ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τα στρατόπεδα της ανεργίας

«Βρείτε λύσεις!». Διαδήλωση κατά της ανεργίας που έγινε στις 10 Ιουνίου στο Παρίσι

Άλλοι μιλούν ήδη για ένα Χρονικό Προαναγγελθείσης Αποτυχίας. Κι άλλοι είναι
αισιόδοξοι. Ο νέος γαλλοβρετανικός άξονας, λένε, θα αποδώσει καρπούς.

ΔΥΟ στρατόπεδα θα αναμετρηθούν στη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου που
διεξάγεται σήμερα και αύριο στο Λουξεμβούργο. Μήλον της έριδος είναι οι
προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την καταπολέμηση της ανεργίας, που
περιλαμβάνουν 19 κατευθυντήριες οδηγίες με τρεις κύριους στόχους. Αύξηση του
ποσοστού του ενεργού πληθυσμού που απασχολείται από 60% σε 65-70%. Δημιουργία
12 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας. Και μείωση της ανεργίας από 11% σε 7% μέσα
στην επόμενη πενταετία. Μεταξύ των όπλων για την επίτευξη αυτών των στόχων –
αναφέρει στην έκθεσή της η Επιτροπή ­ είναι η μείωση της φορολογίας στην
εργασία (που την τελευταία δεκαπενταετία παρουσίασε αύξηση από 35% το 1980 σε
42% το 1995) και η αύξηση του ποσοστού των ανέργων που παρακολουθούν
εκπαιδευτικά προγράμματα.

Στη Σύνοδο Κορυφής της Φλωρεντίας που έγινε πριν από ενάμιση χρόνο, η Βρετανία
και η Γερμανία είχαν συμμαχήσει για να εμποδίσουν την υιοθέτηση του «συμφώνου
σταθερότητας» του Ζακ Σαντέρ. Έκτοτε, όμως, οι άξονες και τα στρατόπεδα έχουν
αλλάξει. Η Βρετανία έχει άλλον πρωθυπουργό, που έχει συνειδητοποιήσει ότι η
πολιτική του για την απασχόληση συνιστά ένα από τα ισχυρά χαρτιά του στην
Ευρώπη. Με την ανεργία στη χώρα να μειώνεται, η κυβέρνηση του Τόνυ Μπλαιρ δεν
έχει τίποτα να φοβηθεί από την εφαρμογή των οδηγιών της Κομισιόν και σκοπεύει
μάλιστα να τις αναδείξει ιδιαίτερα στη διάρκεια της προεδρίας της, που αρχίζει
την 1η Ιανουαρίου.

Στο ίδιο στρατόπεδο ανήκει βέβαια η Γαλλία, που η κυβέρνησή της έχει δεσμευτεί
να δημιουργήσει 700.000 νέες θέσεις εργασίας, αλλά και χώρες όπως η Αυστρία, η
Ολλανδία, η Ιταλία και η Σουηδία. Αντίθετη με τις προτάσεις της Κομισιόν είναι
όμως η Γερμανία, που υποστηρίζεται από την Ισπανία. Ο Χέλμουτ Κολ, που είχε
δηλώσει κάποτε ότι στόχος της κυβέρνησής του είναι να μειώσει την ανεργία στο
μισό μέχρι το 2000, ανησυχεί τώρα ότι η έμφαση στην απασχόληση θα μετατοπίσει
το κέντρο βάρους από την εκπλήρωση των στόχων για τη σύγκλιση. Με τους
ανέργους στη Γερμανία να φτάνουν τον αριθμό-ρεκόρ των 4,5 εκατομμυρίων, η
κυβέρνηση αντιδρά στον καθορισμό οποιασδήποτε στρατηγικής από τις Βρυξέλλες
και επιμένει ότι η καταπολέμηση της ανεργίας αποτελεί ευθύνη των εθνικών κυβερνήσεων.

Αντίθετα με τη νομισματική πολιτική, η στρατηγική για την απασχόληση είναι
λοιπόν ιδεολογικά φορτισμένη. «Σε ένα θέμα τόσο έντονα πολιτικό, η πολιτική θα
παίξει τον ρόλο της», υπόσχεται ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γαλλίας
Πιερ Μοσκοβισί. «Στο πρόβλημα της απασχόλησης πρέπει να επιδείξουμε το ίδιο
πάθος με το ευρώ», τονίζει από την πλευρά της η γαλλίδα υπουργός Εργασίας
Μαρτίν Ωμπρύ. Μα τα 18 εκατομμύρια των ευρωπαίων ανέργων είναι επιφυλακτικοί.
Περιμένουν πράξεις και δεσμεύσεις, βαρέθηκαν τα λόγια.