«Εφησυχασμός» για την ανεργία

Τον κίνδυνο της αποτυχίας αντιμετωπίζει η έκτακτη σύνοδος κορυφής για την
απασχόληση, καθώς οι «15» ­ περιλαμβανομένης της Ελλάδας ­ δεν δείχνουν
διατεθειμένοι να συναινέσουν στις «ριζοσπαστικές» προτάσεις της Κομισιόν για
την καταπολέμηση της ανεργίας.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ πρόκειται να οριστικοποιήσει τις ελληνικές θέσεις σε σύσκεψη
που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, με τη συμμετοχή της ηγεσίας του υπουργείου
Εργασίας (Παπαϊωάννου, Πρωτόπαπας), του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Γιώργου
Παπανδρέου, των συμβούλων του Νίκου Θέμελη και Τάσου Γιαννίτση και του
ευρωβουλευτή Γ. Κατηφόρη.

Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ­ για δέσμευση των κρατών-μελών για μείωση
της ανεργίας στην Ε.Ε. στο 7% και δημιουργία 12 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας
μέσα σε μια πενταετία ­ προσκρούει μέχρι τώρα στην άρνηση των περισσοτέρων
χωρών. Η Αθήνα είναι επίσης κατ’ αρχήν αρνητική, καθώς δεν επιθυμεί το…
συνοδευτικό μέτρο που προβλέπει τη ετήσια παρακολούθηση των επιδόσεων του κάθε
κράτους ­ όπως γίνεται και με τα κριτήρια του Μάαστριχτ ­ και αντιπροτείνει
την ετήσια μέτρηση των τάσεων (tendencies) και όχι των επιδόσεων. Πίσω,
βέβαια, από την αρνητική θέση της ελληνικής κυβέρνησης κρύβεται η αδυσώπητη
πραγματικότητα της «φύσης» της ελληνικής ανεργίας: στη χώρα μας υπάρχουν
300.000 λαθρομετανάστες ­ που καταλαμβάνουν θέσεις απασχόλησης ­ ενώ παράλληλα
υπάρχει το πρόβλημα του αγροτικού τομέα, που τροφοδοτεί διαρκώς του δείκτες
της ανεργίας

Από την άλλη μεριά, η Ένωση δεν φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει και σε μια
γενναία χρηματοδότηση των πολιτικών απασχόλησης. Ο κατ’ αρχήν προσανατολισμός
κινείται στο ύψος του ενός δισ. ECU, ενώ η εκτίμηση της κυβέρνησης είναι ότι
απαιτούνται… 15 δισ.! Η Αθήνα προσανατολίζεται να προτείνει την έκδοση
ευρωομολόγου 300 δισ., αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα «περπατήσει» αυτή
η ιδέα. Το μόνο που δείχνει να αντιμετωπίζεται θετικά από τους «15», είναι η
χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Η Κομισιόν προτείνει ακόμη την υιοθέτηση από τα κράτη-μέλη φορολογικών μέτρων
«φιλικών προς την απασχόληση» ­ δηλαδή, τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους
της εργασίας. Επαναφέρει μάλιστα την ιδέα της επιβολής «πράσινου φόρου», τα
έσοδα του οποίου μπορούν να αξιοποιηθούν προς αντικατάσταση αυτών από τις
εργοδοτικές εισφορές.

Η Ελλάδα αντιδρά έντονα στην ιδέα αυτού του οικολογικού φόρου, αλλά είναι
σχεδόν η μόνη από τους «15». Αντιπροτείνει τον φόρο επί των χρηματιστηριακών
πράξεων και θέτει θέμα εναρμόνισης των φορολογικών πολιτικών.

Επίσης, οι Βρυξέλλες προωθούν αλλαγές στα εργασιακά πρότυπα, συναντώντας και
πάλι την αντίδραση των κρατών. Πάντως, θέμα θεσμοθέτησης του 35ώρου σε
πανευρωπαϊκό επίπεδο δεν αναμένεται να θέσει κανείς ­ ούτε ο Λιονέλ Ζοσπέν ή ο
Ρομάνο Πρόντι.