Έκανε απάτες για να… διεισδύσει στο κύκλωμα

Ντετέκτιβ Σπύρου. Δεν έπεισε το δικαστήριο για τις «προθέσεις» του

Ο σοβαρός και καλοντυμένος κύριος συνήθιζε να κάνει τις αγορές του με
«πιστωτικές πλάκες» και όχι με μετρητά…

ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ των καταστημάτων ποτέ δεν του είχαν ζητήσει την αστυνομική του
ταυτότητα, για να διασταυρώσουν εάν πράγματι ο άνθρωπος που βρισκόταν εκείνη
την ώρα μπροστά στο ταμείο ήταν ο αληθινός κάτοχος του τραπεζικού πιστωτικού
τίτλου, με τον οποίο έκανε τις αγορές του. Έτσι, ανενόχλητος ο ιδιωτικός
ντετέκτιβ Κώστας Σπύρου (γνωστός από την υπόθεση της «εταιρείας δολοφόνων»)
συνέχιζε να επισκέπτεται διάφορα καταστήματα και να αγοράζει ό,τι ήθελε με την
ίδια πάντα μέθοδο.

Ο Κ. Σπύρου, όπως εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε, είχε πλαστογραφήσει τα ειδικά
λευκά έντυπα, που ονομάζονται «πιστωτικές πλάκες» με τα στοιχεία γνησίων
κατόχων πιστωτικών καρτών. Συμπλήρωνε σε αυτά τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας
τους και το ονοματεπώνυμο του κατόχου της. Στη συνέχεια εμφανιζόταν στα
καταστήματα με διαφορετικό κάθε φορά όνομα και αφού έκανε τις αγορές που ήθελε
εξοφλούσε το χρέος του με το πλαστογραφημένο τραπεζικό έντυπο.

Τη μέθοδο αυτή ακολούθησε ­ σύμφωνα με όσα περιγράφονται και στο κατηγορητήριο
­ από το 1989 έως το 1990 πιστώνοντας τον λογαριασμό ανύποπτων κατόχων
πιστωτικών καρτών. Κατάφερε να ξεγελάσει με τον τρόπο αυτό είκοσι έναν
ιδιοκτήτες καταστημάτων, από όπου είχε αγοράσει διάφορα είδη, όπως έπιπλα,
ηλεκτρικές συσκευές και ρούχα, η αξία των οποίων ξεπερνούσε τα πέντε
εκατομμύρια δραχμές.

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκάλυψη του σχεδίου του κατηγορουμένου άρχισε
όταν οι πραγματικοί κάτοχοι των πιστωτικών καρτών άρχισαν να διαμαρτύρονται
προς τις τράπεζες διότι έπαιρναν φουσκωμένους λογαριασμούς για αγορές που ποτέ
δεν είχαν κάνει οι ίδιοι.

Αμέσως, στις αρμόδιες υπηρεσίες των τραπεζών σήμανε συναγερμός, καθώς οι
πελάτες τους αρνούνταν να πληρώσουν τα σπασμένα. Οι υπεύθυνοι των τραπεζών για
να μπορέσουν να βρουν την άκρη του νήματος ζήτησαν τη συνδρομή των ιδιοκτητών
των καταστημάτων, από τα οποία είχαν γίνει οι αγορές εξ ονόματος των πελατών
τους. Χρειάστηκε να περάσει αρκετός χρόνος για να αποκαλύψουν τι ακριβώς είχε
συμβεί. Υπήρξαν μάλιστα και αρκετοί καταστηματάρχες, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να
πληρώσουν εκείνοι τους λογαριασμούς στις Τράπεζες, που είχαν εκδώσει τις
πιστωτικές κάρτες, γιατί σε διαφορετική περίπτωση κινδύνευαν να βρεθούν στο
εδώλιο του κατηγορουμένου ως συνεργοί στην υπόθεση της απάτης.

Τελικά, ο μοναδικός που κηρύχθηκε ένοχος από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων
της Αθήνας ήταν ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Κώστας Σπύρου, ο οποίος καταδικάστηκε σε
συνολική ποινή φυλάκισης 5 ετών και 6 μηνών για απάτη και πλαστογραφία. Το
δικαστήριο αποφάσισε η έφεσή του να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και έτσι ο
ιδιωτικός ντετέκτιβ έφυγε ελεύθερος μετά την καταδίκη του.

Όταν έφτασε η ώρα της απολογίας του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι πρόθεσή
του ήταν να διεισδύσει στο κύκλωμα, να μάθει τον τρόπο λειτουργίας του και να
παραδώσει τους δράστες στην Δικαιοσύνη! Ο υπερασπιστικός αυτός ισχυρισμός του
όμως δεν αποδείχθηκε αρκετός για να πείσει τους δικαστές που τον έκριναν ένοχο.