3η ΚΑΡΤΑ Σημασία στη λεπτομέρεια

Η ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ πορεία του ελληνικού μπάσκετ την τελευταία 12ετία οφείλεται στην
οργάνωση του χώρου και τη δραστηριοποίηση πολλών παλιών παικτών, την παρουσία
άσων (Γκάλη, Γιαννάκη, Φασούλα, Χριστοδούλου…), αλλά και την ηγετική
φυσιογνωμία τού Γιώργου Βασιλακόπουλου. Είναι κοινό μυστικό ότι ο κ.
Βασιλακόπουλος, με ισχυρότατη παρουσία στη FIBA και φιλικές σχέσεις με το
κορυφαίο στέλεχος της διεθνούς ομοσπονδίας μπάσκετ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, έχει
βοηθήσει σοβαρά ν’ αναλάβουμε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρώπη, τόσο σε επίπεδο
εθνικής ομάδας όσο και σε συλλογικό.

Δύο άλλες προσωπικότητες, ο Άρης Ζώης και ο Παντελής Δέδες, με έντονη παρουσία
στη FIBA έχουν βάλει κι αυτοί λιθαράκι για την οικοδόμηση του αξιόπιστου
ελληνικού μπάσκετ.

Από την άλλη πλευρά έχουμε το καθηλωμένο στη μιζέρια ποδόσφαιρό μας. Επί
δεκαετίες δεν καταφέραμε να φτιάξουμε τον Βασιλακόπουλο του μπάσκετ. Ο Βασίλης
Χατζηγιάννης και ο Γιώργος Δέδες βοήθησαν όσο μπορούσαν στην UEFA, αλλά ποτέ
δεν έφτασαν στο σημείο να κινούνται δίπλα στον Γιόζεφ Μπλάτερ.

Η ΕΠΟ λειτουργεί επί πολλά χρόνια με μηχανισμούς ξεπερασμένους, που δεν
μπορούν να βάλουν σε τάξη ούτε τις εσωτερικές διοργανώσεις. Ο ορίζοντας του
ποδοσφαίρου μας είναι στην ουσία περιορισμένος, παρά το γεγονός ότι κάνουμε
όνειρα για διακρίσεις.

Παντού υπάρχουν παγίδες και σκοπιμότητες, δεσμεύσεις και σκόρπιες χαλασμένες
πυξίδες. Στα γήπεδά μας ξεδιπλώνεται ποδόσφαιρο των θερμοκηπίων. Η εικόνα που
βγαίνει προς τα έξω μόνο κολακευτική δεν είναι.

Έτσι ας μην παραξενευόμαστε για τις σκανδαλώδεις διαιτησίες στα κρίσιμα ματς
των ομάδων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μάθαμε να παίζουμε στην αυλή μας
καταργώντας τους κανόνες και με θράσος περιμένουμε καλή μεταχείριση από την
UEFA, ξεχνώντας κάθε φορά ότι δεν βρισκόμαστε στη «λευκή λίστα» της.