Δεν αλλάζω τίποτα

Μπιλ Ράσελ. Συλλογή από χρυσά δαχτυλίδια στο ΝΒΑ!

Ο ΜΠΙΛ ΡΑΣΕΛ είχε πολλά κέφια χθες το πρωί. Μίλησε για το χθες και το σήμερα
στο ΝΒΑ, τα βαμμένα μαλλιά του Ρόντμαν, φιλοσόφησε, αστειεύτηκε.

Χαρακτήρισε «φαινόμενο» τον Τζόρνταν, δήλωσε περήφανος επειδή είναι φίλος του,
αλλά αρνήθηκε κάθε σύγκριση μαζί του: «Είναι ο καλύτερος όλων των εποχών και
δεν θα υπάρξει άλλος σαν κι αυτόν. Παίκτες όπως ο Τζόρνταν, ο Τσάμπερλεν, ο
Ρόμπερτσον, ο Μπερντ, ο Μάτζικ, ο Πετίτ, ο Μακίν ανήκουν στις μεγάλες
προσωπικότητες. Ποτέ δεν θέλησα να συμπεριλάβω τον εαυτό μου στους μεγάλους
παίκτες. Είχα πει κάποτε στον πατέρα τού Τζόρνταν ότι πρέπει να αισθάνεται
περήφανος για τον γιο του όχι μόνο επειδή είναι σπουδαίος παίκτης, αλλά κι
επειδή είναι ακόμα καλύτερος άνθρωπος», τόνισε.

Πώς αντιμετώπιζε το παιχνίδι; «Σε κάθε ματς, έπρεπε να δίνω τον καλύτερο εαυτό
μου και να συνδυάζω όλες τις κατηγορίες και όχι μόνον την άμυνα. Έπρεπε να
παίζω το τέλειο ματς. Είχα φήμη καλού αμυντικού, αλλά βοηθούσα πολύ και στην επίθεση».

Για την καλύτερη περίοδο της ζωής του: «Το 1956 κατέκτησα τον τίτλο με το
κολέγιο, στη συνέχεια το χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Μελβούρνης και
αμέσως μετά, τον πρώτο τίτλο με τους Σέλτικς. Ήταν 13 αξέχαστοι μήνες. Ο
τελευταίος τίτλος με τους Σέλτικς, το 1969, ως παίκτης-προπονητής ήταν η
επιβράβευση». Ποιο επίπεδο αγώνων προτιμάει να παρακολουθεί; «Κατ’ αρχήν το
ΝΒΑ, επειδή εκεί φαίνονται οι δυνατότητες του αθλητή. Επίσης, τα ματς των
Γυμνασίων, αφού εκεί τα παιδιά μαθαίνουν συνέχεια τα μυστικά του μπάσκετ».

Για τα βαμμένα μαλλιά του Ντένις Ρόντμαν: «Στην εποχή μου, ήθελαν να
δημιουργήσουν εσωτερικό κανονισμό ώστε να αποφεύγεται το μουστάκι και το
μούσι! Τώρα, τα παιδιά είναι διαφορετικά και πολύ πλούσια…». Ζηλεύει τη
σημερινή εποχή στο ΝΒΑ; «Με ρωτούν, αν θα ήθελα να παίζω σήμερα. Όχι. Δεν θα
άλλαζα ούτε μία στιγμή από την καριέρα μου για το σήμερα. Όταν διαπίστωσα ότι
πλέον δεν μπορώ να ευχαριστηθώ το μπάσκετ, είπα τέλος».