Ποινή με ευαισθησία

Η οικογένεια. Η σύζυγος του Απόστολου Κοσμά, Ελευθερία, και οι δύο γιοι τους Κωνσταντίνος (αριστερά) και Σταύρος στάθηκαν από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή στο πλευρό του κατηγορουμένου

Τα ελαφρυντικά της αγάπης, που κανένας νόμος δεν τα προβλέπει, άγγιξαν τις
καρδιές των ενόρκων, που φύλαξαν για τον εαυτό τους όχι μόνο τον δύσκολο ρόλο
του «τιμωρού» για τον 55χρονο παιδοκτόνο Απόστολο Κοσμά, αλλά και του
«λυτρωτή» για τον ίδιο τον κατηγορούμενο και την οικογένειά του.

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ένορκοι και μία γυναίκα-δικαστής της σύνθεσης του Μεικτού Ορκωτού
Δικαστηρίου της Αθήνας ήταν αυτοί που πλησίασαν πιο κοντά στη στιγμή εκείνη
της … μεταμόρφωσης του Απόστολου Κοσμά σε εγκληματία που αφαίρεσε τη ζωή του
άρρωστου ψυχικά παιδιού του, του 27χρονου Βαγγέλη. Προσπάθησαν να καταλάβουν
πώς λειτούργησε η σκέψη και «το είναι» του πατέρα όταν σκότωνε, τεμάχιζε και
έκαιγε τον πρωτότοκο γιο του. Και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συνείδησή του
τις κρίσιμες εκείνες ώρες τον πρόδωσε. Και έκανε την υπέρμετρη αγάπη μίσος
στην ψυχή του, που δεν μπόρεσε να αντιληφθεί το κακό που έκανε.

ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ

Κατά πλειοψηφία το δικαστήριο ­ κάνοντας ουσιαστικά δεκτή την εισαγγελική
πρόταση ­ κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για ανθρωποκτονία από πρόθεση με
μειωμένο καταλογισμό, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του και το ελαφρυντικό τού
προτέρου εντίμου βίου. Και η τιμωρία για το έγκλημά του ήταν συνολική ποινή
κάθειρξης 15 ετών και 6 μηνών. Ενώ αν γινόταν δεκτή η άποψη των δικαστών, η
ποινή θα ήταν για τον κατηγορούμενο κάθειρξη 22 ετών.

Δύο μέλη του δικαστηρίου, και συγκεκριμένα η πρόεδρος κ. Πετροπούλου και ο
συνάδελφός της κ. Χριστόπουλος, είχαν την άποψη πως ο κατηγορούμενος βρισκόταν
σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, όταν αποφάσισε να αφαιρέσει τη ζωή του παιδιού του
και σε καμία περίπτωση ο δράστης δεν είχε μειωμένο καταλογισμό την ώρα της
τέλεσης της πράξης του. Επιπλέον, η πρόεδρος ήταν η μοναδική που μειοψήφησε
και ως προς την αναγνώριση του ελαφρυντικού. Γι’ αυτήν μία ήταν η ποινή που
έπρεπε να επιβληθεί στον κατηγορούμενο, και αυτή δεν ήταν άλλη από την ισόβια κάθειρξη.

ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ

Ο ρόλος των ενόρκων όμως, των λαϊκών δικαστών, που πρώτη φορά ανέβηκαν σε
δικαστική έδρα και «χρεώθηκαν» με το βαρύ καθήκον να κρίνουν έναν συνάνθρωπό
τους, ήταν καταλυτικός για την τύχη του Απόστολου Κοσμά και όταν αποσύρθηκαν
σε διάσκεψη να αποφασίσουν για το ύψος της ποινής που έπρεπε να του επιβληθεί.

Για την επιμέτρηση της ποινικής απαξίας ενός εγκλήματος που η αποκάλυψή του
είχε «παγώσει» πριν από λίγους μήνες την κοινή γνώμη, αλλά συγκίνησε και
προβλημάτισε τους εκπροσώπους της που επελέγησαν για να κρίνουν τον δράστη. Οι
τέσσερις ένορκοι κ. Ιωάννης Ευγένης, κ. Ιωάννα Τσαϊλακοπούλου, κ. Παναγιώτης
Δάγκλας και κ. Μάρκος Γιαμούρης, ήταν αυτοί που μείωσαν με την ψήφο τους την
τελική ποινή του κατηγορουμένου.

Ο εισαγγελέας της έδρας κ. Δ. Παπαγεωργόπουλος μετά την απόφαση επί της ενοχής
του Απόστολου Κοσμά, πρότεινε να επιβληθεί σε αυτόν ποινή κάθειρξης 18 ετών
για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας. Οι ένορκοι όμως, που αποτελούν και την
πλειοψηφία στα Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, είχαν τον τελευταίο λόγο.

Και αποφάσισαν πως η ποινή που άξιζε ο άνθρωπος αυτός, ο οποίος τους έκανε να
δακρύσουν την ώρα της απολογίας του, ήταν μικρότερη από τα 18 χρόνια. Έτσι,
κατέληξαν πως έπρεπε να καταδικαστεί σε κάθειρξη 14 ετών για το βαρύτερο
αδίκημά του, τη δολοφονία του παιδιού του. Και άφησαν στους τακτικούς
δικαστές, που αποδείχθηκαν πιο αυστηροί στην κρίση τους, τον ρόλο της
μειοψηφίας, που τάχθηκε με την εισαγγειλή άποψη.

ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ

Επιεικέστερη όμως ήταν η θέση των ενόρκων και για τις επιμέρους ποινές που
επέβαλαν στον Απόστολο Κοσμά για τις δύο πλημμεληματικές πράξεις. Την
περιύβριση νεκρού, που αφορούσε τον τεμαχισμό και το κάψιμο του πτώματος του
παιδιού του, καθώς και την παράνομη οπλοχρησία, που αφορούσε το τσεκούρι και
το μαχαίρι, όπλα που χρησιμοποίησε για να αφαιρέσει τη ζωή του Βαγγέλη.

Το ακροατήριο ήταν κατάμεστο. Οι περισσότεροι σχολιάζοντας την απόφαση
παρατηρούσαν πως οι ένορκοι, που δεν έχουν σχέση επαγγελματική με την απονομή
της Δικαιοσύνης, κατάφεραν να προσεγγίσουν από θέση πιο επιεική την πράξη και
τον δράστη και είδαν μέσα από την απάνθρωπη πράξη του το ανθρώπινο πρόσωπό του.

ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ στα μάτια η μητέρα του θύματος και σύζυγος του θύτη έφυγε από την
αίθουσα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας μαζί με τους δύο γιους της.
Η τιμωρία είχε επιβληθεί στον άντρα της, που δεν εγκατέλειψε ούτε για μία στιγμή.

«Σας ευχαριστώ πολύ», είπε η κ. Ελ. Κοσμά «που καταφέρατε να ξεπεράσετε τα
όρια του επαγγελματισμού σας και να προσεγγίσετε με ευαισθησία την υπόθεση».
Λόγια που απηύθυνε προς τους εκπροσώπους του Τύπου, που έσπευσαν μετά το τέλος
της δίκης να πάρουν μία δήλωση από την οικογένεια. Μήπως και οι ένορκοι με την
απόφασή τους δεν έδειξαν ότι ξεπέρασαν τα όρια του επαγγελματισμού των
δικαστών και δεν άγγιξαν με τη δική τους ευαισθησία την ίδια υπόθεση; Αυτό
έδειξαν με την απόφασή τους και αυτούς ευχαρίστησε και ο κατηγορούμενος – πατέρας.

Οι συνήγοροι υπεράσπισής του κ.κ. Αλ. Κατσαντώνης, Αντ. Φούσας και Π. Τσιρίδης
είχαν μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο των αγορεύσεών τους, που ζητούσαν από τους
δικαστές να κρίνουν τον Απ. Κοσμά με επιείκεια. Και οι τελευταίες κουβέντες
τού πρωταγωνιστή αυτής της ιστορίας ήταν μία έκκληση προς τους κριτές του:
«Σκεφτείτε την οικογένειά μου, μήπως την προλάβω από την καταστροφή…»