται κι αυτό σ’ ένα περίλαμπρο
τεχνολογικό επίτευγμα το οποίο, δυστυχώς, δεν λειτουργεί ­ το «Αστρόπλοιο
Τιτανικός», το «πιο προηγμένο διαστημόπλοιο που κατασκευάστηκε ποτέ», ένα
τεχνολογικό θαύμα και πολυτελές πέραν κάθε φαντασίας. Όπως μπορεί κανείς να
φανταστεί, ο «Τιτανικός» συντρίβεται στο παρθενικό ταξίδι του κι εκεί αρχίζει
το παιγνίδι. Ο παίκτης πρέπει να μπει στον «Τιτανικό», να ανέβει στην ιεραρχία
των επιβατών από την τρίτη θέση ώς την πρώτη και να ανακαλύψει τη συνωμοσία
που κρύβεται πίσω από την καταστροφή. Για να το καταφέρει, πρέπει να
«συνομιλήσει» με διάφορους χαρακτήρες ­ όλοι είναι ρομπότ, εκτός από ένα
παπαγάλο ­, άλλους αγενείς, άλλους ανίκανους, άλλους με γραφειοκρατικές
αγκυλώσεις. «Επικρατεί η αίσθηση ότι τα παιγνίδια έχουν πλέον περιοριστεί στη
διαδικασία “σκοπεύσατε και κλικ” και έχει χαθεί η αίσθηση της συμμετοχής. Αυτή
είναι που θέλησα να διασώσω. Έτσι, τα ρομπότ του πλοίου μπορούν να
επικοινωνούν με τον παίκτη και μεταξύ τους», εξηγεί ο Άνταμς.

Ο συγγραφέας εκνευρίζεται με όσους καταδικάζουν τα νέα μέσα επικοινωνίας
επειδή πιστεύουν πως αναγγέλλουν το τέλος του εντύπου: «Εκείνοι που θρηνούν
για το θάνατο του εντύπου αντιστοιχούν μ’ αυτούς που πριν από αιώνες φοβούνταν
την άφιξη της τυπογραφίας. Τότε πίστευαν ότι ο ερχομός της ανήγελλε το τέλος
της αφήγησης». Πεποίθηση του Άνταμς είναι πως η διαδραστικότητα
(interactivity) στα νέα μέσα επιστρέφει τους ανθρώπους σε παλιές μορφές
ψυχαγωγίας: πριν από την τυπογραφία, εξηγεί, όλες οι αφηγήσεις ­ είτε επί
σκηνής είτε γύρω από μια φωτιά ­ περιλάμβαναν το στοιχείο της αλληλεπίδρασης,
με την έννοια ότι το κοινό φώναζε ερωτήσεις και έκανε προτάσεις στον αφηγητή.
Άλλωστε, χάρη στο Ίντερνετ, βρισκόμαστε ούτως ή άλλως στα πρόθυρα μιας «μετά
μετα-λογοτεχνικής» εποχής: «Μόλις ο κόσμος είχε αρχίσει να αποδέχεται ότι οι
γραφικές τέχνες και το βίντεο θα αντικαθιστούσαν το κείμενο, ήρθε το Δίκτυο
και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κι όλοι αρχίσαμε και πάλι να πληκτρολογούμε».